SCRUTATIO

Giovedi, 3 settembre 2026 - San Gregorio Magno ( Letture di oggi)

Psalmi 38


font
NOVA VULGATABiblia Matos Soares
1 Psalmus. David. Ad commemorandum.
1 Ao mestre do coro, Idithun. De Davide.
2 Domine, ne in furore tuo arguas me
neque in ira tua corripias me,
2 Eu disse: "Velarei sobre o meu proceder, para não pecar com a minha língua; porei um freio à minha boca, enquanto o ímpio estiver diante de mim."
3 quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi,
et descendit super me manus tua.
3 Fiquei mudo, em silêncio, privado da felicidade, mas (com isto) a minha dor exacerbou-se.
4 Non est sanitas in carne mea a facie indignationis tuae,
non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum.
4 O meu coração inflamou-se dentro de mim; no decorrer da minha reflexão, um fogo se ateou
5 Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum
et sicut onus grave gravant me nimis. -
5 falei com a minha língua. Faz-me conhecer, Senhor, o meu fim, qual é o número dos meus dias, para que eu saiba quanto sou caduco.
6 Putruerunt et corrupti sunt livores mei
a facie insipientiae meae.
6 Eis que fixaste aos meus dias a medida de poucos palmos, e a minha vida é como nada diante de ti: sim, todo o homem não é mais que sopro.
7 Inclinatus sum et incurvatus nimis;
tota die contristatus ingrediebar.
7 O homem passa como uma simples sombra, é em vão que se afadiga; entesoura, e não sabe quem virá a usufruir (os seus bens).
8 Quoniam lumbi mei impleti sunt ardoribus,
et non est sanitas in carne mea.
8 E agora. Senhor, que posso eu esperar? A minha confiança está em ti.
9 Afflictus sum et humiliatus sum nimis,
rugiebam a gemitu cordis mei.
9 Livra-me de todas as minhas iniquidades, não me entregues ao opróbrio do insensato.
10 Domine, ante te omne desiderium meum,
et gemitus meus a te non est absconditus.
10 Emudeci, não abri a minha boca, porque tu assim determinaste.
11 Palpitavit cor meum, dereliquit me virtus mea,
et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
11 Afasta de mim o teu flagelo: debaixo da força da tua mão eu vou definhando.
12 Amici mei et proximi mei
procul a plaga mea steterunt,
et propinqui mei de longe steterunt.
12 Em punição da culpa castigas o homem; como a traça, consomes os seus bens preciosos: todo o homem é apenas um sopro.
13 Et laqueos posuerunt, qui quaerebant animam meam;
et, qui requirebant mala mihi, locuti sunt insidias
et dolos tota die meditabantur.
13 Ouve, Senhor, a minha oração e atende ao meu clamor, diante das minhas lágrimas não sejas surdo. Em verdade, eu sou diante de ti um hóspede, um peregrino, como todos os meus pais.
14 Ego autem tamquam surdus non audiebam
et sicut mutus non aperiens os suum;
14 Afasta de mim o olhar, para que respire, antes que parta e deixe de existir.
15 et factus sum sicut homo non audiens
et non habens in ore suo redargutiones.
16 Quoniam in te, Domine, speravi,
tu exaudies, Domine Deus meus.
17 Quia dixi: “Ne quando supergaudeant mihi;
dum commoventur pedes mei,
magnificantur super me ”.
18 Quoniam ego in lapsum paratus sum,
et dolor meus in conspectu meo semper.
19 Quoniam iniquitatem meam annuntiabo
et sollicitus sum de peccato meo.
20 Inimici autem mei vivunt et confirmati sunt;
et multiplicati sunt, qui oderunt me inique.
21 Retribuentes mala pro bonis detrahebant mihi,
pro eo quod sequebar bonitatem.
22 Ne derelinquas me, Domine;
Deus meus, ne discesseris a me.
23 Festina in adiutorium meum,
Domine, salus mea.