Psalmi 74

¹ Maskil. Asaph.
Ut quid, Deus, reppulisti in finem,
iratus est furor tuus super oves pascuae tuae?
²Memor esto congregationis tuae,
quam possedisti ab initio.
Redemisti virgam hereditatis tuae: mons Sion, in quo habitasti.
³Leva gressus tuos in ruinas sempiternas:
omnia vastavit inimicus in sancto.
⁴Rugierunt, qui oderunt te,
in medio congregationis tuae;
posuerunt signa sua in signa.
⁵Visi sunt quasi in altum securim vibrantes
in silva condensa.
⁶Exciderunt ianuas eius in idipsum;
in securi et ascia deiecerunt.
⁷Incenderunt igni sanctuarium tuum,
in terram polluerunt tabernaculum nominis tui;
⁸dixerunt in corde suo: “ Opprimamus eos simul ”.
Combusserunt omnes congregationes Dei in terra.
⁹Signa nostra non vidimus;
iam non est propheta,
et apud nos non est qui cognoscat amplius.
¹⁰Usquequo, Deus, improperabit inimicus,
spernet adversarius nomen tuum in finem?
¹¹Ut quid avertis manum tuam
et tenes dexteram tuam in medio sinu tuo?
¹²Deus autem rex noster ante saecula,
operatus est salutes in medio terrae.
¹³Tu conscidisti in virtute tua mare,
contribulasti capita draconum in aquis.
¹⁴Tu confregisti capita Leviathan,
dedisti eum escam monstris maris.
¹⁵Tu dirupisti fontes et torrentes;
tu siccasti fluvios perennes.
¹⁶Tuus est dies, et tua est nox,
tu fabricatus es luminaria et solem.
¹⁷Tu statuisti omnes terminos terrae,
aestatem et hiemem, tu plasmasti ea.
¹⁸Memor esto huius:
inimicus improperavit Domino,
et populus insipiens sprevit nomen tuum.
¹⁹Ne tradas bestiis animas confitentes tibi
et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.
²⁰Respice in testamentum,
quia repleta sunt latibula terrae tentoriis violentiae.
²¹Ne revertatur humilis factus confusus;
pauper et inops laudabunt nomen tuum.
²²Exsurge, Deus, iudica causam tuam;
memor esto improperiorum tuorum,
quae ab insipiente fiunt tota die.
²³Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum;
tumultus adversariorum tuorum ascendit semper.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati