Psalmi 18
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Magistro chori. David, servi Domini, qui locutus est ad Dominum verba huius cantici, quando Dominus eum liberaverat e potestate omnium inimicorum suorum | 1 Per il Capocoro, Del servitore di Jahvè. Di David, il quale disse a Jahvè le parole di questo canto nel giorno in cui Jahvè lo salvò alle mani di tutti i nemici e dalla mano di Saul, |
| 2 et e manu Saul. Dixit igitur: Diligam te, Domine, fortitudo mea. | 2 e disse: Ti amo, Jahvè mia forza, |
| 3 Domine, firmamentum meum et refugium meum et liberator meus; Deus meus, adiutor meus, et sperabo in eum; protector meus et cornu salutis meae et susceptor meus. | 3 Jahvè mia roccia, mia fortezza e mio scampo, mio Dio, mia rupe, in cui mi rifugio, mio scudo e corno della mia salute, mia torre. |
| 4 Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. | 4 Dai furenti contro di me invoco Jahvè e dai miei nemici io grido. |
| 5 Circumdederunt me fluctus mortis, et torrentes Belial conturbaverunt me; | 5 Mi avvolsero frangenti di morte e torrenti rovinosi mi hanno sgomentato. |
| 6 funes inferni circumdederunt me, praeoccupaverunt me laquei mortis. | 6 Le funi dello Sheol mi cinsero, mi colsero lacci di morte. |
| 7 In tribulatione mea invocavi Dominum et ad Deum meum clamavi; exaudivit de templo suo vocem meam, et clamor meus in conspectu eius introivit in aures eius. | 7 Nella mia angustia invocai Jahvè: e al mio Dio gridai. Ascoltò dal suo tempio la mia voce e il mio grido gli giunse all’orecchio. |
| 8 Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa sunt et commota sunt, quoniam iratus est. | 8 Si commosse e si scosse la terra e le basi dei monti tremarono, e si commossero perché egli si sdegnò. |
| 9 Ascendit fumus de naribus eius, et ignis de ore eius devorans; carbones succensi processerunt ab eo. | 9 Salì il fumo dalle sue narici e fuoco dalla sua bocca divorò; carboni arsero da lui. |
| 10 Inclinavit caelos et descendit, et caligo sub pedibus eius. | 10 Piegò i cieli e discese e la caligine sotto i suoi piedi. |
| 11 Et ascendit super cherub et volavit, ferebatur super pennas ventorum. | 11 Cavalcò sui Cherubini e volò e si librò sulle ali del vento. |
| 12 Et posuit tenebras latibulum suum, in circuitu eius tabernaculum eius, tenebrosa aqua, nubes aeris. | 12 E fece delle tenebre il suo velo d’intorno; del tenebrore delle acque e dei nembi la sua tenda. |
| 13 Prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt, grando et carbones ignis. | 13 Contro lo splendore, dinanzi a lui, nubi trascorsero, grandine e carboni ardenti. |
| 14 Et intonuit de caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam: grando et carbones ignis. | 14 E tuonò nei cieli Jahvè e l’Altissimo diede una voce. |
| 15 Et misit sagittas suas et dissipavit eos, fulgura iecit et conturbavit eos. | 15 E scagliò le sue frecce e li disperse, vibrò i suoi lampi e li sbaragliò. |
| 16 Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae. | 16 E apparvero i fondi dei mari e si scoprirono le fondamenta dell’orbe, dal tuo rabbuffo, o Jahvè, e dallo sbuffare del soffio delle tue narici. |
| 17 Misit de summo et accepit me et assumpsit me de aquis multis; | 17 Stese dall’alto e mi prese; mi trasse dalle acque stragrandi, |
| 18 eripuit me de inimicis meis fortissimis et ab his, qui oderunt me, quoniam confortati sunt super me. | 18 Mi liberò dai miei nemici potenti e da coloro che mi odiano, più forti di me. |
| 19 Oppugnaverunt me in die afflictionis meae, et factus est Dominus fulcimentum meum; | 19 Mi affrontarono nel giorno della mia disgrazia; ma Jahvè fu sostegno per me. |
| 20 et eduxit me in latitudinem, salvum me fecit, quoniam voluit me. | 20 Mi fece uscire al largo; mi liberò, perché mi vuole bene. |
| 21 Et retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum reddet mihi, | 21 Mi ripagò ave secondo la mia giustizia, secondo la purezza delle mie mani mi retribuì. |
| 22 quia custodivi vias Domini nec impie recessi a Deo meo. | 22 Poiché ho custodito le vie di Jahvè né fui empio lontano dal mio Dio. |
| 23 Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo, et iustitias eius non reppuli a me; | 23 Poiché tutti i suoi decreti mi stanno davanti e i suoi precetti non ho deviato da me. |
| 24 et fui immaculatus cum eo et observavi me ab iniquitate. | 24 Ma fui perfetto con lui e mi guardai dalla colpa. |
| 25 Et retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum eius. | 25 E mi rese Jahvè secondo la mia giustizia, secondo la purezza delle mie mani ai suoi occhi. |
| 26 Cum sancto sanctus eris et cum viro innocente innocens eris | 26 Con il pio fai il pio; con l’uomo perfetto fai il perfetto; |
| 27 et cum electo electus eris et cum perverso callidus eris. | 27 con il puro fai il puro ma con lo storto fai il tortuoso. |
| 28 Quoniam tu populum humilem salvum facies et oculos superborum humiliabis. | 28 Infatti tu salvi il popolo umile ma gli occhi altezzosi umilii. |
| 29 Quoniam tu accendis lucernam meam, Domine; Deus meus illuminat tenebras meas. | 29 Poiché tu dai luce alla mia lampada, Jahvè, il mio Dio rischiara le mie tenebre. |
| 30 Quoniam in te aggrediar hostium turmas et in Deo meo transiliam murum. | 30 Poiché con te corro contro la torma; per il mio Dio, scavalco il muro. |
| 31 Deus, impolluta via eius, eloquia Domini igne examinata; protector est omnium sperantium in se. | 31 Perfetta è la via di Dio, la parola di Jahvè è saggiata; scudo egli è per quanti si rifugiano in lui. |
| 32 Quoniam quis Deus praeter Dominum? Aut quae munitio praeter Deum nostrum? | 32 Poiché, chi è Dio, fuori di Jahvè? E chi è rupe, eccetto il nostro Dio? |
| 33 Deus, qui praecinxit me virtute et posuit immaculatam viam meam; | 33 Il Dio che mi cinge di forza mi rese piana la via, |
| 34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum et super excelsa statuit me; | 34 che uguaglia i miei piedi alle cerve, e sulle alture mi drizza, |
| 35 qui docet manus meas ad proelium, et tendunt arcum aereum brachia mea. | 35 che addestra le mie mani alla battaglia, così che il mio braccio tende l’arco di bronzo. |
| 36 Et dedisti mihi scutum salutis tuae, et dextera tua suscepit me, et exauditio tua magnificavit me. | 36 E mi desti lo scudo della tua salvezza e la tua destra mi regge e la tua pietà mi alleva. |
| 37 Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea. | 37 Tu allarghi il mio passo sotto di me né vacillano i miei garretti. |
| 38 Persequebar inimicos meos et comprehendebam illos et non convertebar, donec deficerent. | 38 Inseguo i nemici e li colgo né mi volto finché non sono distrutti. |
| 39 Confringebam illos, nec poterant stare, cadebant subtus pedes meos. | 39 Li colpisco né più possono risorgere e cadono sotto i miei piedi. |
| 40 Et praecinxisti me virtute ad bellum et supplantasti insurgentes in me subtus me. | 40 E mi cingi di forza alla battaglia, pieghi gli insorti sotto di me. |
| 41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum et odientes me disperdidisti. | 41 E i nemici me li presenti di schiena, e distruggo coloro che mi odiano. |
| 42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret, ad Dominum, nec exaudivit eos. | 42 Possono gridare: non c'è chi li salvi; a Jahvè, né risponde ad essi. |
| 43 Et comminui eos ut pulverem ante faciem venti, ut lutum platearum contrivi eos. | 43 E li trito come polvere al vento, come fango dei trivi li calco. |
| 44 Eripuisti me de contradictionibus populi, constituisti me in caput gentium. Populus, quem non cognovi, servivit mihi, | 44 Mi scampi da lotte intestine, mi poni a capo di genti; un popolo che ignoravo mi serve. |
| 45 in auditu auris oboedivit mihi. Filii alieni blanditi sunt mihi, | 45 A udita d’orecchio mi ascoltano; i figli di stranieri davanti a me strisciano. |
| 46 filii alieni inveterati sunt, contremuerunt in abditis suis. | 46 Figli di stranieri si struggono, escono trepidanti dai loro rifugi. |
| 47 Vivit Dominus, et benedictus Adiutor meus, et exaltetur Deus salutis meae. | 47 Viva Jahvè e benedetta la mia rupe, eccelso è il Dio della mia salvezza, |
| 48 Deus, qui das vindictas mihi et subdis populos sub me, liberator meus de inimicis meis iracundis; | 48 il Dio che mi dà le vendette, soggioga i popoli sotto di me. |
| 49 et ab insurgentibus in me exaltas me, a viro iniquo eripis me. | 49 Tu mi strappi dai nemici furenti, dagli insorti in alto mi salvi, dall’uomo violento mi scampi. |
| 50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam, | 50 Perciò ti loderò, Jahvè, tra le genti e inneggerò al tuo nome, |
| 51 magnificans salutes regis sui et faciens misericordiam christo suo David et semini eius usque in saeculum. | 51 che magnifica la vittoria al suo re e fa grazia al suo unto, a David e al suo seme in eterno. |