Psalmi 18

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150
Versetti esaminati

Torna indietro

Nova Vulgata Tysiąclecia
1 Magistro chori. David, servi Domini,
qui locutus est ad Dominum verba huius cantici,
quando Dominus eum liberaverat
e potestate omnium inimicorum suorum
1 Kierownikowi chóru. Sługi Bożego, Dawida, który wypowiedział do Pana słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół i z ręki Saula.
2 et e manu Saul. Dixit igitur:
Diligam te, Domine, fortitudo mea.
2 Rzekł wtedy: Miłuję Cię, Panie, Mocy moja,
3 Domine, firmamentum meum et refugium meum et liberator meus;
Deus meus, adiutor meus, et sperabo in eum;
protector meus et cornu salutis meae et susceptor meus.
3 Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu, Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono!
4 Laudabilem invocabo Dominum,
et ab inimicis meis salvus ero.
4 Wzywam Pana, godnego chwały, i jestem wolny od moich nieprzyjaciół.
5 Circumdederunt me fluctus mortis,
et torrentes Belial conturbaverunt me;
5 Ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę;
6 funes inferni circumdederunt me,
praeoccupaverunt me laquei mortis.
6 oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci.
7 In tribulatione mea invocavi Dominum
et ad Deum meum clamavi;
exaudivit de templo suo vocem meam,
et clamor meus in conspectu eius introivit in aures eius.
7 W moim utrapieniu wzywam Pana i wołam do mojego Boga; usłyszał On mój głos ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu.
8 Commota est et contremuit terra;
fundamenta montium concussa sunt
et commota sunt, quoniam iratus est.
8 Zatrzęsła się i zadrżała ziemia, posady gór się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.
9 Ascendit fumus de naribus eius,
et ignis de ore eius devorans;
carbones succensi processerunt ab eo.
9 Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust - pochłaniający ogień: od niego zapaliły się węgle.
10 Inclinavit caelos et descendit,
et caligo sub pedibus eius.
10 Nagiął On niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami.
11 Et ascendit super cherub et volavit,
ferebatur super pennas ventorum.
11 Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.
12 Et posuit tenebras latibulum suum,
in circuitu eius tabernaculum eius,
tenebrosa aqua, nubes aeris.
12 Przywdział mrok niby zasłonę wokół siebie, jako okrycie ciemną wodę, gęste chmury.
13 Prae fulgore in conspectu eius nubes transierunt,
grando et carbones ignis.
13 Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste.
14 Et intonuit de caelo Dominus,
et Altissimus dedit vocem suam:
grando et carbones ignis.
14 Pan odezwał się z nieba grzmotem, to głos swój dał słyszeć Najwyższy,
15 Et misit sagittas suas et dissipavit eos,
fulgura iecit et conturbavit eos.
15 wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów, cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził.
16 Et apparuerunt fontes aquarum,
et revelata sunt fundamenta orbis terrarum
ab increpatione tua, Domine,
ab inspiratione spiritus irae tuae.
16 Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Twej, Panie, i tchnienia wichru Twoich nozdrzy.
17 Misit de summo et accepit me
et assumpsit me de aquis multis;
17 On wyciąga [rękę] z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej;
18 eripuit me de inimicis meis fortissimis
et ab his, qui oderunt me,
quoniam confortati sunt super me.
18 Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.
19 Oppugnaverunt me in die afflictionis meae,
et factus est Dominus fulcimentum meum;
19 Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Pan jest moją obroną,
20 et eduxit me in latitudinem,
salvum me fecit, quoniam voluit me.
20 wyprowadza mnie na miejsce przestronne; ocala, bo mnie miłuje.
21 Et retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam
et secundum puritatem manuum mearum reddet mihi,
21 Pan nagradza moją sprawiedliwość, odpłaca mi według czystości rąk moich.
22 quia custodivi vias Domini
nec impie recessi a Deo meo.
22 Strzegłem bowiem dróg Pańskich i nie odszedłem od mojego Boga,
23 Quoniam omnia iudicia eius in conspectu meo,
et iustitias eius non reppuli a me;
23 bo mam przed sobą wszystkie Jego przykazania i nie odrzucam od siebie Jego poleceń,
24 et fui immaculatus cum eo
et observavi me ab iniquitate.
24 lecz jestem wobec Niego bez skazy i wystrzegam się grzechu.
25 Et retribuit mihi Dominus secundum iustitiam meam
et secundum puritatem manuum mearum
in conspectu oculorum eius.
25 Pan mię nagradza za moją sprawiedliwość, za czystość rąk przed Jego oczyma.
26 Cum sancto sanctus eris
et cum viro innocente innocens eris
26 Ty jesteś miłościwy dla miłościwego i względem nienagannego działasz nienagannie,
27 et cum electo electus eris
et cum perverso callidus eris.
27 względem czystego okazujesz się czystym, wobec przewrotnego jesteś przebiegły.
28 Quoniam tu populum humilem salvum facies
et oculos superborum humiliabis.
28 Albowiem Ty wybawiasz naród uniżony a pognębiasz oczy wyniosłe.
29 Quoniam tu accendis lucernam meam, Domine;
Deus meus illuminat tenebras meas.
29 Bo Ty, Panie, każesz świecić mojej pochodni: Boże mój, oświecasz moje ciemności.
30 Quoniam in te aggrediar hostium turmas
et in Deo meo transiliam murum.
30 Bo z Tobą zdobywam wały, mur przeskakuje dzięki mojemu Bogu.
31 Deus, impolluta via eius,
eloquia Domini igne examinata;
protector est omnium sperantium in se.
31 Bóg - Jego droga jest nieskalana, słowo Pana w ogniu wypróbowane; On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią.
32 Quoniam quis Deus praeter Dominum?
Aut quae munitio praeter Deum nostrum?
32 Bo któż jest Bogiem prócz Pana? Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?
33 Deus, qui praecinxit me virtute
et posuit immaculatam viam meam;
33 Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę,
34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum
et super excelsa statuit me;
34 On daje moim nogom rączość nóg łani i stawia mnie na wyżynach,
35 qui docet manus meas ad proelium,
et tendunt arcum aereum brachia mea.
35 On ćwiczy moje ręce do bitwy, a ramiona - do napinania spiżowego łuku.
36 Et dedisti mihi scutum salutis tuae,
et dextera tua suscepit me,
et exauditio tua magnificavit me.
36 Dajesz mi tarczę Twą dla ocalenia, i wspiera mnie Twoja prawica, a Twoja troskliwość czyni mnie wielkim.
37 Dilatasti gressus meos subtus me,
et non sunt infirmata vestigia mea.
37 Wydłużasz mi kroki na drodze i stopy moje się nie chwieją.
38 Persequebar inimicos meos et comprehendebam illos
et non convertebar, donec deficerent.
38 Ścigam mych wrogów i dopadam, a nie wracam, póki nie zginą.
39 Confringebam illos, nec poterant stare,
cadebant subtus pedes meos.
39 Starłem ich, nie mogli się podnieść, upadli pod moje stopy.
40 Et praecinxisti me virtute ad bellum
et supplantasti insurgentes in me subtus me.
40 Mocą mnie przepasujesz do bitwy, sprawiasz, że przeciwnicy gną się pode mną,
41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum
et odientes me disperdidisti.
41 zmuszasz wrogów moich do ucieczki, a wytracasz tych, co mnie nienawidzą.
42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret,
ad Dominum, nec exaudivit eos.
42 Wołają - lecz nie ma wybawcy; do Pana - lecz im nie odpowiada.
43 Et comminui eos ut pulverem ante faciem venti,
ut lutum platearum contrivi eos.
43 Jak proch na wietrze ich rozrzucę, zdepczę jak błoto uliczne.
44 Eripuisti me de contradictionibus populi,
constituisti me in caput gentium.
Populus, quem non cognovi, servivit mihi,
44 Ty mnie ocalasz od buntów ludu, ustanawiasz mnie głową narodów. Służy mi lud, którego nie znałem.
45 in auditu auris oboedivit mihi.
Filii alieni blanditi sunt mihi,
45 Są mi posłuszni na pierwsze wezwanie; cudzoziemcy mi schlebiają.
46 filii alieni inveterati sunt,
contremuerunt in abditis suis.
46 Cudzoziemcy bledną, z drżeniem wychodzą ze swoich warowni.
47 Vivit Dominus, et benedictus Adiutor meus,
et exaltetur Deus salutis meae.
47 Niech żyje Pan! Moja Skała niech będzie błogosławiona! Niech będzie wywyższony Bóg, mój Zbawca,
48 Deus, qui das vindictas mihi
et subdis populos sub me,
liberator meus de inimicis meis iracundis;
48 Bóg, który zapewnia mi pomstę i poddaje mi narody,
49 et ab insurgentibus in me exaltas me,
a viro iniquo eripis me.
49 wybawia mnie od nieprzyjaciół, wynosi nad moich wrogów i uwalnia od gwałtownika.
50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine,
et nomini tuo psalmum dicam,
50 Przeto będę Cię, o Panie, chwalił wśród narodów i będę wysławiał Twoje imię.
51 magnificans salutes regis sui
et faciens misericordiam christo suo
David et semini eius usque in saeculum.
51 Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę, Dawidowi i jego potomstwu na wieki.