Psalmi 35
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | La Biblia |
|---|---|
| 1 David. Iudica, Domine, iudicantes me; impugna impugnantes me. | 1 De David. |Pelea, Señor, contra los que me atacan, | guerrea contra los que me hacen guerra; |
| 2 Apprehende clipeum et scutum et exsurge in adiutorium mihi. | 2 empuña el escudo y la adarga, | levántate y ven en mi auxilio; |
| 3 Effunde frameam et securim adversus eos, qui persequuntur me. Dic animae meae: “ Salus tua ego sum ”. | 3 blande la lanza y la pica contra mis perseguidores; | di a mi alma: «Yo soy tu salvación». |
| 4 Confundantur et revereantur quaerentes animam meam; avertantur retrorsum et confundantur cogitantes mihi mala. | 4 Sean confundidos y avergonzados | los que atentan contra mi vida; | retrocedan y sean humillados | quienes traman mi derrota; |
| 5 Fiant tamquam pulvis ante ventum, et angelus Domini impellens eos; | 5 sean como tamo al viento, | acosados por el ángel del Señor; |
| 6 fiat via illorum tenebrae et lubricum, et angelus Domini persequens eos. | 6 sea su camino oscuro y resbaladizo, | perseguidos por el ángel del Señor. |
| 7 Quoniam gratis absconderunt mihi laqueum suum, gratis foderunt foveam animae meae. | 7 Pues sin motivo me escondían redes, | sin motivo me abrían zanjas mortales. |
| 8 Veniat illi calamitas, quam ignorat, et captio, quam abscondit, apprehendat eum, et in eandem calamitatem ipse cadat. | 8 ¡Que les sorprenda el desastre imprevisto, | que se enreden en la red que escondieron, | y caigan dentro de la fosa! |
| 9 Anima autem mea exsultabit in Domino et delectabitur super salutari suo. | 9 Y yo me alegraré con el Señor, | gozando de su salvación; |
| 10 Omnia ossa mea dicent: “ Domine, quis similis tibi? Eripiens inopem de manu fortiorum eius, egenum et pauperem a diripientibus eum ”. | 10 todo mi ser proclamará: | «Señor, ¿quién como tú, | que defiendes al débil del poderoso, | al pobre y humilde del explotador?». |
| 11 Surgentes testes iniqui, quae ignorabam, interrogabant me; | 11 Se presentaban testigos violentos: | me acusaban de cosas que ni sabía, |
| 12 retribuebant mihi mala pro bonis, desolatio est animae meae. | 12 me pagaban mal por bien, | dejándome desamparado. |
| 13 Ego autem, cum infirmarentur, induebar cilicio, humiliabam in ieiunio animam meam; et oratio mea in sinu meo convertebatur. | 13 Yo, en cambio, cuando estaban enfermos, | me vestía de saco, | me mortificaba con ayunos | y desde dentro repetía mi oración. |
| 14 Quasi pro proximo et quasi pro fratre meo ambulabam, quasi lugens matrem contristatus incurvabar. | 14 Como por un amigo o por un hermano, | andaba triste; | cabizbajo y sombrío, | como quien llora a su madre. |
| 15 Cum autem vacillarem, laetati sunt et convenerunt; convenerunt contra me percutientes, et ignoravi. | 15 Pero, cuando yo tropecé, se alegraron, | se juntaron contra mí | y me golpearon por sorpresa; | me laceraban sin cesar. |
| 16 Diripuerunt et non desistebant; tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione, frenduerunt super me dentibus suis. | 16 Cruelmente se burlaban de mí, | rechinando los dientes de odio. |
| 17 Domine, quamdiu aspicies? Restitue animam meam a malignitate eorum, a leonibus unicam meam. | 17 Señor, ¿cuándo vas a mirarlo? | Defiende mi vida de los que rugen; | mi único bien, de los leones, |
| 18 Confitebor tibi in ecclesia magna, in populo multo laudabo te. | 18 y te daré gracias en la gran asamblea, | te alabaré entre la multitud del pueblo. |
| 19 Non supergaudeant mihi inimici mei mendaces, qui oderunt me gratis et annuunt oculis. | 19 Que no canten victoria | mis enemigos traidores, | que no hagan guiños a mi costa | los que me odian sin razón. |
| 20 Etenim non pacifice loquebantur et contra mansuetos terrae dolos cogitabant. | 20 Pues no hablan de paz, | y contra los pacíficos de la tierra | traman planes siniestros. |
| 21 Et dilataverunt super me os suum; dixerunt: “ Euge, euge, viderunt oculi nostri ”. - | 21 Abren sus fauces contra mí y se ríen: | «Lo han visto nuestros ojos». |
| 22 Vidisti, Domine, ne sileas; Domine, ne discedas a me. | 22 Señor, tú lo has visto, no te calles; | Señor, no te quedes a distancia; |
| 23 Exsurge et evigila ad iudicium meum, Deus meus et Dominus meus, ad causam meam. | 23 despierta, levántate, Dios mío; | Señor mío, defiende mi causa. |
| 24 Iudica me secundum iustitiam tuam, Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi. | 24 Júzgame según tu justicia, Señor, Dios mío, | y no se reirán de mí. |
| 25 Non dicant in cordibus suis: “ Euge animae nostrae ”; nec dicant: “ Devoravimus eum ”. | 25 No pensarán: «¡Qué bien! ¡Lo que queríamos!», | ni dirán: «¡Lo hemos devorado!». |
| 26 Erubescant et revereantur simul, qui gratulantur malis meis; induantur confusione et reverentia, qui magna loquuntur super me | 26 Sean avergonzados y confundidos a una | los que se alegran de mi desgracia, | cúbranse de vergüenza y de ignominia | quienes se engríen a mi costa. |
| 27 Exsultent et laetentur, qui volunt iustitiam meam, et dicant semper: “ Magnificetur Dominus, qui vult pacem servi sui ”. | 27 Canten y se alegren | los que desean mi justicia, | repitan siempre: «Grande es el Señor, | que desea la paz de su siervo». |
| 28 Et lingua mea meditabitur iustitiam tuam, tota die laudem tuam. | 28 Mi lengua anunciará tu justicia, | todos los días te alabará. |