Psalmi 103

NOVA VULGATA	Biblia Tysiąclecia
1 David. Benedic, anima mea, Domino, et omnia, quae intra me sunt, nomini sancto eius.	1 Dawidowy. Błogosław, duszo moja, Pana, i całe moje wnętrze - święte imię Jego!
2 Benedic, anima mea, Domino et noli oblivisci omnes retributiones eius.	2 Błogosław, duszo moja, Pana, i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!
3 Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat omnes infirmitates tuas;	3 On odpuszcza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe niemoce,
4 qui redimit de interitu vitam tuam, qui coronat te in misericordia et miserationibus;	4 On życie twoje wybawia od zguby, On wieńczy cię łaską i zmiłowaniem,
5 qui replet in bonis aetatem tuam: renovabitur ut aquilae iuventus tua.	5 On twoje dni nasyca dobrami: odnawia się młodość twoja jak orła.
6 Faciens iustitias Dominus et iudicium omnibus iniuriam patientibus.	6 Pan czyni dzieła sprawiedliwe, bierze w opiekę wszystkich uciśnionych.
7 Notas fecit vias suas Moysi, filiis Israel adinventiones suas. -	7 Drogi swoje objawił Mojżeszowi, dzieła swoje synom Izraela.
8 Miserator et misericors Dominus, longanimis et multae misericordiae.	8 Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo łagodny.
9 Non in perpetuum contendet neque in aeternum irascetur.	9 Nie wiedzie sporu do końca i nie płonie gniewem na wieki.
10 Non secundum peccata nostra fecit nobis neque secundum iniquitates nostras retribuit nobis.	10 Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani według win naszych nam nie odpłaca.
11 Quoniam, quantum exaltatur caelum a terra, praevaluit misericordia eius super timentes eum;	11 Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak można jest Jego łaskawość dla tych, co się Go boją.
12 quantum distat ortus ab occidente, longe fecit a nobis iniquitates nostras.	12 Jak jest odległy wschód od zachodu, tak daleko odsuwa od nas nasze występki.
13 Quomodo miseretur pater filiorum, misertus est Dominus timentibus se.	13 Jak się lituje ojciec nad synami, tak Pan się lituje nad tymi, co się Go boją.
14 Quoniam ipse cognovit figmentum nostrum, recordatus est quoniam pulvis sumus.	14 Wie On, z czego jesteśmy utworzeni, pamięta, że jesteśmy prochem.
15 Homo: sicut fenum dies eius, tamquam flos agri sic efflorebit.	15 Dni człowieka są jak trawa; kwitnie jak kwiat na polu:
16 Spirat ventus in illum, et non subsistet, et non cognoscet eum amplius locus eius.	16 ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma, i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje.
17 Misericordia autem Domini ab aeterno et usque in aeternum super timentes eum; et iustitia illius in filios filiorum,	17 A łaskawość Pańska na wieki wobec Jego czcicieli, a Jego sprawiedliwość nad synami synów,
18 in eos, qui servant testamentum eius et memores sunt mandatorum ipsius ad faciendum ea.	18 nad tymi, którzy strzegą Jego przymierza i pamiętają, by pełnić Jego przykazania.
19 Dominus in caelo paravit sedem suam, et regnum ipsius omnibus dominabitur.	19 Pan w niebie tron swój ustawił, a swoim panowaniem obejmuje wszechświat.
20 Benedicite Domino, omnes angeli eius, potentes virtute, facientes verbumillius in audiendo vocem sermonum eius.	20 Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, pełni mocy bohaterowie, wykonujący Jego rozkazy, "by słuchać głosu Jego słowa".
21 Benedicite Domino, omnes virtutes eius, ministri eius, qui facitis voluntatem eius.	21 Błogosławcie Pana, wszystkie Jego zastępy, słudzy Jego, pełniący Jego wolę!
22 Benedicite Domino, omnia opera eius, in omni loco dominationis eius. Benedic, anima mea, Domino.	22 Błogosławcie Pana, wszystkie Jego dzieła, na każdym miejscu Jego panowania: błogosław, duszo moja, Pana!