Psalmi 103

¹Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino :
Domine Deus meus, magnificatus es vehementer.
Confessionem et decorem induisti,
²amictus lumine sicut vestimento.
Extendens cælum sicut pellem,
³qui tegis aquis superiora ejus :
qui ponis nubem ascensum tuum ;
qui ambulas super pennas ventorum :
⁴qui facis angelos tuos spiritus,
et ministros tuos ignem urentem.
⁵Qui fundasti terram super stabilitatem suam :
non inclinabitur in sæculum sæculi.
⁶Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ;
super montes stabunt aquæ.
⁷Ab increpatione tua fugient ;
a voce tonitrui tui formidabunt.
⁸Ascendunt montes, et descendunt campi,
in locum quem fundasti eis.
⁹Terminum posuisti quem non transgredientur,
neque convertentur operire terram.
¹⁰Qui emittis fontes in convallibus ;
inter medium montium pertransibunt aquæ.
¹¹Potabunt omnes bestiæ agri ;
expectabunt onagri in siti sua.
¹²Super ea volucres cæli habitabunt ;
de medio petrarum dabunt voces.
¹³Rigans montes de superioribus suis ;
de fructu operum tuorum satiabitur terra :
¹⁴producens f?num jumentis,
et herbam servituti hominum,
ut educas panem de terra,
¹⁵et vinum lætificet cor hominis :
ut exhilaret faciem in oleo,
et panis cor hominis confirmet.
¹⁶Saturabuntur ligna campi,
et cedri Libani quas plantavit :
¹⁷illic passeres nidificabunt :
herodii domus dux est eorum.
¹⁸Montes excelsi cervis ;
petra refugium herinaciis.
¹⁹Fecit lunam in tempora ;
sol cognovit occasum suum.
²⁰Posuisti tenebras, et facta est nox ;
in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :
²¹catuli leonum rugientes ut rapiant,
et quærant a Deo escam sibi.
²²Ortus est sol, et congregati sunt,
et in cubilibus suis collocabuntur.
²³Exibit homo ad opus suum,
et ad operationem suam usque ad vesperum.
²⁴Quam magnificata sunt opera tua, Domine !
omnia in sapientia fecisti ;
impleta est terra possessione tua.
²⁵Hoc mare magnum et spatiosum manibus ;
illic reptilia quorum non est numerus :
animalia pusilla cum magnis.
²⁶Illic naves pertransibunt ;
draco iste quem formasti ad illudendum ei.
²⁷Omnia a te expectant
ut des illis escam in tempore.
²⁸Dante te illis, colligent ;
aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.
²⁹Avertente autem te faciem, turbabuntur ;
auferes spiritum eorum, et deficient,
et in pulverem suum revertentur.
³⁰Emittes spiritum tuum, et creabuntur,
et renovabis faciem terræ.
³¹Sit gloria Domini in sæculum ;
lætabitur Dominus in operibus suis.
³²Qui respicit terram, et facit eam tremere ;
qui tangit montes, et fumigant.
³³Cantabo Domino in vita mea ;
psallam Deo meo quamdiu sum.
³⁴Jucundum sit ei eloquium meum ;
ego vero delectabor in Domino.
³⁵Deficiant peccatores a terra,
et iniqui, ita ut non sint.
Benedic, anima mea, Domino.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati