Psalmi 41

Nova Vulgata	Bibbia Vulgata Clementina
¹ Magistro chori. Psalmus. David.	¹ In finem. Intellectus filiis Core.
² Beatus, qui intellegit de egeno; in die mala liberabit eum Dominus.	² Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.
³ Dominus servabit eum et vivificabit eum et beatum faciet eum in terra et non tradet eum in animam inimicorum eius.	³ Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum ; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei ?
⁴ Dominus opem feret illi super lectum doloris eius; universum stratum eius versabis in infirmitate eius.	⁴ Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?
⁵ Ego dixi: “ Domine, miserere mei; sana animam meam, quia peccavi tibi ”.	⁵ Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.
⁶ Inimici mei dixerunt mala mihi: “ Quando morietur, et peribit nomen eius? ”.	⁶ Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,
⁷ Et si ingrediebatur, ut visitaret, vana loquebatur; cor eius congregabat iniquitatem sibi, egrediebatur foras et detrahebat.	⁷ et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est : propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.
⁸ Simul adversum me susurrabant omnes inimici mei; adversum me cogitabant mala mihi:	⁸ Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum ; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.
⁹ “ Maleficium effusum est in eo; et, qui decumbit, non adiciet ut resurgat ”.	⁹ In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus ; apud me oratio Deo vitæ meæ.
¹⁰ Sed et homo pacis meae, in quo speravi, qui edebat panem meum, levavit contra me calcaneum.	¹⁰ Dicam Deo : Susceptor meus es ; quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ?
¹¹ Tu autem, Domine, miserere mei et resuscita me, et retribuam eis.	¹¹ Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ?
¹² In hoc cognovi quoniam voluisti me, quia non gaudebit inimicus meus super me;	¹² Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.
¹³ me autem propter innocentiam suscepisti et statuisti me in conspectu tuo in aeternum.
¹⁴ Benedictus Dominus, Deus Israel, a saeculo et usque in saeculum. Fiat, fiat.