Psalmi 41

Nova Vulgata	Septuaginta - Nestle-Aland
¹ Magistro chori. Psalmus. David.	¹ εις το τελος εις συνεσιν τοις υιοις κορε
² Beatus, qui intellegit de egeno; in die mala liberabit eum Dominus.	² ον τροπον επιποθει η ελαφος επι τας πηγας των υδατων ουτως επιποθει η ψυχη μου προς σε ο θεος
³ Dominus servabit eum et vivificabit eum et beatum faciet eum in terra et non tradet eum in animam inimicorum eius.	³ εδιψησεν η ψυχη μου προς τον θεον τον ζωντα ποτε ηξω και οφθησομαι τω προσωπω του θεου
⁴ Dominus opem feret illi super lectum doloris eius; universum stratum eius versabis in infirmitate eius.	⁴ εγενηθη μοι τα δακρυα μου αρτος ημερας και νυκτος εν τω λεγεσθαι μοι καθ' εκαστην ημεραν που εστιν ο θεος σου
⁵ Ego dixi: “ Domine, miserere mei; sana animam meam, quia peccavi tibi ”.	⁵ ταυτα εμνησθην και εξεχεα επ' εμε την ψυχην μου οτι διελευσομαι εν τοπω σκηνης θαυμαστης εως του οικου του θεου εν φωνη αγαλλιασεως και εξομολογησεως ηχου εορταζοντος
⁶ Inimici mei dixerunt mala mihi: “ Quando morietur, et peribit nomen eius? ”.	⁶ ινα τι περιλυπος ει ψυχη και ινα τι συνταρασσεις με ελπισον επι τον θεον οτι εξομολογησομαι αυτω σωτηριον του προσωπου μου ο θεος μου
⁷ Et si ingrediebatur, ut visitaret, vana loquebatur; cor eius congregabat iniquitatem sibi, egrediebatur foras et detrahebat.	⁷ προς εμαυτον η ψυχη μου εταραχθη δια τουτο μνησθησομαι σου εκ γης ιορδανου και ερμωνιιμ απο ορους μικρου
⁸ Simul adversum me susurrabant omnes inimici mei; adversum me cogitabant mala mihi:	⁸ αβυσσος αβυσσον επικαλειται εις φωνην των καταρρακτων σου παντες οι μετεωρισμοι σου και τα κυματα σου επ' εμε διηλθον
⁹ “ Maleficium effusum est in eo; et, qui decumbit, non adiciet ut resurgat ”.	⁹ ημερας εντελειται κυριος το ελεος αυτου και νυκτος ωδη παρ' εμοι προσευχη τω θεω της ζωης μου
¹⁰ Sed et homo pacis meae, in quo speravi, qui edebat panem meum, levavit contra me calcaneum.	¹⁰ ερω τω θεω αντιλημπτωρ μου ει δια τι μου επελαθου ινα τι σκυθρωπαζων πορευομαι εν τω εκθλιβειν τον εχθρον μου
¹¹ Tu autem, Domine, miserere mei et resuscita me, et retribuam eis.	¹¹ εν τω καταθλασαι τα οστα μου ωνειδισαν με οι θλιβοντες με εν τω λεγειν αυτους μοι καθ' εκαστην ημεραν που εστιν ο θεος σου
¹² In hoc cognovi quoniam voluisti me, quia non gaudebit inimicus meus super me;	¹² ινα τι περιλυπος ει ψυχη και ινα τι συνταρασσεις με ελπισον επι τον θεον οτι εξομολογησομαι αυτω η σωτηρια του προσωπου μου ο θεος μου
¹³ me autem propter innocentiam suscepisti et statuisti me in conspectu tuo in aeternum.
¹⁴ Benedictus Dominus, Deus Israel, a saeculo et usque in saeculum. Fiat, fiat.