Psalmi 78
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | תנ"ך - מקרא על פי המסורה |
|---|---|
| 1 Maskil. Asaph. Attendite, popule meus, doctrinam meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei. | 1 מַשְׂכִּיל לְאָסָף הַאֲזִינָה עַמִּי תֹּורָתִי הַטּוּ אָזְנְכֶם לְאִמְרֵי־פִי |
| 2 Aperiam in parabolis os meum, eloquar arcana aetatis antiquae. | 2 אֶפְתְּחָה בְמָשָׁל פִּי אַבִּיעָה חִידֹות מִנִּי־קֶדֶם |
| 3 Quanta audivimus et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis, | 3 אֲשֶׁר מַעְנוּ וַנֵּדָעֵם וַאֲבֹותֵינוּ סִפְּרוּ־לָנוּ |
| 4 non occultabimus a filiis eorum, generationi alteri narrantes laudes Domini et virtutes eius et mirabilia eius, quae fecit. | 4 לֹא נְכַחֵד ׀ מִבְּנֵיהֶם לְדֹור אַחֲרֹון מְסַפְּרִים תְּהִלֹּות יְהוָה וֶעֱזוּזֹו וְנִפְלְאֹותָיו אֲשֶׁר עָשָׂה |
| 5 Constituit testimonium in Iacob et legem posuit in Israel; quanta mandaverat patribus nostris nota facere ea filiis suis, | 5 וַיָּקֶם עֵדוּת ׀ בְּיַעֲקֹב וְתֹורָה שָׂם בְּיִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר צִוָּה אֶת־אֲבֹותֵינוּ לְהֹודִיעָם לִבְנֵיהֶם |
| 6 ut cognoscat generatio altera, filii, qui nascentur. Exsurgent et narrabunt filiis suis, | 6 לְמַעַן יֵדְעוּ ׀ דֹּור אַחֲרֹון בָּנִים יִוָּלֵדוּ יָקֻמוּ וִיסַפְּרוּ לִבְנֵיהֶם |
| 7 ut ponant in Deo spem suam et non obliviscantur operum Dei et mandata eius custodiant. | 7 וְיָשִׂימוּ בֵאלֹהִים כִּסְלָם וְלֹא יִשְׁכְּחוּ מַעַלְלֵי־אֵל וּמִצְוֹתָיו יִנְצֹרוּ |
| 8 Ne fiant sicut patres eorum, generatio rebellis et exasperans; generatio, quae non firmavit cor suum, et non fuit fidelis Deo spiritus eius. | 8 וְלֹא יִהְיוּ ׀ כַּאֲבֹותָם דֹּור סֹורֵר וּמֹרֶה דֹּור לֹא־הֵכִין לִבֹּו וְלֹא־נֶאֶמְנָה אֶת־אֵל רוּחֹו |
| 9 Filii Ephraim, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli. | 9 בְּנֵי־אֶפְרַיִם נֹושְׁקֵי רֹומֵי־קָשֶׁת הָפְכוּ בְּיֹום קְרָב |
| 10 Non custodierunt testamentum Dei et in lege eius renuerunt ambulare. | 10 לֹא מְרוּ בְּרִית אֱלֹהִים וּבְתֹורָתֹו מֵאֲנוּ לָלֶכֶת |
| 11 Et obliti sunt factorum eius et mirabilium eius, quae ostendit eis. | 11 וַיִּשְׁכְּחוּ עֲלִילֹותָיו וְנִפְלְאֹותָיו אֲשֶׁר הֶרְאָם |
| 12 Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypti, in campo Taneos. | 12 נֶגֶד אֲבֹותָם עָשָׂה פֶלֶא בְּאֶרֶץ מִצְרַיִם שְׂדֵה־צֹעַן |
| 13 Scidit mare et perduxit eos et statuit aquas quasi in utre. | 13 בָּקַע יָם וַיַּעֲבִירֵם וַיַּצֶּב־מַיִם כְּמֹו־נֵד |
| 14 Et deduxit eos in nube per diem et per totam noctem in illuminatione ignis. | 14 וַיַּנְחֵם בֶּעָנָן יֹומָם וְכָל־הַלַּיְלָה בְּאֹור אֵשׁ |
| 15 Scidit petram in eremo et adaquavit eos velut abyssus multa. | 15 יְבַקַּע צֻרִים בַּמִּדְבָּר וַיַּשְׁקְ כִּתְהֹמֹות רַבָּה |
| 16 Et eduxit rivulos de petra et deduxit tamquam flumina aquas. | 16 וַיֹּוצִא נֹוזְלִים מִסָּלַע וַיֹּורֶד כַּנְּהָרֹות מָיִם |
| 17 Et apposuerunt adhuc peccare ei, in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso. | 17 וַיֹּוסִיפוּ עֹוד לַחֲטֹא־לֹו לַמְרֹות עֶלְיֹון בַּצִּיָּה |
| 18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis, petentes escas animabus suis; | 18 וַיְנַסּוּ־אֵל בִּלְבָבָם לִשְׁאָל־אֹכֶל לְנַפְשָׁם |
| 19 et contra Deum locuti sunt, dixerunt: “ Numquid poterit Deus parare mensam in deserto? ”. | 19 וַיְדַבְּרוּ בֵּאלֹהִים אָמְרוּ הֲיוּכַל אֵל לַעֲרֹךְ לְחָן בַּמִּדְבָּר |
| 20 Ecce percussit petram, et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt. “ Numquid et panem poterit dare aut parare carnes populo suo? ”. | 20 הֵן הִכָּה־צוּר ׀ וַיָּזוּבוּ מַיִם וּנְחָלִים יִשְׁטֹפוּ הֲגַם־לֶחֶם יוּכַל תֵּת אִם־יָכִין שְׁאֵר לְעַמֹּו |
| 21 Ideo audivit Dominus et exarsit, et ignis accensus est in Iacob, et ira ascendit in Israel. | 21 לָכֵן ׀ שָׁמַע יְהוָה וַיִּתְעַבָּר וְאֵשׁ נִשְּׂקָה בְיַעֲקֹב וְגַם־אַף עָלָה בְיִשְׂרָאֵל |
| 22 Quia non crediderunt in Deo nec speraverunt in salutari eius. | 22 כִּי לֹא הֶאֱמִינוּ בֵּאלֹהִים וְלֹא בָטְחוּ בִּישׁוּעָתֹו |
| 23 Verumtamen mandavit nubibus desuper et ianuas caeli aperuit; | 23 וַיְצַו שְׁחָקִים מִמָּעַל וְדַלְתֵי שָׁמַיִם פָּתָח |
| 24 et pluit illis manna ad manducandum et panem caeli dedit eis: | 24 וַיַּמְטֵר עֲלֵיהֶם מָן לֶאֱכֹל וּדְגַןשָׁ־מַיִם נָתַן לָמֹו |
| 25 panem angelorum manducavit homo; cibaria misit eis ad abundantiam. | 25 לֶחֶם אַבִּירִים אָכַל אִישׁ צֵידָה שָׁלַח לָהֶם לָשֹׂבַע |
| 26 Excitavit austrum in caelo et induxit in virtute sua africum; | 26 יַסַּע קָדִים בַּשָּׁמָיִם וַיְנַהֵג בְּעֻזֹּו תֵימָן |
| 27 et pluit super eos sicut pulverem carnes et sicut arenam maris volatilia pennata: | 27 וַיַּמְטֵר עֲלֵיהֶם כֶּעָפָר שְׁאֵר וּכְחֹול יַמִּים עֹוף כָּנָף |
| 28 et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum. | 28 וַיַּפֵּל בְּקֶרֶב מַחֲנֵהוּ סָבִיב לְמִשְׁכְּנֹתָיו |
| 29 Et manducaverunt et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis. | 29 וַיֹּאכְלוּ וַיִּשְׂבְּעוּ מְאֹד וְתַאֲוָתָם יָבִא לָהֶם |
| 30 Nondum recesserant a desiderio suo, adhuc escae eorum erant in ore ipsorum, | 30 לֹא־זָרוּ מִתַּאֲוָתָם עֹוד אָכְלָם בְּפִיהֶם |
| 31 et ira Dei ascendit super eos et occidit pingues eorum et electos Israel prostravit. | 31 וְאַף אֱלֹהִים ׀ עָלָה בָהֶם וַיַּהֲרֹג בְּמִשְׁמַנֵּיהֶם וּבַחוּרֵי יִשְׂרָאֵל הִכְרִיעַ |
| 32 In omnibus his peccaverunt adhuc et non crediderunt in mirabilibus eius; | 32 בְּכָל־זֹאת חָטְאוּ־עֹוד וְלֹא־הֶאֱמִינוּ בְּנִפְלְאֹותָיו |
| 33 et consumpsit in halitu dies eorum et annos eorum cum festinatione. | 33 וַיְכַל־בַּהֶבֶל יְמֵיהֶם וּשְׁנֹותָם בַּבֶּהָלָה |
| 34 Cum occideret eos, quaerebant eum et conversi veniebant diluculo ad eum; | 34 אִם־הֲרָגָם וּדְרָשׁוּהוּ וְשָׁבוּ וְשִׁחֲרוּ־אֵל |
| 35 et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum, et Deus Excelsus redemptor eorum est. | 35 וַיִּזְכְּרוּ כִּי־אֱלֹהִים צוּרָם וְאֵל עֶלְיֹון גֹּאֲלָם |
| 36 Et suaserunt ei in ore suo et lingua sua mentiti sunt ei; | 36 וַיְפַתּוּהוּ בְּפִיהֶם וּבִלְשֹׁונָם יְכַזְּבוּ־לֹו |
| 37 cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles erant in testamento eius. | 37 וְלִבָּם לֹא־נָכֹון עִמֹּו וְלֹא נֶאֶמְנוּ בִּבְרִיתֹו |
| 38 Ipse autem est misericors et propitiatur iniquitati et non disperdit. Saepe avertit iram suam et non accendit omnem furorem suum. | 38 וְהוּא רַחוּם ׀ יְכַפֵּר עָוֹן וְלֹא־יַשְׁחִית וְהִרְבָּה לְהָשִׁיב אַפֹּו וְלֹא־יָעִיר כָּל־חֲמָתֹו |
| 39 Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens. | 39 וַיִּזְכֹּר כִּי־בָשָׂר הֵמָּה רוּחַ הֹולֵךְ וְלֹא יָשׁוּב |
| 40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto, in iram concitaverunt eum in inaquoso! | 40 כַּמָּה יַמְרוּהוּ בַמִּדְבָּר יַעֲצִיבוּהוּ בִּישִׁימֹון |
| 41 Et reversi sunt et tentaverunt Deum et Sanctum Israel exacerbaverunt. | 41 וַיָּשׁוּבוּ וַיְנַסּוּ אֵל וּקְדֹושׁ יִשְׂרָאֵל הִתְווּ |
| 42 Non sunt recordati manus eius, diei, qua redemit eos de manu tribulantis. | 42 לֹא־זָכְרוּ אֶת־יָדֹו יֹום אֲשֶׁר־פָּדָם מִנִּי־צָר |
| 43 Cum posuit in Aegypto signa sua et prodigia sua in campo Taneos. | 43 אֲשֶׁר־שָׂם בְּמִצְרַיִם אֹתֹותָיו וּמֹופְתָיו בִּשְׂדֵה־צֹעַן |
| 44 Convertit in sanguinem flumina eorum et rivulos eorum, ne biberent. | 44 וַיַּהֲפֹךְ לְדָם יְאֹרֵיהֶם וְנֹזְלֵיהֶם בַּל־יִשְׁתָּיוּן |
| 45 Misit in eos coenomyiam et comedit eos, ranam et perdidit eos. | 45 יְשַׁלַּח בָּהֶם עָרֹב וַיֹּאכְלֵם וּצְפַרְדֵּעַ וַתַּשְׁחִיתֵם |
| 46 Dedit brucho fructus eorum, labores eorum locustae. | 46 וַיִּתֵּן לֶחָסִיל יְבוּלָם וִיגִיעָם לָאַרְבֶּה |
| 47 Occidit in grandine vineas eorum, moros eorum in pruina. | 47 יַהֲרֹג בַּבָּרָד גַּפְנָם וְשִׁקְמֹותָם בַּחֲנָמַל |
| 48 Tradidit grandini iumenta eorum et greges eorum flammae ignis. | 48 וַיַּסְגֵּר לַבָּרָד בְּעִירָם וּמִקְנֵיהֶם לָרְשָׁפִים |
| 49 Misit in eos ardorem irae suae, indignationem et comminationem et angustiam, immissionem angelorum malorum. | 49 יְשַׁלַּח־בָּם ׀ חֲרֹון אַפֹּו עֶבְרָה וָזַעַם וְצָרָה מִשְׁלַחַת מַלְאֲכֵי רָעִים |
| 50 Complanavit semitam irae suae; non pepercit a morte animabus eorum et vitam eorum in peste conclusit. | 50 יְפַלֵּס נָתִיב לְאַפֹּו לֹא־חָשַׂךְ מִמָּוֶת נַפְשָׁם וְחַיָּתָם לַדֶּבֶר הִסְגִּיר |
| 51 Percussit omne primogenitum in terra Aegypti, primitias roboris eorum in tabernaculis Cham. | 51 וַיַּךְ כָּל־בְּכֹור בְּמִצְרָיִם רֵאשִׁית אֹונִים בְּאָהֳלֵי־חָם |
| 52 Abstulit sicut oves populum suum et perduxit eos tamquam gregem in deserto. | 52 וַיַּסַּע כַּצֹּאן עַמֹּו וַיְנַהֲגֵם כַּעֵדֶר בַּמִּדְבָּר |
| 53 Deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare. | 53 וַיַּנְחֵם לָבֶטַח וְלֹא פָחָדוּ וְאֶת־אֹויְבֵיהֶם כִּסָּה הַיָּם |
| 54 Et induxit eos in fines sanctificationis suae, in montem, quem acquisivit dextera eius. | 54 וַיְבִיאֵם אֶל־גְּבוּל קָדְשֹׁו הַר־זֶה קָנְתָה יְמִינֹו |
| 55 Et eiecit a facie eorum gentes et divisit eis terram in funiculo hereditatis et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israel. | 55 וַיְגָרֶשׁ מִפְּנֵיהֶם ׀ גֹּויִם וַיַּפִּילֵם בְּחֶבֶל נַחֲלָה וַיַּשְׁכֵּן בְּאָהֳלֵיהֶם שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל |
| 56 Et tentaverunt et exacerbaverunt Deum Excelsum et testimonia eius non custodierunt. | 56 וַיְנַסּוּ וַיַּמְרוּ אֶת־אֱלֹהִים עֶלְיֹון וְעֵדֹותָיו לֹא שָׁמָרוּ |
| 57 Recesserunt et praevaricati sunt, quemadmodum patres eorum; conversi sunt retro ut arcus pravus. | 57 וַיִּסֹּגוּ וַיִּבְגְּדוּ כַּאֲבֹותָם נֶהְפְּכוּ כְּקֶשֶׁת רְמִיָּה |
| 58 In iram concitaverunt eum in collibus suis et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt. | 58 וַיַּכְעִיסוּהוּ בְּבָמֹותָם וּבִפְסִילֵיהֶם יַקְנִיאוּהוּ |
| 59 Audivit Deus et exarsit et sprevit valde Israel. | 59 שָׁמַע אֱלֹהִים וַיִּתְעַבָּר וַיִּמְאַס מְאֹד בְּיִשְׂרָאֵל |
| 60 Et reppulit habitaculum Silo, tabernaculum, ubi habitavit in hominibus. | 60 וַיִּטֹּשׁ מִשְׁכַּן שִׁלֹו אֹהֶל שִׁכֵּן בָּאָדָם |
| 61 Et tradidit in captivitatem virtutem suam et pulchritudinem suam in manus inimici. | 61 וַיִּתֵּן לַשְּׁבִי עֻזֹּו וְתִפְאַרְתֹּו בְיַד־צָר |
| 62 Et conclusit in gladio populum suum et in hereditatem suam exarsit. | 62 וַיַּסְגֵּר לַחֶרֶב עַמֹּו וּבְנַחֲלָתֹו הִתְעַבָּר |
| 63 Iuvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt desponsatae. | 63 בַּחוּרָיו אָכְלָה־אֵשׁ וּבְתוּלֹתָיו לֹא הוּלָּלוּ |
| 64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduae eorum non plorabantur. | 64 כֹּהֲנָיו בַּחֶרֶב נָפָלוּ וְאַלְמְנֹתָיו לֹא תִבְכֶּינָה |
| 65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino. | 65 וַיִּקַץ כְּיָשֵׁן ׀ אֲדֹנָי כְּגִבֹּור מִתְרֹונֵן מִיָּיִן |
| 66 Et percussit inimicos suos in posteriora, opprobrium sempiternum dedit illis. | 66 וַיַּךְ־צָרָיו אָחֹור חֶרְפַּת עֹולָם נָתַן לָמֹו |
| 67 Et reppulit tabernaculum Ioseph et tribum Ephraim non elegit, | 67 וַיִּמְאַס בְּאֹהֶל יֹוסֵף וּבְשֵׁבֶט אֶפְרַיִם לֹא בָחָר |
| 68 sed elegit tribum Iudae, montem Sion, quem dilexit. | 68 וַיִּבְחַר אֶת־שֵׁבֶט יְהוּדָה אֶת־הַר צִיֹּון אֲשֶׁר אָהֵב |
| 69 Et aedificavit sicut excelsum sanctuarium suum, sicut terram, quam fundavit in saecula. | 69 וַיִּבֶן כְּמֹו־רָמִים מִקְדָּשֹׁו כְּאֶרֶץ יְסָדָהּ לְעֹולָם |
| 70 Et elegit David servum suum et sustulit eum de gregibus ovium, | 70 וַיִּבְחַר בְּדָוִד עַבְדֹּו וַיִּקָּחֵהוּ מִמִּכְלְאֹת צֹאן |
| 71 de post fetantes accepit eum: pascere Iacob populum suum et Israel hereditatem suam. | 71 מֵאַחַר עָלֹות הֱבִיאֹו לִרְעֹות בְּיַעֲקֹב עַמֹּו וּבְיִשְׂרָאֵל נַחֲלָתֹו |
| 72 Et pavit eos in innocentia cordis sui et in prudentia manuum suarum deduxit eos. | 72 וַיִּרְעֵם כְּתֹם לְבָבֹו וּבִתְבוּנֹות כַּפָּיו יַנְחֵם |