Psalmi 104
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bibbia C.E.I. 1974 |
|---|---|
| 1 Alleluja. Confitemini Domino, et invocate nomen ejus ; annuntiate inter gentes opera ejus. | 1 Benedici il Signore, anima mia, Signore, mio Dio, quanto sei grande! Rivestito di maestà e di splendore, |
| 2 Cantate ei, et psallite ei ; narrate omnia mirabilia ejus. | 2 avvolto di luce come di un manto. Tu stendi il cielo come una tenda, |
| 3 Laudamini in nomine sancto ejus ; lætetur cor quærentium Dominum. | 3 costruisci sulle acque la tua dimora, fai delle nubi il tuo carro, cammini sulle ali del vento; |
| 4 Quærite Dominum, et confirmamini ; quærite faciem ejus semper. | 4 fai dei venti i tuoi messaggeri, delle fiamme guizzanti i tuoi ministri. |
| 5 Mementote mirabilium ejus quæ fecit ; prodigia ejus, et judicia oris ejus : | 5 Hai fondato la terra sulle sue basi, mai potrà vacillare. |
| 6 semen Abraham servi ejus ; filii Jacob electi ejus. | 6 L'oceano l'avvolgeva come un manto, le acque coprivano le montagne. |
| 7 Ipse Dominus Deus noster ; in universa terra judicia ejus. | 7 Alla tua minaccia sono fuggite, al fragore del tuo tuono hanno tremato. |
| 8 Memor fuit in sæculum testamenti sui ; verbi quod mandavit in mille generationes : | 8 Emergono i monti, scendono le valli al luogo che hai loro assegnato. |
| 9 quod disposuit ad Abraham, et juramenti sui ad Isaac : | 9 Hai posto un limite alle acque: non lo passeranno, non torneranno a coprire la terra. |
| 10 et statuit illud Jacob in præceptum, et Israël in testamentum æternum, | 10 Fai scaturire le sorgenti nelle valli e scorrono tra i monti; |
| 11 dicens : Tibi dabo terram Chanaan, funiculum hæreditatis vestræ : | 11 ne bevono tutte le bestie selvatiche e gli ònagri estinguono la loro sete. |
| 12 cum essent numero brevi, paucissimi, et incolæ ejus. | 12 Al di sopra dimorano gli uccelli del cielo, cantano tra le fronde. |
| 13 Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum. | 13 Dalle tue alte dimore irrighi i monti, con il frutto delle tue opere sazi la terra. |
| 14 Non reliquit hominem nocere eis : et corripuit pro eis reges. | 14 Fai crescere il fieno per gli armenti e l'erba al servizio dell'uomo, perché tragga alimento dalla terra: |
| 15 Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari. | 15 il vino che allieta il cuore dell'uomo; l'olio che fa brillare il suo volto e il pane che sostiene il suo vigore. |
| 16 Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit. | 16 Si saziano gli alberi del Signore, i cedri del Libano da lui piantati. |
| 17 Misit ante eos virum : in servum venumdatus est, Joseph. | 17 Là gli uccelli fanno il loro nido e la cicogna sui cipressi ha la sua casa. |
| 18 Humiliaverunt in compedibus pedes ejus ; ferrum pertransiit animam ejus : | 18 Per i camosci sono le alte montagne, le rocce sono rifugio per gli iràci. |
| 19 donec veniret verbum ejus. Eloquium Domini inflammavit eum. | 19 Per segnare le stagioni hai fatto la luna e il sole che conosce il suo tramonto. |
| 20 Misit rex, et solvit eum ; princeps populorum, et dimisit eum. | 20 Stendi le tenebre e viene la notte e vagano tutte le bestie della foresta; |
| 21 Constituit eum dominum domus suæ, et principem omnis possessionis suæ : | 21 ruggiscono i leoncelli in cerca di preda e chiedono a Dio il loro cibo. |
| 22 ut erudiret principes ejus sicut semetipsum, et senes ejus prudentiam doceret. | 22 Sorge il sole, si ritirano e si accovacciano nelle tane. |
| 23 Et intravit Israël in Ægyptum, et Jacob accola fuit in terra Cham. | 23 Allora l'uomo esce al suo lavoro, per la sua fatica fino a sera. |
| 24 Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos ejus. | 24 Quanto sono grandi, Signore, le tue opere! Tutto hai fatto con saggezza, la terra è piena delle tue creature. |
| 25 Convertit cor eorum, ut odirent populum ejus, et dolum facerent in servos ejus. | 25 Ecco il mare spazioso e vasto: lì guizzano senza numero animali piccoli e grandi. |
| 26 Misit Moysen servum suum ; Aaron quem elegit ipsum. | 26 Lo solcano le navi, il Leviatàn che hai plasmato perché in esso si diverta. |
| 27 Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham. | 27 Tutti da te aspettano che tu dia loro il cibo in tempo opportuno. |
| 28 Misit tenebras, et obscuravit ; et non exacerbavit sermones suos. | 28 Tu lo provvedi, essi lo raccolgono, tu apri la mano, si saziano di beni. |
| 29 Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum. | 29 Se nascondi il tuo volto, vengono meno, togli loro il respiro, muoiono e ritornano nella loro polvere. |
| 30 Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum. | 30 Mandi il tuo spirito, sono creati, e rinnovi la faccia della terra. |
| 31 Dixit, et venit c?nomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum. | 31 La gloria del Signore sia per sempre; gioisca il Signore delle sue opere. |
| 32 Posuit pluvias eorum grandinem : ignem comburentem in terra ipsorum. | 32 Egli guarda la terra e la fa sussultare, tocca i monti ed essi fumano. |
| 33 Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum. | 33 Voglio cantare al Signore finché ho vita, cantare al mio Dio finché esisto. |
| 34 Dixit, et venit locusta, et bruchus cujus non erat numerus : | 34 A lui sia gradito il mio canto; la mia gioia è nel Signore. |
| 35 et comedit omne f?num in terra eorum, et comedit omnem fructum terræ eorum. | 35 Scompaiano i peccatori dalla terra e più non esistano gli empi. Benedici il Signore, anima mia. |
| 36 Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum. | |
| 37 Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus. | |
| 38 Lætata est Ægyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos. | |
| 39 Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem. | |
| 40 Petierunt, et venit coturnix, et pane cæli saturavit eos. | |
| 41 Dirupit petram, et fluxerunt aquæ : abierunt in sicco flumina. | |
| 42 Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum. | |
| 43 Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in lætitia. | |
| 44 Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt : | |
| 45 ut custodiant justificationes ejus, et legem ejus requirant. |