Proverbia 1

¹Parabolæ Salomonis, filii David, regis Israël,
²ad sciendam sapientiam et disciplinam ;
³ad intelligenda verba prudentiæ,
et suscipiendam eruditionem doctrinæ,
justitiam, et judicium, et æquitatem :
⁴ut detur parvulis astutia,
adolescenti scientia et intellectus.
⁵Audiens sapiens, sapientior erit,
et intelligens gubernacula possidebit.
⁶Animadvertet parabolam et interpretationem,
verba sapientum et ænigmata eorum.
⁷Timor Domini principium sapientiæ ;
sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.
⁸Audi, fili mi, disciplinam patris tui,
et ne dimittas legem matris tuæ :
⁹ut addatur gratia capiti tuo,
et torques collo tuo.
¹⁰Fili mi, si te lactaverint peccatores,
ne acquiescas eis.
¹¹Si dixerint : Veni nobiscum, insidiemur sanguini ;
abscondamus tendiculas contra insontem frustra ;
¹²deglutiamus eum sicut infernus viventem,
et integrum quasi descendentem in lacum ;
¹³omnem pretiosam substantiam reperiemus ;
implebimus domos nostras spoliis :
¹⁴sortem mitte nobiscum,
marsupium unum sit omnium nostrum :
¹⁵fili mi, ne ambules cum eis ;
prohibe pedem tuum a semitis eorum :
¹⁶pedes enim illorum ad malum currunt,
et festinant ut effundant sanguinem.
¹⁷Frustra autem jacitur rete
ante oculos pennatorum.
¹⁸Ipsi quoque contra sanguinem suum insidiantur,
et moliuntur fraudes contra animas suas.
¹⁹Sic semitæ omnis avari :
animas possidentium rapiunt.
²⁰Sapientia foris prædicat ;
in plateis dat vocem suam :
²¹in capite turbarum clamitat ;
in foribus portarum urbis profert verba sua, dicens :
²²Usquequo, parvuli, diligitis infantiam,
et stulti ea quæ sibi sunt noxia cupient,
et imprudentes odibunt scientiam ?
²³convertimini ad correptionem meam.
En proferam vobis spiritum meum,
et ostendam vobis verba mea.
²⁴Quia vocavi, et renuistis ;
extendi manum meam, et non fuit qui aspiceret :
²⁵despexistis omne consilium meum,
et increpationes meas neglexistis.
²⁶Ego quoque in interitu vestro ridebo,
et subsannabo cum vobis id quod timebatis advenerit.
²⁷Cum irruerit repentina calamitas,
et interitus quasi tempestas ingruerit ;
quando venerit super vos tribulatio et angustia :
²⁸tunc invocabunt me, et non exaudiam ;
mane consurgent, et non invenient me :
²⁹eo quod exosam habuerint disciplinam,
et timorem Domini non susceperint,
³⁰nec acquieverint consilio meo,
et detraxerint universæ correptioni meæ.
³¹Comedent igitur fructus viæ suæ,
suisque consiliis saturabuntur.
³²Aversio parvulorum interficiet eos,
et prosperitas stultorum perdet illos.
³³Qui autem me audierit, absque terrore requiescet,
et abundantia perfruetur, timore malorum sublato.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati