Psalmi 68

¹In finem, pro iis qui commutabuntur. David.²Salvum me fac, Deus,
quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
³Infixus sum in limo profundi et non est substantia.
Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
⁴Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ;
defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
⁵Multiplicati sunt super capillos capitis mei
qui oderunt me gratis.
Confortati sunt qui persecuti sunt me
inimici mei injuste ;
quæ non rapui, tunc exsolvebam.
⁶Deus, tu scis insipientiam meam ;
et delicta mea a te non sunt abscondita.
⁷Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ;
non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
⁸Quoniam propter te sustinui opprobrium ;
operuit confusio faciem meam.
⁹Extraneus factus sum fratribus meis,
et peregrinus filiis matris meæ.
¹⁰Quoniam zelus domus tuæ comedit me,
et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
¹¹Et operui in jejunio animam meam,
et factum est in opprobrium mihi.
¹²Et posui vestimentum meum cilicium ;
et factus sum illis in parabolam.
¹³Adversum me loquebantur qui sedebant in porta,
et in me psallebant qui bibebant vinum.
¹⁴Ego vero orationem meam ad te, Domine ;
tempus beneplaciti, Deus.
In multitudine misericordiæ tuæ,
exaudi me in veritate salutis tuæ.
¹⁵Eripe me de luto, ut non infigar ;
libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
¹⁶Non me demergat tempestas aquæ,
neque absorbeat me profundum,
neque urgeat super me puteus os suum.
¹⁷Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ;
secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
¹⁸Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ;
quoniam tribulor, velociter exaudi me.
¹⁹Intende animæ meæ, et libera eam ;
propter inimicos meos, eripe me.
²⁰Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;
²¹in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me.
Improperium exspectavit cor meum et miseriam :
et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ;
et qui consolaretur, et non inveni.
²²Et dederunt in escam meam fel,
et in siti mea potaverunt me aceto.
²³Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum,
et in retributiones, et in scandalum.
²⁴Obscurentur oculi eorum, ne videant,
et dorsum eorum semper incurva.
²⁵Effunde super eos iram tuam,
et furor iræ tuæ comprehendat eos.
²⁶Fiat habitatio eorum deserta,
et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
²⁷Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt,
et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
²⁸Appone iniquitatem super iniquitatem eorum,
et non intrent in justitiam tuam.
²⁹Deleantur de libro viventium,
et cum justis non scribantur.
³⁰Ego sum pauper et dolens ;
salus tua, Deus, suscepit me.
³¹Laudabo nomen Dei cum cantico,
et magnificabo eum in laude :
³²et placebit Deo super vitulum novellum,
cornua producentem et ungulas.
³³Videant pauperes, et lætentur ;
quærite Deum, et vivet anima vestra :
³⁴quoniam exaudivit pauperes Dominus,
et vinctos suos non despexit.
³⁵Laudent illum cæli et terra ;
mare, et omnia reptilia in eis.
³⁶Quoniam Deus salvam faciet Sion,
et ædificabuntur civitates Juda,
et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
³⁷Et semen servorum ejus possidebit eam ;
et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati