Jó 15
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Miqra 'al pi ha-Mesorah |
|---|---|
| 1 Respondens autem Eliphaz Themanites dixit: | 1 וַיַּעַן אֱלִיפַז הַֽתֵּימָנִי וַיֹּאמַֽר׃ |
| 2 “ Numquid sapiens respondebit sapientia ventosa et implebit vento urente stomachum suum? | 2 הֶחָכָם יַעֲנֶה דַעַת־רוּחַוִימַלֵּא קָדִים בִּטְנֽוֹ׃ |
| 3 Arguens verbis, quae nihil prosunt, et sententiis, quae nihil iuvant? | 3 הוֹכֵחַ בְּדָבָר לֹא יִסְכּוֹןוּמִלִּים לֹא־יוֹעִיל בָּֽם׃ |
| 4 Tu autem pietatem dissolvis et detrahis meditationi coram Deo. | 4 אַף־אַתָּה תָּפֵר יִרְאָהוְתִגְרַע שִׂיחָה לִפְנֵי־אֵֽל׃ |
| 5 Docet enim iniquitas tua os tuum, et assumis linguam callidorum. | 5 כִּי יְאַלֵּף עֲוֺנְךָ פִיךָוְתִבְחַר לְשׁוֹן עֲרוּמִֽים׃ |
| 6 Condemnabit te os tuum et non ego, et labia tua respondebunt tibi. | 6 יַרְשִׁיעֲךָ פִיךָ וְלֹא־אָנִיוּשְׂפָתֶיךָ יַעֲנוּ־בָֽךְ׃ |
| 7 Numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus? | 7 הֲרִאישׁוֹן אָדָם תִּוָּלֵדוְלִפְנֵי גְבָעוֹת חוֹלָֽלְתָּ׃ |
| 8 Numquid consilium Dei audisti et tibi attrahis sapientiam? | 8 הַבְסוֹד אֱלוֹהַּ תִּשְׁמָעוְתִגְרַע אֵלֶיךָ חׇכְמָֽה׃ |
| 9 Quid nosti, quod nos ignoremus? Quid intellegis, quod nos nesciamus? | 9 מַה־יָּדַעְתָּ וְלֹא נֵדָעתָּבִין וְֽלֹא־עִמָּנוּ הֽוּא׃ |
| 10 Et senes et antiqui sunt inter nos, multo vetustiores quam pater tuus. | 10 גַּם־שָׂב גַּם־יָשִׁישׁ בָּנוּכַּבִּיר מֵאָבִיךָ יָמִֽים׃ |
| 11 Numquid parum tibi sunt consolationes Dei? Et verbum lene tecum factum? | 11 הַמְעַט מִמְּךָ תַּנְחוּמוֹת אֵלוְדָבָר לָאַט עִמָּֽךְ׃ |
| 12 Quid te elevat cor tuum, et cur attonitos habes oculos? | 12 מַה־יִּקָּחֲךָ לִבֶּךָוּֽמַה־יִּרְזְמוּן עֵינֶֽיךָ׃ |
| 13 Quid vertis contra Deum spiritum tuum et profers de ore tuo huiuscemodi sermones? | 13 כִּֽי־תָשִׁיב אֶל־אֵל רוּחֶךָוְהֹצֵאתָ מִפִּיךָ מִלִּֽין׃ |
| 14 Quid est homo, ut immaculatus sit, et ut iustus appareat natus de muliere? | 14 מָה־אֱנוֹשׁ כִּֽי־יִזְכֶּהוְכִי־יִצְדַּק יְלוּד אִשָּֽׁה׃ |
| 15 Ecce, sanctis suis non fidit, et caeli non sunt mundi in conspectu eius; | 15 הֵן בִּקְדֹשָׁו לֹא יַאֲמִיןוְשָׁמַיִם לֹא־זַכּוּ בְעֵינָֽיו׃ |
| 16 quanto magis abominabilis et corruptus homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem. | 16 אַף כִּי־נִתְעָב וְֽנֶאֱלָחאִישׁ־שֹׁתֶה כַמַּיִם עַוְלָֽה׃ |
| 17 Ostendam tibi, audi me; quod vidi, narrabo tibi, | 17 אֲחַוְךָ שְֽׁמַֽע־לִיוְזֶֽה־חָזִיתִי וַאֲסַפֵּֽרָה׃ |
| 18 quod sapientes confitentur, et non celaverunt eos patres eorum: | 18 אֲשֶׁר־חֲכָמִים יַגִּידוּוְלֹא כִחֲדוּ מֵאֲבוֹתָֽם׃ |
| 19 quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos. | 19 לָהֶם לְבַדָּם נִתְּנָה הָאָרֶץוְלֹא־עָבַר זָר בְּתוֹכָֽם׃ |
| 20 Cunctis diebus suis impius cruciatur, et numerus annorum incertus est tyranno. | 20 כׇּל־יְמֵי רָשָׁע הוּא מִתְחוֹלֵלוּמִסְפַּר שָׁנִים נִצְפְּנוּ לֶעָרִֽיץ׃ |
| 21 Sonitus terroris semper in auribus illius, quasi, cum pax sit, vastator irruat in eum. | 21 קוֹל־פְּחָדִים בְּאׇזְנָיובַּשָּׁלוֹם שׁוֹדֵד יְבוֹאֶֽנּוּ׃ |
| 22 Non credit quod reverti possit de tenebris, cum sit destinatus gladio. | 22 לֹא־יַאֲמִין שׁוּב מִנִּי־חֹשֶׁךְ וצפו וְצָפוּי הוּא אֱלֵי־חָֽרֶב׃ |
| 23 Cum se moverit ad quaerendum panem: “Ubinam?”, novit quod paratus sit in manu eius tenebrarum dies. | 23 נֹדֵד הוּא לַלֶּחֶם אַיֵּהיָדַע ׀ כִּי־נָכוֹן בְּיָדוֹ יֽוֹם־חֹֽשֶׁךְ׃ |
| 24 Terrebit eum tribulatio et angustia, vallabit eum sicut regem, qui praeparatur ad proelium. | 24 יְֽבַעֲתֻהוּ צַר וּמְצוּקָהתִּתְקְפֵהוּ כְּמֶלֶךְ ׀ עָתִיד לַכִּידֽוֹר׃ |
| 25 Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est. | 25 כִּֽי־נָטָה אֶל־אֵל יָדוֹוְאֶל־שַׁדַּי יִתְגַּבָּֽר׃ |
| 26 Cucurrit adversus eum erecto collo, spisso scuto armatus. | 26 יָרוּץ אֵלָיו בְּצַוָּארבַּעֲבִי גַּבֵּי מָגִנָּֽיו׃ |
| 27 Operuit faciem eius crassitudo, et de lateribus eius arvina dependet. | 27 כִּֽי־כִסָּה פָנָיו בְּחֶלְבּוֹוַיַּעַשׂ פִּימָה עֲלֵי־כָֽסֶל׃ |
| 28 Habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis, quae in tumulos sunt redactae. | 28 וַיִּשְׁכּוֹן ׀ עָרִים נִכְחָדוֹתבָּתִּים לֹא־יֵשְׁבוּ לָמוֹאֲשֶׁר הִתְעַתְּדוּ לְגַלִּֽים׃ |
| 29 Non ditabitur, nec perseverabit substantia eius; nec mittet in terra radicem suam. | 29 לֹֽא־יֶעְשַׁר וְלֹא־יָקוּם חֵילוֹוְלֹא־יִטֶּה לָאָרֶץ מִנְלָֽם׃ |
| 30 Non recedet de tenebris; ramos eius arefaciet flamma, et auferet ventus florem eius. | 30 לֹֽא־יָסוּר ׀ מִנִּי־חֹשֶׁךְיֹנַקְתּוֹ תְּיַבֵּשׁ שַׁלְהָבֶתוְיָסוּר בְּרוּחַ פִּֽיו׃ |
| 31 Ne credat vanitati errore deceptus, quia vanitas erit remuneratio eius. | 31 אַל־יַאֲמֵן בַּשָּׁו נִתְעָהכִּי־שָׁוְא תִּהְיֶה תְמוּרָתֽוֹ׃ |
| 32 Antequam dies eius impleantur, abscindentur, et ramus eius non virescet. | 32 בְּֽלֹא־יוֹמוֹ תִּמָּלֵאוְכִפָּתוֹ לֹא רַעֲנָֽנָה׃ |
| 33 Laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius, et quasi oliva proiciens florem suum. | 33 יַחְמֹס כַּגֶּפֶן בִּסְרוֹוְיַשְׁלֵךְ כַּזַּיִת נִצָּתֽוֹ׃ |
| 34 Cangregatio enim impii sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum, qui munera libenter accipiunt. | 34 כִּֽי־עֲדַת חָנֵף גַּלְמוּדוְאֵשׁ אָכְלָה אׇהֳלֵי־שֹֽׁחַד׃ |
| 35 Concepit dolorem et peperit iniquitatem, et venter eius praeparat dolos. | 35 הָרֹה עָמָל וְיָלֹֽד אָוֶןוּבִטְנָם תָּכִין מִרְמָֽה׃ |