Jó 29

¹Addidit quoque Iob assumens parabolam suam et di xit:
²“ Quis mihi tribuat, ut sim iuxta menses pristinos,
secundum dies, quibus Deus custodiebat me?
³Quando splendebat lucerna eius super caput meum,
et ad lumen eius ambulabam in tenebris.
⁴Sicut fui in diebus adulescentiae meae,
quando familiaris Deus erat in tabernaculo meo,
⁵quando erat Omnipotens mecum,
et in circuitu meo pueri mei,
⁶quando lavabam pedes meos lacte,
et petra fundebat mihi rivos olei.
⁷Quando procedebam ad portam civitatis
et in platea parabam cathedram mihi,
⁸videbant me iuvenes et abscondebantur,
et senes assurgentes stabant.
⁹Principes cessabant loqui
et digitum superponebant ori suo.
¹⁰Vocem suam cohibebant duces,
et lingua eorum palato suo adhaerebat.
¹¹Auris audiens beatificabat me,
et oculus videns testimonium reddebat mihi,
¹²eo quod liberassem pauperem vociferantem
et pupillum, cui non esset adiutor.
¹³Benedictio perituri super me veniebat,
et cor viduae iubilare feci.
¹⁴Iustitia indutus sum et vestivi me,
sicut vestimento et diademate, iudicio meo.
¹⁵Oculus fui caeco
et pes claudo;
¹⁶pater eram pauperum
et causam viri ignoti diligentissime investigabam.
¹⁷Conterebam molas iniqui
et de dentibus illius auferebam praedam.
¹⁸Dicebamque: In nidulo meo moriar
et sicut palma multiplicabo dies.
¹⁹Radix mea aperta est secus aquas,
et ros morabitur in ramis meis.
²⁰Gloria mea semper innovabitur,
et arcus meus in manu mea instaurabitur.
²¹Qui me audiebant, blandiebantur
et intenti tacebant ad consilium meum.
²²Verbis meis addere nihil audebant,
et super illos stillabat eloquium meum.
²³Exspectabant me sicut pluviam
et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum.
²⁴Si quando ridebam ad eos, non credebant,
et lux vultus mei non cadebat in terram.
²⁵Si voluissem ire ad eos, sedebam primus;
cumque sederem quasi rex, circumstante exercitu,
eram tamen maerentium consolator.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati