Jó 9

¹Et respondens Iob ait:
²“ Vere scio quod ita sit,
et quomodo iustificabitur homo compositus Deo?
³Si voluerit contendere cum eo,
non poterit ei respondere unum pro mille.
⁴Sapiens corde est et fortis robore;
quis restitit ei, et pacem habuit?
⁵Qui transtulit montes, et nescierunt hi, quos subvertit in furore suo.
⁶Qui commovet terram de loco suo,
et columnae eius concutiuntur.
⁷Qui praecipit soli, et non oritur,
et stellas claudit quasi sub signaculo.
⁸Qui extendit caelos solus
et graditur super fluctus maris.
⁹Qui facit Arcturum et Oriona
et Hyadas et interiora austri.
¹⁰Qui facit magna et incomprehensibilia
et mirabilia, quorum non est numerus.
¹¹Si venerit ad me, non videbo eum;
si abierit, non intellegam.
¹²Si repente arripiet, quis eum impediet?
Vel quis dicere potest: “Quid facis?”.
¹³Deus non retinet iram suam,
et sub eo curvantur auxilia Rahab.¹⁴Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei
et loquar delectis verbis cum eo?
¹⁵Quia, etiamsi iustus essem, non responderem,
sed meum iudicem deprecarer;
¹⁶et, cum invocantem exaudierit me,
non credam quod audierit vocem meam.
¹⁷In turbine enim conteret me
et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa.
¹⁸Non concedit requiescere spiritum meum
et implet me amaritudinibus.
¹⁹Si fortitudo quaeritur, robustissimus est;
si iudicium, quis eum arcesserit?
²⁰Si iustificare me voluero, os meum condemnabit me;
si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.
²¹Etiamsi simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea,
et contemnam vitam meam.
²²Unum est, quod locutus sum:
Et innocentem et impium ipse consumit.
²³Si subito flagellum occidat,
de afflictione innocentium ridebit.²⁴Terra data est in manus impii,
vultum iudicum eius operit;
quod si non ille est, quis ergo est?
²⁵Dies mei velociores fuerunt cursore:
fugerunt et non viderunt bonum;
²⁶pertransierunt quasi naves arundineae,
sicut aquila volans ad escam.
²⁷Cum dixero: Obliviscar maerorem meum,
commutabo faciem meam et hilaris fiam,
²⁸vereor omnes dolores meos,
sciens quod non iustificaveris me.
²⁹Si autem et sic impius sum,
quare frustra laboravi?
³⁰Si lotus fuero quasi aquis nivis,
et lixivo mundavero manus meas,
³¹tamen sordibus intinges me,
et abominabuntur me vestimenta mea.
³²Neque enim viro, qui similis mei est, respondebo;
nec vir, quocum in iudicio contendam.
³³Non est qui utrumque valeat arguere
et ponere manum suam in ambobus.
³⁴Auferat a me virgam suam,
et pavor eius non me terreat.
³⁵Loquar et non timebo eum;
quia sic non mecum ipse sum.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati