Jó 39

¹Numquid nosti tempus partus ibicum in petris
vel parturientes cervas observasti?
²Dinumerasti menses conceptus earum
et scisti tempus partus earum?
³Incurvantur ad fetum et pariunt
et fetus suos emittunt.
⁴Impinguantur filii earum et adolescunt in campo,
egrediuntur et non revertuntur ad eas.
⁵Quis dimisit onagrum liberum,
et vincula ipsius quis solvit?
⁶Cui dedi in solitudine domum
et tabernacula eius in terra salsuginis.
⁷Contemnit multitudinem civitatis,
clamorem exactoris non audit.
⁸Explorat montes pascuae suae
et virentia quaeque perquirit.
⁹Numquid volet taurus ferus servire tibi
aut morabitur ad praesepe tuum?
¹⁰Numquid alligabis taurum ferum ad arandum loro tuo,
aut confringet glebas vallium post te?
¹¹Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius
et derelinques ei labores tuos?
¹²Numquid credes illi quod revertatur
et sementem in aream tuam congreget?
¹³Ala struthionis laeta est,
penna vero ciconiae et avolat.
¹⁴Quando derelinquit ova sua in terra,
in pulvere calefiunt.
¹⁵Obliviscitur quod pes conculcet ea,
aut bestia agri conterat.
¹⁶Duratur ad filios suos quasi non sint sui;
frustra laborans nullo timore anxiatur.
¹⁷Privavit enim eam Deus sapientia
nec dedit illi intellegentiam.
¹⁸Cum tempus fuerit, in altum alas erigit,
deridet equum et ascensorem eius.
¹⁹Numquid praebebis equo fortitudinem
aut circumdabis collo eius iubam?
²⁰Numquid suscitabis eum quasi locustas?
Gloria hinnitus eius terror;
²¹vallem ungula fodit, exsultat audacter,
in occursum pergit armatis.
²²Contemnit pavorem nec territur
neque cedit gladio.
²³Super ipsum sonabit pharetra,
micat hasta et acinaces.
²⁴Fervens et fremens sorbet terram
nec consistet, cum tubae sonaverit clangor.
²⁵Ubi audierit bucinam, dicit: “Uah!”.
Procul odoratur bellum,
exhortationem ducum et ululatum exercitus.
²⁶Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,
expandens alas suas ad austrum?
²⁷Numquid ad praeceptum tuum elevabitur aquila
et in arduis ponet nidum suum?
²⁸In petris manet
et in praeruptis silicibus commoratur
atque in culmine et arce.
²⁹Inde contemplatur escam,
et de longe oculi eius prospiciunt.
³⁰Pulli eius lambent sanguinem;
et, ubicumque cadaver fuerit, statim adest ”.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati