| 1 - Prese allora a parlare Sofar il Naamatita e disse: | 1 Wówczas zabrał głos Sofar z Naamy i tak rzekł: |
| 2 «O che, colui che molto parla non dovrà pure ascoltare? ovvero l'uomo di molte parole avrà ragione? | 2 Czyż nie dostanie odprawy gaduła, a wymowny człowiek ma słuszność? |
| 3 Tu solo ridurrai al silenzio gli uomini? e dopo scherniti gli altri, da nessuno sarai svergognato? | 3 Czy mężowie zamilkną słysząc brednie, czy szyderstwo nie otrzyma nagany? |
| 4 Tu invero hai detto: - La mia dottrina è pura, e mondo io sono al tuo cospetto! - | 4 Rzekłeś: Nauka moja czysta, niewinny jestem w Twych oczach. |
| 5 Invece, oh! se Dio volesse parlar teco, ed aprir le sue labbra [a ragionar] con te, | 5 Lecz gdyby Bóg przemówił i zaczął z tobą rozmawiać, |
| 6 sì da manifestarti i segreti della sapienza, e come sia molteplice la sua norma! Comprenderesti allora che egli ti richiede molto menodi quanto meriterebbe la tua iniquità | 6 objawił ci tajniki rozumu, gdyż wieloraka to mądrość: poznałbyś, ile Bóg ci zapomniał. |
| 7 capirai tu forse i procedimenti di Dio, e fino alla perfezione dell'Onnipotente giungerai? | 7 Czy dosięgniesz głębin Boga, dotrzesz do granic Wszechmocnego? |
| 8 Egli è il più eccelso del cielo - tu che puoi fare?è più profondo degl'inferi - tu come puoi conoscere? | 8 Wyższe nad niebo. Przenikniesz? Głębsze niż Szeol. Czy zbadasz? |
| 9 Più esteso della terra è per misura, più largo è del mare! | 9 Powierzchnią dłuższe od ziemi i szersze nawet od morza. |
| 10 Se sconvolge ogni cosa, o tutto insieme costringe, chi potrà a lui opporsi? | 10 Gdy przechodzi, nakłada więzy, woła na sąd, kto zabroni? |
| 11 Egli infatti conosce la vanità degli uomini, e scorgendo il male, non farà attenzione? | 11 Ludzie podstępni są Mu jawni, widzi zło, bo uważa. |
| 12 L'uomo insensato si leva in superbia, e qual giovane onagro si stima nato indipendente. | 12 Lekkoduch niech się hamuje, a płochy niech wejdzie w siebie. |
| 13 Ma [se] tu rendi stabile il cuor tuo, e distendi verso lui le tue mani; | 13 Gdy będziesz miał wierne serce, do Niego wzniesiesz swe ręce, |
| 14 se rimuovi da te l'iniquità che è in mano tua, e l'ingiustizia non alberghi nella tua tenda: | 14 gdy odsuniesz dłonie od występku i nie ścierpisz grzechu w namiocie - |
| 15 allora potrai sollevare il tuo volto senza macchia, sarai ben fondato e non temerai; | 15 to głowę podniesiesz: bez winyś; staniesz się mocnym: bez lęku. |
| 16 pur della miseria tu ti scorderai, e come d'acqua passata te ne ricorderai. | 16 Cierpienie twe pójdzie w niepamięć, jak deszcz miniony je wspomnisz. |
| 17 Un fulgore come a mezzodì spunterà per te sulla sera, e quando ti crederai distrutto sorgerai come stella del mattino. | 17 Życie roztoczy swój blask jak południe, mrok się przemieni w poranek. |
| 18 Ti sentirai fiducioso per la speranza che hai dinanzi, e ispezionata [la tua abitazione], dormirai tranquillo: | 18 Pełen nadziei, ufności, odpoczniesz bezpiecznie strzeżony. |
| 19 riposerai, nè alcuno ti incuterà spavento. Molti alla tua presenza renderanno omaggio, | 19 Nikt nie zakłóci spokoju, a wielu ci będzie schlebiało. |
| 20 mentre gli occhi degli empii verranno meno; verrà loro a mancare ogni scampo, e loro speranza sarà abominio d'anima.» | 20 Lecz oczy występnych osłabną, nie znajdą dla siebie schronienia, ufność ich - wyzionąć ducha. |
