Jó 11

¹Respondens autem Sophar Naamathites, dixit :²Numquid qui multa loquitur, non et audiet ?
aut vir verbosus justificabitur ?
³Tibi soli tacebunt homines ?
et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis ?
⁴Dixisti enim : Purus est sermo meus,
et mundus sum in conspectu tuo.
⁵Atque utinam Deus loqueretur tecum,
et aperiret labia sua tibi,
⁶ut ostenderet tibi secreta sapientiæ,
et quod multiplex esset lex ejus :
et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo
quam meretur iniquitas tua !
⁷Forsitan vestigia Dei comprehendes,
et usque ad perfectum Omnipotentem reperies ?
⁸Excelsior cælo est, et quid facies ?
profundior inferno, et unde cognosces ?
⁹Longior terra mensura ejus,
et latior mari.
¹⁰Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit,
quis contradicet ei ?
¹¹Ipse enim novit hominum vanitatem ;
et videns iniquitatem, nonne considerat ?
¹²Vir vanus in superbiam erigitur,
et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
¹³Tu autem firmasti cor tuum,
et expandisti ad eum manus tuas.
¹⁴Si iniquitatem quæ est in manu tua abstuleris a te,
et non manserit in tabernaculo tuo injustitia,
¹⁵tunc levare poteris faciem tuam absque macula ;
et eris stabilis, et non timebis.
¹⁶Miseriæ quoque oblivisceris,
et quasi aquarum quæ præterierunt recordaberis.
¹⁷Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam ;
et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
¹⁸Et habebis fiduciam, proposita tibi spe :
et defossus securus dormies.
¹⁹Requiesces, et non erit qui te exterreat ;
et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
²⁰Oculi autem impiorum deficient,
et effugium peribit ab eis :
et spes illorum abominatio animæ.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati