Psalmi 68

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina Tysiąclecia
1 In finem, pro iis qui commutabuntur. David.1 Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. Pieśń.
2 Salvum me fac, Deus,
quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
2 Bóg wstaje, a rozpraszają się Jego wrogowie i pierzchają przed Jego obliczem ci, którzy Go nienawidzą.
3 Infixus sum in limo profundi et non est substantia.
Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
3 Rozwiewają się, jak dym się rozwiewa, jak wosk się rozpływa przy ogniu, tak giną przed Bogiem grzesznicy.
4 Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ;
defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
4 A sprawiedliwi się cieszą i weselą przed Bogiem, i radością się rozkoszują.
5 Multiplicati sunt super capillos capitis mei
qui oderunt me gratis.
Confortati sunt qui persecuti sunt me
inimici mei injuste ;
quæ non rapui, tunc exsolvebam.
5 Śpiewajcie Bogu, grajcie Jego imieniu; wyrównajcie drogę Temu, co cwałuje na obłokach! Jahwe Mu na imię; radujcie się przed Jego obliczem!
6 Deus, tu scis insipientiam meam ;
et delicta mea a te non sunt abscondita.
6 Ojcem dla sierot i dla wdów opiekunem jest Bóg w swym świętym mieszkaniu.
7 Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ;
non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
7 Bóg przygotowuje dom dla opuszczonych, a jeńców prowadzi ku pomyślności; na ziemi zeschłej zostają tylko oporni.
8 Quoniam propter te sustinui opprobrium ;
operuit confusio faciem meam.
8 Boże, gdy szedłeś przed ludem Twoim, gdy kroczyłeś przez pustynię,
9 Extraneus factus sum fratribus meis,
et peregrinus filiis matris meæ.
9 ziemia zadrżała, także niebo zesłało deszcz "przed Bogiem", przed obliczem Boga, Boga Izraela.
10 Quoniam zelus domus tuæ comedit me,
et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
10 Zesłałeś, Boże, obfity deszcz, swe wyczerpane dziedzictwo Ty orzeźwiłeś.
11 Et operui in jejunio animam meam,
et factum est in opprobrium mihi.
11 Twoja rodzina, Boże, w nim zamieszkała; pokrzepiłeś w swej dobroci biednego.
12 Et posui vestimentum meum cilicium ;
et factus sum illis in parabolam.
12 Pan wypowiada słowo do zwiastunów pomyślnych nowin: Wielkie wojsko.
13 Adversum me loquebantur qui sedebant in porta,
et in me psallebant qui bibebant vinum.
13 Uciekają królowie zastępów, uciekają; a mieszkanka domu dzieli łupy.
14 Ego vero orationem meam ad te, Domine ;
tempus beneplaciti, Deus.
In multitudine misericordiæ tuæ,
exaudi me in veritate salutis tuæ.
14 Gdy odpoczywali między zagrodami trzody, skrzydła gołębicy srebrem się lśniły, a jej pióra zielonkawym odcieniem złota.
15 Eripe me de luto, ut non infigar ;
libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
15 Gdy tam Wszechmocny królów rozpraszał, śniegi spadały na górę Salmon!
16 Non me demergat tempestas aquæ,
neque absorbeat me profundum,
neque urgeat super me puteus os suum.
16 Góry Baszanu - to góry wysokie, góry Baszanu - to góry urwiste:
17 Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ;
secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
17 czemu, góry urwiste, patrzycie z zazdrością na górę, gdzie się Bogu spodobało mieszkać, na której też Bóg będzie mieszkał na zawsze?
18 Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ;
quoniam tribulor, velociter exaudi me.
18 Rydwanów Bożych jest tysiące tysięcy: to Pan do świątyni przybywa z Synaju.
19 Intende animæ meæ, et libera eam ;
propter inimicos meos, eripe me.
19 Wstąpiłeś na wyżynę, wziąłeś jeńców do niewoli, przyjąłeś ludzi jako daninę, nawet opornych - do Twej siedziby, Panie!
20 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;
20 Pan niech będzie przez wszystkie dni błogosławiony: ciężary nasze dźwiga Bóg, zbawienie nasze.
21 in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me.
Improperium exspectavit cor meum et miseriam :
et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ;
et qui consolaretur, et non inveni.
21 Bóg nasz jest Bogiem, który wyzwala, i Pan Bóg daje ujść przed śmiercią.
22 Et dederunt in escam meam fel,
et in siti mea potaverunt me aceto.
22 Zaiste Bóg kruszy głowy swym wrogom, kudłatą czaszkę tego, co postępuje grzesznie.
23 Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum,
et in retributiones, et in scandalum.
23 Pan powiedział: Z Baszanu mogę [cię] wyprowadzić, mogę wyprowadzić z głębiny morskiej,
24 Obscurentur oculi eorum, ne videant,
et dorsum eorum semper incurva.
24 byś stopę twą we krwi umoczył, by języki psów twoich miały kęsek z wrogów.
25 Effunde super eos iram tuam,
et furor iræ tuæ comprehendat eos.
25 Boże, widać Twoje wejście, wejście Boga mego, Króla mego, do świątyni.
26 Fiat habitatio eorum deserta,
et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
26 Śpiewacy idą przodem, na końcu harfiarze, w środku dziewczęta uderzają w bębenki.
27 Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt,
et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
27 Na świętych zgromadzeniach błogosławcie Boga, Pana - wy zrodzeni z Izraela!
28 Appone iniquitatem super iniquitatem eorum,
et non intrent in justitiam tuam.
28 Tam Beniamin idzie na czele, książęta Judy wśród wrzawy swych okrzyków, książęta Zabulona, książęta Neftalego.
29 Deleantur de libro viventium,
et cum justis non scribantur.
29 O Boże, okaż Twoją potęgę, potęgę Bożą, z jaką działałeś dla nas
30 Ego sum pauper et dolens ;
salus tua, Deus, suscepit me.
30 z Twej świątyni nad Jeruzalem! Niech królowie złożą Tobie dary!
31 Laudabo nomen Dei cum cantico,
et magnificabo eum in laude :
31 Napełnij grozą dzikiego zwierza w sitowiu i stada bawołów, z cielcami narodów. Niech padną na twarze przynoszący srebro; rozprosz narody, co z wojen się cieszą.
32 et placebit Deo super vitulum novellum,
cornua producentem et ungulas.
32 Niechaj z Egiptu nadejdą możnowładcy, niech Kusz wyciągnie swe ręce do Boga.
33 Videant pauperes, et lætentur ;
quærite Deum, et vivet anima vestra :
33 Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, zagrajcie Panu,
34 quoniam exaudivit pauperes Dominus,
et vinctos suos non despexit.
34 który przemierza niebo, niebo odwieczne. Oto wydał głos swój, głos potężny:
35 Laudent illum cæli et terra ;
mare, et omnia reptilia in eis.
35 Uznajcie moc Bożą! Jego majestat jest nad Izraelem, a Jego potęga w obłokach.
36 Quoniam Deus salvam faciet Sion,
et ædificabuntur civitates Juda,
et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
36 Grozę sieje Bóg ze swej świątyni, Bóg Izraela; On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę. Niech będzie Bóg błogosławiony!
37 Et semen servorum ejus possidebit eam ;
et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.