Psalmi 50
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bibbia Diodati |
|---|---|
| 1 In finem. Psalmus David, | 1 Salmo di Asaf. IL Signore, l’Iddio degl’iddii, ha parlato, ed ha gridato alla terra, Dal sol Levante, infino al Ponente. |
| 2 cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee. | 2 Iddio è apparito in gloria, Da Sion, luogo di compiuta bellezza. |
| 3 Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam ; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam. | 3 L’Iddio nostro verrà, e non se ne starà cheto; Egli avrà davanti a sè un fuoco divorante, E d’intorno a sè una forte tempesta. |
| 4 Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me. | 4 Egli griderà da alto al cielo, Ed alla terra, per giudicare il suo popolo; |
| 5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper. | 5 E dirà: Adunatemi i miei santi, I quali han fatto meco patto con sacrificio. |
| 6 Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris. | 6 E i cieli racconteranno la sua giustizia; Perciocchè egli è Iddio Giudice. Sela |
| 7 Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea. | 7 Ascolta, popol mio, ed io parlerò; Ascolta, Israele, ed io ti farò le mie protestazioni. Io sono Iddio, l’Iddio tuo. |
| 8 Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi. | 8 Io non ti riprenderò per li tuoi sacrificii, Nè per li tuoi olocausti che mi sono continuamente presentati. |
| 9 Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor. | 9 Io non prenderò giovenchi dalla tua casa, Nè becchi dalle tue mandre. |
| 10 Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata. | 10 Perciocchè mie sono tutte le bestie delle selve; Mio è tutto il bestiame che è in mille monti. |
| 11 Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele. | 11 Io conosco tutti gli uccelli de’ monti; E le fiere della campagna sono a mio comando. |
| 12 Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis. | 12 Se io avessi fame, io non te lo direi; Perciocchè il mondo, e tutto quello ch’è in esso, è mio. |
| 13 Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me. | 13 Mangio io carne di tori, O bevo io sangue di becchi? |
| 14 Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me. | 14 Sacrifica lode a Dio, E paga all’Altissimo i tuoi voti. |
| 15 Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur. | 15 E invocami nel giorno della distretta, Ed io te ne trarrò fuori, e tu mi glorificherai |
| 16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam. | 16 Ma all’empio Iddio ha detto: Che hai tu da far a raccontare i miei statuti, Ed a recarti il mio patto in bocca? |
| 17 Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam. | 17 Conciossiachè tu odii correzione, E getti dietro a te le mie parole. |
| 18 Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis. | 18 Se tu vedi un ladro, tu prendi piacere d’essere in sua compagnia; E la tua parte è con gli adulteri. |
| 19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies. | 19 Tu metti la tua bocca al male, E la tua lingua congegna frode. |
| 20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem. | 20 Tu siedi, e parli contro al tuo fratello, E metti biasimo sopra il figliuol di tua madre. |
| 21 Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos. | 21 Tu hai fatte queste cose, ed io mi sono taciuto; E tu hai pensato, che del tutto io era simile a te. Io ti arguirò, e te le spiegherò in su gli occhi. |
| 22 Deh! intendete questo, voi che dimenticate Iddio; Che talora io non rapisca, e non vi sia alcuno che riscuota. | |
| 23 Chi sacrifica lode mi glorifica, E chi addirizza la sua via, Io gli mostrerò la salute di Dio |