Jó 16

NOVA VULGATA	Peshitta
1 Respondens autem Iob dixit:	1 ܘܥܢܐ ܐܝܘܒ ܘܐܡܪ
2 “ Audivi frequenter talia! onsolatores molesti omnes vos estis.	2 ܫܡܥܬ ܕܣ̈ܓܝܐܢ ܐܝܟ ܗܠܝܢ ܘܡܒ̈ܝܐܢܝ ܒܥܘܠܐ ܐܢܬܘܢ ܟܠܟܘܢ
3 Numquid habebunt finem verba ventosa, aut quid te exacerbat, ut respondeas?	3 ܠܐ ܬܟܪܘܢ ܠܪܘܚܝ ܒܡ̈ܠܐ ܘܐܦܢ ܬܐܡܪܘܢ ܠܝ ܠܐ ܥ̇ܢܐ ܐܢܐ
4 Poteram et ego similia vestri loqui, si esset anima vestra pro anima mea! Concinnarem super vos sermones et moverem caput meum super vos.	4 ܐܦ ܐܢܐ ܐܟܘܬܟܘܢ ܐܡܠܠ ܐܫܬܘܦ ܕܝܢ ܥܒܝ̈ܕܢ ܗ̈ܘܝ ܢܦܫ̈ܬܟܘܢ ܚܠܦ ܢܦܫܝ ܘܒܩܝܬܟܘܢ ܕܝܢ ܒܡ̈ܠܐ ܘܐܢܝܕܬ ܥܠܝܟܘܢ ܒܪܝܫܝ
5 Roborarem vos ore meo et motum labiorum meorum non cohiberem.	5 ܒܨܝܬܟܘܢ ܕܝܢ ܒܡ̈ܠܝܟܘܢ ܘܡܡܠܠܐ ܕܣ̈ܦܘܬܝ ܠܐ ܕܝܢ ܚܣܟܬ ܡܢܟܘܢ
6 Si locutus fuero, non quiescet dolor meus et, si tacuero, non recedet a me;	6 ܐܢ ܐܡܠܠ ܓܝܪ ܠܐ ܦ̇ܪܩ ܟܐܒܝ ܘܐܢ ܫ̇ܠܐ ܐܢܐ ܡܢܘ ܡܪܘܚ ܠܝ
7 nunc autem defatigavit me dolor meus, et tu vastasti omnem coetum meum.	7 ܡܛܠ ܕܗܫܐ ܐܠܐܝܢܝ ܘܢܛܪ ܟܠܗ̇ ܣܗܕܘܬܝ
8 Rugae meae testimonium dicunt contra me; et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi,	8 ܘܐܩܝܡܢܝ ܘܗܘܝܬ ܣܗܕܐ ܘܩܡܬ ܒܝ ܟܕܒܘܬܝ ܘܩܕܡܘܗܝ ܡܠܠܬ
9 Ira eius discerpsit me et adversata est mihi, et infremuit contra me dentibus suis. Hostis meus acuit oculos suos in me.	9 ܪܘܓܙܗ ܬܒܪܢܝ ܘܦܫܚܢܝ ܘܚ̇ܪܩ ܥܠܝ ܫܢ̈ܘܗܝ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝ ܚ̇ܒܪܘ ܥܝ̈ܢܝܗܘܢ ܥܠܝ
10 Aperuerunt super me ora sua et exprobrantes percusserunt maxillam meam, simul conferti contra me.	10 ܘܥܠܝ ܦܬܚܘ ܦܘܡܗܘܢ ܒܚܣܕܐ ܘܡܚܘ ܦܟ̈ܝ ܐܟܚܕܐ ܘܚܡܬܐ ܡܬܡܠܝܢ ܗܘܘ ܥܠܝ
11 Concludit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradit.	11 ܐܫܠܡܢܝ ܠܡܠܐܟܐ ܥܘ̇ܠܐ ܘܠܐܝܕܐ ܕܪܫܝܥܐ ܐܫܠܡܢܝ
12 Ego, ille quondam tranquillus, repente contritus sum. Tenuit cervicem meam, confregit me et posuit me sibi quasi in signum.	12 ܫܠܐ ܗܘܝܬ ܘܛܪܦܢܝ ܐܚܕ ܒܩܕܠܝ ܘܒܕܪܢܝ ܐܩܝܡܢܝ ܠܗ ܐܝܟ ܢܝܫܐ
13 Circumdedit me lanceis suis, scidit lumbos meos, non pepercit et effudit in terra iecur meum.	13 ܘܣܓܝܘ ܥܠܝ ܓܐܪ̈ܘܗܝ ܘܫܕܐ ܒܟ̈ܘܠܝܬܝ ܘܠܐ ܚܣ ܐܫܕ ܥܠ ܐܪܥܐ ܡܪܪܬܝ
14 Dirupit me rumpens et diruens, irruit in me quasi gigas.	14 ܬܪܥܢܝ ܬܘܪܥܬܐ ܒܓܘ ܬܘܪܥܬܐ ܘܪܗܛ ܥܠܝ ܐܝܟ ܕܥܠ ܓܢܒܪܐ
15 Saccum consui super cutem meam et dimisi in terram cornu meum.	15 ܣܩܐ ܐܬܟܒܢܬ ܥܠ ܡܫܟܝ ܘܦܠܦܠܬ ܒܥܦܪܐ ܪܝܫܝ
16 Facies mea rubuit a fletu, et palpebrae meae caligaverunt;	16 ܐ̈ܦܝ ܐܬܕܠܚ ܡܢ ܒܟܬܐ ܘܚ̈ܙܝܬܝ ܡܢ ܛܠܠܗ ܕܡܘܬܐ
17 attamen absque iniquitate manus meae, cum haberem mundas preces.	17 ܥܠ ܕܠܝܬ ܥܘܠܐ ܒܐ̈ܝܕܝ ܘܨܠܘܬܝ ܕܟܝܐ
18 Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus.	18 ܐܪܥܐ ܠܐ ܬܟܣܐ ܕܡܝ ܘܠܐ ܢܗܘܐ ܐܬܪܐ ܠܙܥܩ̈ܬܝ
19 Ecce enim in caelo testis meus, et conscius meus in excelsis.	19 ܘܗܫܐ ܗܐ ܒܫܡܝܐ ܣܗ̈ܕܝ ܘܝ̈ܕܥܝ ܒܡܪܘܡܐ
20 Interpretes mei sunt cogitationes meae: ad Deum stillat oculus meus.	20 ܐܚ̈ܝ ܘܪ̈ܚܡܝ ܠܘܬ ܐܠܗܐ ܫܦܥܬ ܥܝܢܝ
21 Atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo, sicut iudicatur filius hominis cum collega suo.	21 ܠܘܝ ܕܝܢ ܢܟ̇ܣ ܒܪ ܐܢܫܐ ܠܐܠܗܐ ܐܝܟ ܓܒܪܐ ܠܚܒܪܗ
22 Ecce enim breves anni transeunt, et semitam, per quam non revertar, ambulo.	22 ܕܡܢܝܢܐ ܕܫ̈ܢܘܗܝ ܐܬ̈ܝܢ ܘܐܘܪܚܐ ܕܠܐ ܗ̇ܦܟܐ ܐ̇ܙܠ