Jó 16

¹Respondens autem Job, dixit :²Audivi frequenter talia :
consolatores onerosi omnes vos estis.
³Numquid habebunt finem verba ventosa ?
aut aliquid tibi molestum est, si loquaris ?
⁴Poteram et ego similia vestri loqui,
atque utinam esset anima vestra pro anima mea :
⁵consolarer et ego vos sermonibus,
et moverem caput meum super vos ;
⁶roborarem vos ore meo,
et moverem labia mea, quasi parcens vobis.
⁷Sed quid agam ? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus,
et si tacuero, non recedet a me.
⁸Nunc autem oppressit me dolor meus,
et in nihilum redacti sunt omnes artus mei.
⁹Rugæ meæ testimonium dicunt contra me,
et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam, contradicens mihi.
¹⁰Collegit furorem suum in me,
et comminans mihi, infremuit contra me dentibus suis :
hostis meus terribilibus oculis me intuitus est.
¹¹Aperuerunt super me ora sua,
et exprobrantes percusserunt maxillam meam :
satiati sunt pœnis meis.
¹²Conclusit me Deus apud iniquum,
et manibus impiorum me tradidit.
¹³Ego ille quondam opulentus, repente contritus sum :
tenuit cervicem meam, confregit me,
et posuit me sibi quasi in signum.
¹⁴Circumdedit me lanceis suis ;
convulneravit lumbos meos :
non pepercit, et effudit in terra viscera mea.
¹⁵Concidit me vulnere super vulnus :
irruit in me quasi gigas.
¹⁶Saccum consui super cutem meam,
et operui cinere carnem meam.
¹⁷Facies mea intumuit a fletu,
et palpebræ meæ caligaverunt.
¹⁸Hæc passus sum absque iniquitate manus meæ,
cum haberem mundas ad Deum preces.
¹⁹Terra, ne operias sanguinem meum,
neque inveniat in te locum latendi clamor meus :
²⁰ecce enim in cælo testis meus,
et conscius meus in excelsis.
²¹Verbosi amici mei :
ad Deum stillat oculus meus :
²²atque utinam sic judicaretur vir cum Deo,
quomodo judicatur filius hominis cum collega suo.
²³Ecce enim breves anni transeunt,
et semitam per quam non revertar ambulo.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati