Psalmi 139

¹In finem. Psalmus David.²Eripe me, Domine, ab homine malo ;
a viro iniquo eripe me.
³Qui cogitaverunt iniquitates in corde,
tota die constituebant prælia.
⁴Acuerunt linguas suas sicut serpentis ;
venenum aspidum sub labiis eorum.
⁵Custodi me, Domine, de manu peccatoris,
et ab hominibus iniquis eripe me.
Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :
⁶absconderunt superbi laqueum mihi.
Et funes extenderunt in laqueum ;
juxta iter, scandalum posuerunt mihi.
⁷Dixi Domino : Deus meus es tu ;
exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
⁸Domine, Domine, virtus salutis meæ,
obumbrasti super caput meum in die belli.
⁹Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori :
cogitaverunt contra me ;
ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
¹⁰Caput circuitus eorum :
labor labiorum ipsorum operiet eos.
¹¹Cadent super eos carbones ;
in ignem dejicies eos :
in miseriis non subsistent.
¹²Vir linguosus non dirigetur in terra ;
virum injustum mala capient in interitu.
¹³Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis,
et vindictam pauperum.
¹⁴Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo,
et habitabunt recti cum vultu tuo.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati