Jó 27
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | La Biblia |
|---|---|
| 1 Addidit quoque Iob assu mens parabolam suam et dixit: | 1 Job continuó con su discurso: |
| 2 “ Vivit Deus, qui abstulit ius meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinemadduxit animam meam, | 2 «Vive Dios, que me niega mi derecho; | el Todopoderoso, que me llena de amargura: |
| 3 quia, donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis, | 3 mientras siga respirando, | con el aliento de Dios en las narices, |
| 4 non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium! | 4 mis labios no dirán mentiras, | ni mi boca pronunciará falsedades. |
| 5 Absit a me, ut iustos vos esse iudicem; donec exspirem, non recedam ab innocentia mea. | 5 Lejos de mí daros la razón, | mantendré mi integridad hasta la muerte. |
| 6 Iustificationem meam, quam coepi tenere, non deseram, neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea. | 6 Me aferro a mi justicia, sin soltarla, | sin reprocharme ninguno de mis días. |
| 7 Sit ut impius inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus. | 7 Que mi enemigo resulte culpable, | y mi rival injusto en el juicio. |
| 8 Quae est enim spes impii, cum secet, cum rapiat Deus animam eius? | 8 ¿Qué esperanza le queda al impío | cuando le cortan la trama de la existencia, | cuando Dios le arranca su vida? |
| 9 Numquid Deus audiet clamorem eius, cum venerit super eum angustia? | 9 ¿Escuchará Dios sus protestas | cuando se vea desbordado por la angustia, |
| 10 Aut poterit in Omnipotente delectari et invocare Deum omni tempore? | 10 cuando implore el favor del Todopoderoso | e invoque a Dios de continuo? |
| 11 Docebo vos manum Dei, quae Omnipotens habeat, nec abscondam. | 11 Os instruiré sobre el poder de Dios, | sin ocultar la verdad sobre el Todopoderoso; |
| 12 Ecce vos omnes observastis, et quid sine causa vana loquimini? | 12 ahora bien, si lo habéis comprobado, | ¿a qué viene hablar sin sentido?». |
| 13 Haec est pars hominis impii apud Deum, et hereditas violentorum, quam ab Omnipotente suscipient. | 13 «Esto es lo que hereda de Dios el malvado, | la suerte que el violento recibe del Todopoderoso: |
| 14 Si multiplicati fuerint filii eius, in gladio erunt, et nepotes eius non saturabuntur pane. | 14 si tiene muchos hijos, caerán bajo la espada, | su descendencia no se hartará de pan; |
| 15 Qui reliqui fuerint ex eo, sepelientur in interitu, et viduae illius non plorabunt. | 15 la Peste enterrará a sus supervivientes, | sus viudas no los llorarán. |
| 16 Si comportaverit quasi terram argentum et sicut lutum praeparaverit vestimenta, | 16 Aunque apile plata como polvo, | y almacene ropa como barro, |
| 17 praeparabit quidem, sed iustus vestietur illis, et argentum innocens dividet. | 17 la almacenará, pero el justo la vestirá, | y el inocente disfrutará de la plata. |
| 18 Aedificavit sicut aranea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum. | 18 La casa que edifique será como de guarda, | como la choza que construye un vigilante. |
| 19 Dives, cum dormierit, nihil secum auferet; aperiet oculos suos et nihil inveniet. | 19 Se acuesta rico, pero es ya el final; | abre sus ojos, pero ya no hay nada. |
| 20 Apprehendet eum quasi aqua inopia, nocte opprimet eum tempestas. | 20 Como riada, los terrores lo arrebatan, | la tormenta se lo lleva por la noche. |
| 21 Tollet eum ventus urens et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo. | 21 El viento del Este se lo lleva en vilo, | entre torbellinos lo arranca de su casa; |
| 22 Et mittet super eum et non parcet; de manu eius fugiens fugiet. | 22 lo zarandea después sin compasión, | y en vano intenta evitar sus golpes. |
| 23 Complodet super eum manus suas et sibilabit eum de loco suo. | 23 La gente aplaude por su ruina | y le silba al dejar su sitio. |