Jó 9

¹Et respondens Job, ait :²Vere scio quod ita sit,
et quod non justificetur homo compositus Deo.
³Si voluerit contendere cum eo,
non poterit ei respondere unum pro mille.
⁴Sapiens corde est, et fortis robore :
quis restitit ei, et pacem habuit ?
⁵Qui transtulit montes, et nescierunt
hi quos subvertit in furore suo.
⁶Qui commovet terram de loco suo,
et columnæ ejus concutiuntur.
⁷Qui præcipit soli, et non oritur,
et stellas claudit quasi sub signaculo.
⁸Qui extendit cælos solus,
et graditur super fluctus maris.
⁹Qui facit Arcturum et Oriona,
et Hyadas et interiora austri.
¹⁰Qui facit magna, et incomprehensibilia,
et mirabilia, quorum non est numerus.
¹¹Si venerit ad me, non videbo eum ;
si abierit, non intelligam.
¹²Si repente interroget, quis respondebit ei ?
vel quis dicere potest : Cur ita facis ?
¹³Deus, cujus iræ nemo resistere potest,
et sub quo curvantur qui portant orbem.
¹⁴Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei,
et loquar verbis meis cum eo ?
¹⁵qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo :
sed meum judicem deprecabor.
¹⁶Et cum invocantem exaudierit me,
non credo quod audierit vocem meam.
¹⁷In turbine enim conteret me,
et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.
¹⁸Non concedit requiescere spiritum meum,
et implet me amaritudinibus.
¹⁹Si fortitudo quæritur, robustissimus est ;
si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.
²⁰Si justificare me voluero, os meum condemnabit me ;
si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.
²¹Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea,
et tædebit me vitæ meæ.
²²Unum est quod locutus sum :
et innocentem et impium ipse consumit.
²³Si flagellat, occidat semel,
et non de pœnis innocentum rideat.
²⁴Terra data est in manus impii ;
vultum judicum ejus operit.
Quod si non ille est, quis ergo est ?
²⁵Dies mei velociores fuerunt cursore ;
fugerunt, et non viderunt bonum.
²⁶Pertransierunt quasi naves poma portantes ;
sicut aquila volans ad escam.
²⁷Cum dixero : Nequaquam ita loquar :
commuto faciem meam, et dolore torqueor.
²⁸Verebar omnia opera mea,
sciens quod non parceres delinquenti.
²⁹Si autem et sic impius sum,
quare frustra laboravi ?
³⁰Si lotus fuero quasi aquis nivis,
et fulserint velut mundissimæ manus meæ,
³¹tamen sordibus intinges me,
et abominabuntur me vestimenta mea.
³²Neque enim viro qui similis mei est, respondebo ;
nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.
³³Non est qui utrumque valeat arguere,
et ponere manum suam in ambobus.
³⁴Auferat a me virgam suam,
et pavor ejus non me terreat.
³⁵Loquar, et non timebo eum ;
neque enim possum metuens respondere.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati