Psalmi 40

¹In finem. Psalmus ipsi David.²Beatus qui intelligit super egenum et pauperem :
in die mala liberabit eum Dominus.
³Dominus conservet eum, et vivificet eum,
et beatum faciat eum in terra,
et non tradat eum in animam inimicorum ejus.
⁴Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus ;
universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus.
⁵Ego dixi : Domine, miserere mei ;
sana animam meam, quia peccavi tibi.
⁶Inimici mei dixerunt mala mihi :
Quando morietur, et peribit nomen ejus ?
⁷Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur ;
cor ejus congregavit iniquitatem sibi.
Egrediebatur foras et loquebatur.
⁸In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei ;
adversum me cogitabant mala mihi.
⁹Verbum iniquum constituerunt adversum me :
Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat ?
¹⁰Etenim homo pacis meæ in quo speravi,
qui edebat panes meos,
magnificavit super me supplantationem.
¹¹Tu autem, Domine, miserere mei,
et resuscita me ; et retribuam eis.
¹²In hoc cognovi quoniam voluisti me,
quoniam non gaudebit inimicus meus super me.
¹³Me autem propter innocentiam suscepisti ;
et confirmasti me in conspectu tuo in æternum.
¹⁴Benedictus Dominus Deus Israël
a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati