Psalmi 89
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 Oratio Moysi, hominis Dei. Domine, refugium factus es nobis a generatione in generationem. | 1 Maskil. Ethan Ezrahitae. |
| 2 Priusquam montes fierent, aut formaretur terra et orbis, a sæculo et usque in sæculum tu es, Deus. | 2 Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo. |
| 3 Ne avertas hominem in humilitatem : et dixisti : Convertimini, filii hominum. | 3 Quoniam dixisti: “ In aeternum misericordia aedificabitur ”, in caelis firmabitur veritas tua. |
| 4 Quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quæ præteriit : et custodia in nocte | 4 “ Disposui testamentum electo meo, iuravi David servo meo: |
| 5 quæ pro nihilo habentur, eorum anni erunt. | 5 Usque in aeternum confirmabo semen tuum et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam ”. |
| 6 Mane sicut herba transeat ; mane floreat, et transeat ; vespere decidat, induret, et arescat. | 6 Confitebuntur caeli mirabilia tua, Domine, etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum. |
| 7 Quia defecimus in ira tua, et in furore tuo turbati sumus. | 7 Quoniam quis in nubibus aequabitur Domino, similis erit Domino in filiis Dei? |
| 8 Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo ; sæculum nostrum in illuminatione vultus tui. | 8 Deus, metuendus in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes, qui in circuitu eius sunt. |
| 9 Quoniam omnes dies nostri defecerunt, et in ira tua defecimus. Anni nostri sicut aranea meditabuntur ; | 9 Domine, Deus virtutum, quis similis tibi? Potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo. |
| 10 dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni. Si autem in potentatibus octoginta anni, et amplius eorum labor et dolor ; quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur. | 10 Tu dominaris superbiae maris, elationes fluctuum eius tu mitigas. |
| 11 Quis novit potestatem iræ tuæ, et præ timore tuo iram tuam | 11 Tu conculcasti sicut vulneratum Rahab, in brachio virtutis tuae dispersisti inimicos tuos. |
| 12 dinumerare ? Dexteram tuam sic notam fac, et eruditos corde in sapientia. | 12 Tui sunt caeli, et tua est terra, orbem terrae et plenitudinem eius tu fundasti; |
| 13 Convertere, Domine ; usquequo ? et deprecabilis esto super servos tuos. | 13 Aquilonem et austrum tu creasti, Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt. |
| 14 Repleti sumus mane misericordia tua ; et exsultavimus, et delectati sumus omnibus diebus nostris. | 14 Tibi brachium cum potentia; firma est manus tua, et exaltata dextera tua. |
| 15 Lætati sumus pro diebus quibus nos humiliasti ; annis quibus vidimus mala. | 15 Iustitia et iudicium firmamentum sedis tuae. Misericordia et veritas praecedent faciem tuam. |
| 16 Respice in servos tuos et in opera tua, et dirige filios eorum. | 16 Beatus populus, qui scit iubilationem. Domine, in lumine vultus tui ambulabunt |
| 17 Et sit splendor Domini Dei nostri super nos, et opera manuum nostrarum dirige super nos, et opus manuum nostrarum dirige. | 17 et in nomine tuo exsultabunt tota die et in iustitia tua exaltabuntur, |
| 18 quoniam decor virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum. | |
| 19 Quia Domini est scutum nostrum, et Sancti Israel rex noster. | |
| 20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis et dixisti: “ Posui adiutorium in potente et exaltavi electum de plebe. | |
| 21 Inveni David servum meum; oleo sancto meo unxi eum. | |
| 22 Manus enim mea firma erit cum eo, et brachium meum confortabit eum. | |
| 23 Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non opprimet eum. | |
| 24 Et concidam a facie ipsius inimicos eius et odientes eum percutiam. | |
| 25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu eius. | |
| 26 Et ponam super mare manum eius et super flumina dexteram eius. | |
| 27 Ipse invocabit me: “Pater meus es tu, Deus meus et refugium salutis meae”. | |
| 28 Et ego primogenitum ponam illum, excelsum prae regibus terrae. | |
| 29 In aeternum servabo illi misericordiam meam; et testamentum meum fidele ipsi. | |
| 30 Et ponam in saeculum saeculi semen eius; et thronum eius sicut dies caeli. | |
| 31 Si autem dereliquerint filii eius legem meam et in iudiciis meis non ambulaverint, | |
| 32 si iustificationes meas profanaverint et mandata mea non custodierint, | |
| 33 visitabo in virga delictum eorum et in verberibus iniquitatem eorum. | |
| 34 Misericordiam autem meam non avertam ab eo neque mentiar in veritate mea. | |
| 35 Non profanabo testamentum meum et, quae procedunt de labiis meis, non faciamirrita. | |
| 36 Semel iuravi in sancto meo: David non mentiar. | |
| 37 Semen eius in aeternum manebit, et thronus eius sicut sol in conspectu meo | |
| 38 et sicut luna firmus stabit in aeternum et testis in caelo fidelis ”. | |
| 39 Tu vero reppulisti et reiecisti, iratus es contra christum tuum; | |
| 40 evertisti testamentum servi tui, profanasti in terram diadema eius. | |
| 41 Destruxisti omnes muros eius, posuisti munitiones eius in ruinas. | |
| 42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam, factus est opprobrium vicinis suis. | |
| 43 Exaltasti dexteram deprimentium eum, laetificasti omnes inimicos eius. | |
| 44 Avertisti aciem gladii eius et non es auxiliatus ei in bello. | |
| 45 Finem posuisti splendori eius et sedem eius in terram collisisti. | |
| 46 Minorasti dies iuventutis eius, perfudisti eum confusione. | |
| 47 Usquequo, Domine, absconderis in finem, exardescet sicut ignis ira tua? | |
| 48 Memorare, quam brevis mea substantia. Ad quam vanitatem creasti omnes filios hominum? | |
| 49 Quis est homo, qui vivet et non videbit mortem, eruet animam suam de manu inferi? | |
| 50 Ubi sunt misericordiae tuae antiquae, Domine, sicut iurasti David in veritate tua? | |
| 51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium, | |
| 52 quo exprobraverunt inimici tui, Domine, quo exprobraverunt vestigia christi tui. | |
| 53 Benedictus Dominus in aeternum. Fiat, fiat. |