Jó 32
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Ave Maria |
|---|---|
| 1 Omiserunt autem tres viri isti respondere Iob, eo quod iustus sibivideretur. | 1 Como Jó persistisse em conside-rar-se como um justo, estes três homens desistiram de lhe responder. |
| 2 Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites decognatione Ram; iratus est autem adversum Iob, eo quod iustum se esse diceretcoram Deo. | 2 Então, se inflamou a cólera de Eliú, filho de Baraquel, de Buz, da família de Ram. Sua cólera inflamou-se contra Jó, por este pretender justificar-se perante Deus. |
| 3 Porro adversum amicos eius indignatus est, eo quod non invenissentresponsionem, sed tantummodo condemnassent Iob. | 3 Inflamou-se também contra seus três amigos, por não terem achado resposta conveniente, dando assim culpa a Deus. |
| 4 Igitur Eliu exspectavit Iobloquentem, eo quod seniores essent, qui loquebantur; | 4 Como fossem mais velhos do que ele, Eliú esperou enquanto falavam com Jó. |
| 5 cum autem vidisset Eliuquod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer. | 5 Mas, quando viu que não tinham mais nada para responder, encolerizou-se. |
| 6 Respondensque Eliufilius Barachel Buzites dixit: “ Iunior sum tempore, vos autem antiquiores; idcirco veritus sum et timui vobis indicare meam sententiam. | 6 Então Eliú, filho de Baraquel, de Buz, tomou a palavra nestes termos: “Sou jovem em anos, e vós sois anciãos, por isso minha timidez me impediu de manifestar-vos o meu saber. |
| 7 Dixi: Aetas loquetur, et annorum multitudo docebit sapientiam. | 7 Dizia comigo: ‘A idade vai falar, os muitos anos farão conhecer a sabedoria’. |
| 8 Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam. | 8 Mas é o espírito de Deus no homem, e um sopro do Todo-poderoso que dá a inteligência. |
| 9 Non sunt longaevi sapientes, nec senes intellegunt iudicium. | 9 Não são os mais velhos que são sábios, nem os anciãos que discernem o que é justo. |
| 10 Ideo dicam: Audite me, ostendam vobis etiam ego meam sapientiam. | 10 Por isso, é que digo: ‘Escutai-me, vou mostrar-vos o que sei’. |
| 11 Exspectavi enim sermones vestros, intendi aurem in prudentiam vestram, donec investigaretis, | 11 Esperei enquanto faláveis, prestei atenção em vossos raciocínios. Enquanto discutíeis, |
| 12 et ut vos intellegerem nitebar. Sed, ut video, non est qui possit arguere Iob et respondere ex vobis sermonibus eius. | 12 segui-vos atentamente. Mas ninguém refutou a Jó, nem respondeu aos seus argumentos. |
| 13 Ne forte dicatis: “Invenimus sapientiam; Deus proiecit eum, non homo”. | 13 E não digais: ‘Encontramos a sabedoria; foi Deus e não um homem quem nos instrui’. |
| 14 Non parabo mihi verba, et ego non secundum sermones vestros respondebo illi. | 14 Não foi a mim que dirigiu seus discursos, mas encontrarei outras respostas diferentes das vossas. |
| 15 Extimuerunt nec responderunt ultra; abstuleruntque a se eloquia. | 15 Ei-los calados, já não dizem mais nada; faltam-lhes as palavras. |
| 16 Quoniam igitur exspectavi, et non sunt locuti, steterunt, nec ultra responderunt, | 16 Esperei que se calassem e cessassem de responder. |
| 17 respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam. | 17 É a minha vez de responder e vou também mostrar o que sei. |
| 18 Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus pectoris mei; | 18 Pois estou cheio de palavras, o espírito que está em meu peito me oprime. |
| 19 en venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit. | 19 Meu peito é como vinho arrolhado, como um barril pronto para estourar. |
| 20 Loquar et respirabo paululum, aperiam labia mea et respondebo. | 20 Tenho de falar, isso me aliviará. Abrirei meus lábios para responder. |
| 21 Non accipiam personam viri et nulli homini blandiar. | 21 Não farei acepção de ninguém, nem adularei este ou aquele. |
| 22 Nescio enim blandiri, quia in brevi tolleret me Factor meus. | 22 Pois não sei bajular, do contrário, meu Criador logo me levaria. |