Jó 3
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | תנ"ך - מקרא על פי המסורה |
|---|---|
| 1 Post haec aperuit Iob os suum et maledixit diei suo | 1 אַחֲרֵי־כֵן פָּתַח אִיֹּוב אֶת־פִּיהוּ וַיְקַלֵּל אֶת־יֹומֹו׃ פ |
| 2 et locutus est: | 2 וַיַּעַן אִיֹּוב וַיֹּאמַר |
| 3 “ Pereat dies, in qua natus sum, et nox, in qua dictum est: “Conceptus est homo”. | 3 יֹאבַד יֹום אִוָּלֶד בֹּו וְהַלַּיְלָה אָמַר הֹרָה גָבֶר |
| 4 Dies ille vertatur in tenebras; non requirat eum Deus desuper, et non illustretur lumine. | 4 הַיֹּום הַהוּא יְהִי חֹשֶׁךְ אַל־יִדְרְשֵׁהוּ אֱלֹוהַּ מִמָּעַל וְאַל־תֹּופַע עָלָיו נְהָרָה |
| 5 Obscurent eum tenebrae et umbra mortis; occupet eum caligo, et involvatur amaritudine. | 5 יִגְאָלֻהוּ חֹשֶׁךְ וְצַלְמָוֶת תִּשְׁכָּן־עָלָיו עֲנָנָה יְבַעֲתֻהוּ כִּמְרִירֵי יֹום |
| 6 Noctem illam tenebrosus turbo possideat; non computetur in diebus anni nec numeretur in mensibus. | 6 הַלַּיְלָה הַהוּא יִקָּחֵהוּ אֹפֶל אַל־יִחַדְּ בִּימֵי שָׁנָה בְּמִסְפַּר יְרָחִים אַל־יָבֹא |
| 7 Sit nox illa solitaria nec laude digna; | 7 הִנֵּה הַלַּיְלָה הַהוּא יְהִי גַלְמוּד אַל־תָּבֹא רְנָנָה בֹו |
| 8 maledicant ei, qui maledicunt diei, qui parati sunt suscitare Leviathan. | 8 יִקְּבֻהוּ אֹרְרֵי־יֹום הָעֲתִידִים עֹרֵר לִוְיָתָן |
| 9 Obtenebrentur stellae crepusculi eius; exspectet lucem, et non sit, nec videat palpebras aurorae, | 9 יֶחְשְׁכוּ כֹּוכְבֵי נִשְׁפֹּו יְקַו־לְאֹור וָאַיִן וְאַל־יִרְאֶה בְּעַפְעַפֵּי־שָׁחַר |
| 10 quia non conclusit ostia ventris, qui portavit me, nec abstulit mala ab oculis meis. | 10 כִּי לֹא סָגַר דַּלְתֵי בִטְנִי וַיַּסְתֵּר עָמָל מֵעֵינָי |
| 11 Quare non in vulva mortuus sum? Egressus ex utero non statim perii? | 11 לָמָּה לֹּא מֵרֶחֶם אָמוּת מִבֶּטֶן יָצָאתִי וְאֶגְוָע |
| 12 Quare exceptus genibus? Cur lactatus uberibus? | 12 מַדּוּעַ קִדְּמוּנִי בִרְכָּיִם וּמַהשָּׁ־דַיִם כִּי אִינָק |
| 13 Nunc enim dormiens silerem et somno meo requiescerem | 13 כִּי־עַתָּה שָׁכַבְתִּי וְאֶשְׁקֹוט יָשַׁנְתִּי אָז ׀ יָנוּחַ לִי |
| 14 cum regibus et consulibus terrae, qui aedificant sibi solitudines, | 14 עִם־מְלָכִים וְיֹעֲצֵי אָרֶץ הַבֹּנִים חֳרָבֹות לָמֹו |
| 15 aut cum principibus, qui possident aurum et replent domos suas argento. | 15 אֹו עִםשָׂ־רִים זָהָב לָהֶם הַמְמַלְאִים בָּתֵּיהֶם כָּסֶף |
| 16 Aut sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem. | 16 אֹו כְנֵפֶל טָמוּן לֹא אֶהְיֶה כְּעֹלְלִים לֹא־רָאוּ אֹור |
| 17 Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore. | 17 שָׁם רְשָׁעִים חָדְלוּ רֹגֶז וְשָׁם יָנוּחוּ יְגִיעֵי כֹחַ |
| 18 Et quondam vincti pariter sine molestia non audierunt vocem exactoris. | 18 יַחַד אֲסִירִים שַׁאֲנָנוּ לֹא מְעוּ קֹול נֹגֵשׂ |
| 19 Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo. | 19 קָטֹן וְגָדֹול שָׁם הוּא וְעֶבֶד חָפְשִׁי מֵאֲדֹנָיו |
| 20 Quare misero data est lux, et vita his, qui in amaritudine animae sunt? | 20 לָמָּה יִתֵּן לְעָמֵל אֹור וְחַיִּים לְמָרֵי נָפֶשׁ |
| 21 Qui exspectant mortem, et non venit, et effodiunt quaerentes illam magis quam thesauros; | 21 הַמְחַכִּים לַמָּוֶת וְאֵינֶנּוּ וַיַּחְפְּרֻהוּ מִמַּטְמֹונִים |
| 22 gaudentque vehementer et laetantur sepulcro. | 22 הַשְּׂמֵחִים אֱלֵי־גִיל יָשִׂישׂוּ כִּי יִמְצְאוּ־קָבֶר |
| 23 Viro, cuius abscondita est via, et circumdedit eum Deus tenebris. | 23 לְגֶבֶר אֲשֶׁר־דַּרְכֹּו נִסְתָּרָה וַיָּסֶךְ אֱלֹוהַּ בַּעֲדֹו |
| 24 Antequam comedam, suspiro, et quasi inundantes aquae sic rugitus meus. | 24 כִּי־לִפְנֵי לַחְמִי אַנְחָתִי תָבֹא וַיִּתְּכוּ כַמַּיִם שַׁאֲגֹתָי |
| 25 Quia timor, quem timebam, evenit mihi, et, quod verebar, accidit. | 25 כִּי פַחַד פָּחַדְתִּי וַיֶּאֱתָיֵנִי וַאֲשֶׁר יָגֹרְתִּי יָבֹא לִי |
| 26 Non dissimulavi, non silui, non quievi, et venit super me indignatio ”. | 26 לֹא שָׁלַוְתִּי ׀ וְלֹא שָׁקַטְתִּי וְלֹא־נָחְתִּי וַיָּבֹא רֹגֶז׃ פ |