Psalmi 101
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Le Sainte Bible Fillion |
|---|---|
| 1 Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam. | 1 Psaume de David lui-même. Je chanterai, Seigneur, * devant Vous Votre miséricorde et Votre justice. Je les chanterai au son des instruments, |
| 2 Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat. | 2 et je m'appliquerai à connaître la voie sans tache. * Quand viendrez-Vous à moi? Je marchais dans l'innocence de mon coeur, * au milieu de ma maison. |
| 3 Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me. | 3 Je ne plaçais devant mes yeux rien d'injuste; * je haïssais ceux qui commettaient la prévarication. J'éloignais de moi |
| 4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt. | 4 le coeur corrompu; * le méchant s'écartait de moi, et je ne le connaissais pas. |
| 5 Percussus sum ut f?num, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum. | 5 Celui qui médisait en secret de son prochain, * je le poursuivais. Celui dont l'oeil est superbe et le coeur insatiable, * je ne mangeais pas avec lui. |
| 6 A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ. | 6 Mes yeux se tournaient vers les hommes fidèles de la terre, pour les faire asseoir près de moi; * celui qui marchait dans une voie innocente était mon serviteur. |
| 7 Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio. | 7 Celui qui agit avec orgueil n'habitera point dans ma maison. * Celui qui profère des choses injustes n'a pu se rendre agréable à mes yeux. |
| 8 Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto. | 8 Je mettais à mort dès le matin tous les pécheurs de la terre, * afin d'extirper de la ville du Seigneur tous ceux qui commettent l'iniquité. |
| 9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant : | |
| 10 quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam, | |
| 11 a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me. | |
| 12 Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut f?num arui. | |
| 13 Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem. | |
| 14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus : | |
| 15 quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur. | |
| 16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam : | |
| 17 quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua. | |
| 18 Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum. | |
| 19 Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum. | |
| 20 Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit : | |
| 21 ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum : | |
| 22 ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem : | |
| 23 in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino. | |
| 24 Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi : | |
| 25 ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui. | |
| 26 Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli. | |
| 27 Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ; | |
| 28 tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. | |
| 29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur. |