Psalmi 101
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Revised Standard Version Catholic Edition |
|---|---|
| 1 Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam. | 1 A Psalm of David.I will sing of loyalty and of justice; to thee, O LORD, I will sing. |
| 2 Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat. | 2 I will give heed to the way that is blameless. Oh when wilt thou come to me? I will walk with integrity of heart within my house; |
| 3 Non avertas faciem tuam a me : in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam ; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me. | 3 I will not set before my eyes anything that is base. I hate the work of those who fall away; it shall not cleave to me. |
| 4 Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt. | 4 Perverseness of heart shall be far from me; I will know nothing of evil. |
| 5 Percussus sum ut f?num, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum. | 5 Him who slanders his neighbor secretly I will destroy. The man of haughty looks and arrogant heart I will not endure. |
| 6 A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ. | 6 I will look with favor on the faithful in the land, that they may dwell with me; he who walks in the way that is blameless shall minister to me. |
| 7 Similis factus sum pellicano solitudinis ; factus sum sicut nycticorax in domicilio. | 7 No man who practices deceit shall dwell in my house; no man who utters lies shall continue in my presence. |
| 8 Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto. | 8 Morning by morning I will destroy all the wicked in the land, cutting off all the evildoers from the city of the LORD. |
| 9 Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant : | |
| 10 quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam, | |
| 11 a facie iræ et indignationis tuæ : quia elevans allisisti me. | |
| 12 Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut f?num arui. | |
| 13 Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem. | |
| 14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus : | |
| 15 quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur. | |
| 16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam : | |
| 17 quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua. | |
| 18 Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum. | |
| 19 Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum. | |
| 20 Quia prospexit de excelso sancto suo ; Dominus de cælo in terram aspexit : | |
| 21 ut audiret gemitus compeditorum ; ut solveret filios interemptorum : | |
| 22 ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem : | |
| 23 in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino. | |
| 24 Respondit ei in via virtutis suæ : Paucitatem dierum meorum nuntia mihi : | |
| 25 ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui. | |
| 26 Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli. | |
| 27 Ipsi peribunt, tu autem permanes ; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur ; | |
| 28 tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. | |
| 29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in sæculum dirigetur. |