Livre des Psaumes 108

Le Sainte Bible Vigouroux	LXX
1 Cantique (de) psaume, de David (lui-même).	1 εις το τελος τω δαυιδ ψαλμος ο θεος την αινεσιν μου μη παρασιωπησης
2 Mon cœur est préparé (prêt), ô Dieu, mon cœur est préparé (prêt) ; je chanterai et je psalmodierai dans (je jouerai du psaltérion au milieu de) ma gloire.	2 οτι στομα αμαρτωλου και στομα δολιου επ' εμε ηνοιχθη ελαλησαν κατ' εμου γλωσση δολια
3 Lève-toi, ma gloire ; levez-vous, mon luth (psaltérion) et ma harpe ; je me lèverai dès l'aurore.	3 και λογοις μισους εκυκλωσαν με και επολεμησαν με δωρεαν
4 Je vous célébrerai, Seigneur, au milieu des peuples, et je vous chanterai (dirai un psaume en votre honneur) parmi les nations ;	4 αντι του αγαπαν με ενδιεβαλλον με εγω δε προσευχομην
5 car votre miséricorde s'est élevée plus haut que les cieux, et votre vérité jusqu'aux nues.	5 και εθεντο κατ' εμου κακα αντι αγαθων και μισος αντι της αγαπησεως μου
6 Soyez exalté, ô Dieu, au-dessus des cieux, et que votre gloire brille (éclate) sur toute la terre ;	6 καταστησον επ' αυτον αμαρτωλον και διαβολος στητω εκ δεξιων αυτου
7 pour que vos bien-aimés soient délivrés, sauvez-moi par votre droite et exaucez-moi.	7 εν τω κρινεσθαι αυτον εξελθοι καταδεδικασμενος και η προσευχη αυτου γενεσθω εις αμαρτιαν
8 Dieu a parlé dans son sanctuaire : Je me réjouirai (tressaillirai d'allégresse), et je partagerai Sichem, et je mesurerai la vallée des tentes (tabernacles).	8 γενηθητωσαν αι ημεραι αυτου ολιγαι και την επισκοπην αυτου λαβοι ετερος
9 Galaad est à moi, et à moi Manassé, et Ephraïm est le soutien de ma tête. Juda est mon roi ;	9 γενηθητωσαν οι υιοι αυτου ορφανοι και η γυνη αυτου χηρα
10 Moab est (comme) le vase de mon espérance. J'étendrai ma chaussure sur l'Idumée ; les (des) étrangers (me) sont devenus (mes) amis.	10 σαλευομενοι μεταναστητωσαν οι υιοι αυτου και επαιτησατωσαν εκβληθητωσαν εκ των οικοπεδων αυτων
11 Qui me conduira à la (dans une) ville fortifiée ? qui me conduira jusqu'en Idumée ?	11 εξερευνησατω δανειστης παντα οσα υπαρχει αυτω διαρπασατωσαν αλλοτριοι τους πονους αυτου
12 N'est-ce (Ne sera-ce) pas vous, ô Dieu, qui nous avez repoussés ? et ne sortirez-vous pas, ô Dieu, à la tête de nos armées ?	12 μη υπαρξατω αυτω αντιλημπτωρ μηδε γενηθητω οικτιρμων τοις ορφανοις αυτου
13 Donnez-nous du secours contre (pour nous tirer de) la tribulation, car la protection (le salut) de l'homme est vain(e).	13 γενηθητω τα τεκνα αυτου εις εξολεθρευσιν εν γενεα μια εξαλειφθητω το ονομα αυτου
14 Avec (En) Dieu nous ferons des actes de courage (preuve de valeur), et lui-même réduira à néant nos ennemis.	14 αναμνησθειη η ανομια των πατερων αυτου εναντι κυριου και η αμαρτια της μητρος αυτου μη εξαλειφθειη
	15 γενηθητωσαν εναντι κυριου δια παντος και εξολεθρευθειη εκ γης το μνημοσυνον αυτων
	16 ανθ' ων ουκ εμνησθη του ποιησαι ελεος και κατεδιωξεν ανθρωπον πενητα και πτωχον και κατανενυγμενον τη καρδια του θανατωσαι
	17 και ηγαπησεν καταραν και ηξει αυτω και ουκ ηθελησεν ευλογιαν και μακρυνθησεται απ' αυτου
	18 και ενεδυσατο καταραν ως ιματιον και εισηλθεν ως υδωρ εις τα εγκατα αυτου και ωσει ελαιον εν τοις οστεοις αυτου
	19 γενηθητω αυτω ως ιματιον ο περιβαλλεται και ωσει ζωνη ην δια παντος περιζωννυται
	20 τουτο το εργον των ενδιαβαλλοντων με παρα κυριου και των λαλουντων πονηρα κατα της ψυχης μου
	21 και συ κυριε κυριε ποιησον μετ' εμου ελεος ενεκεν του ονοματος σου οτι χρηστον το ελεος σου
	22 ρυσαι με οτι πτωχος και πενης εγω ειμι και η καρδια μου τεταρακται εντος μου
	23 ωσει σκια εν τω εκκλιναι αυτην αντανηρεθην εξετιναχθην ωσει ακριδες
	24 τα γονατα μου ησθενησαν απο νηστειας και η σαρξ μου ηλλοιωθη δι' ελαιον
	25 και εγω εγενηθην ονειδος αυτοις ειδοσαν με εσαλευσαν κεφαλας αυτων
	26 βοηθησον μοι κυριε ο θεος μου σωσον με κατα το ελεος σου
	27 και γνωτωσαν οτι η χειρ σου αυτη και συ κυριε εποιησας αυτην
	28 καταρασονται αυτοι και συ ευλογησεις οι επανιστανομενοι μοι αισχυνθητωσαν ο δε δουλος σου ευφρανθησεται
	29 ενδυσασθωσαν οι ενδιαβαλλοντες με εντροπην και περιβαλεσθωσαν ωσει διπλοιδα αισχυνην αυτων
	30 εξομολογησομαι τω κυριω σφοδρα εν τω στοματι μου και εν μεσω πολλων αινεσω αυτον
	31 οτι παρεστη εκ δεξιων πενητος του σωσαι εκ των καταδιωκοντων την ψυχην μου