Ecclesiasticus 20

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata La Biblia
1 Quam bonum est arguere quam irasci,
et confitentem in oratione non prohibere!
1 Hay reprensión inoportuna, | y hay quien calla por prudencia.
2 Concupiscentia spadonis devirginans iuvenculam:
2 ¡Cuánto mejor reprender que enfadarse! |
3 sic qui facit per vim iudicium iniquum.
3 El que se confiesa culpable evita la humillación.
4 Quam bonum est correptum manifestare paenitentiam!
Sic enim effugies voluntarium peccatum.
4 Eunuco empeñado en desflorar a una doncella, | así es el que impone la justicia por la fuerza.
5 Est tacens, qui invenitur sapiens,
et est odibilis, quia procax est ad loquendum.
5 Hay quien calla pasando por sabio, | y hay quien se hace odioso por su verborrea.
6 Est tacens non habens responsum,
et est tacens sciens tempus aptum.
6 Hay quien calla porque no tiene respuesta, | y hay quien calla porque conoce el momento oportuno.
7 Homo sapiens tacebit usque ad tempus,
lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
7 El sabio guarda silencio hasta el momento oportuno, | pero el fanfarrón e insensato deja pasar la oportunidad.
8 Qui multis utitur verbis, exsecrabitur;
et, qui potestatem sibi assumit iniuste, odietur.
8 El charlatán se hace abominable, | y el que pretende imponerse se hace odioso. | ¡Qué hermoso es mostrar arrepentimiento cuando a uno lo reprenden! | Así, pues, evitarás un pecado voluntario.
9 Est processus in malis viro indisciplinato,
et est inventio in detrimentum.
9 Hay quien en la desgracia encuentra fortuna, | y hay ganancia que trae pérdidas.
10 Est datum, quod non est utile,
et est datum, cuius retributio duplex.
10 Hay regalo que no te aprovecha, | y hay regalo que rinde el doble.
11 Est propter gloriam minoratio,
et est qui ab humilitate levat caput.
11 Hay humillación que viene de la gloria, | y hay quien de la postración levanta cabeza.
12 Est qui multa redimat modico pretio
et restituens ea in septuplum.
12 Hay quien compra mucho con poco, | y luego lo paga siete veces más caro.
13 Sapiens in verbis seipsum amabilem facit,
gratiae autem fatuorum effundentur.
13 El sabio se hace amable con sus palabras, | mientras las lisonjas del necio son inútiles.
14 Datum insipientis non erit utile tibi,
oculi enim illius septemplices sunt:
14 El regalo del necio no te aprovecha, | así tampoco el del avaro, hecho por necesidad, | pues sus ojos, en lugar de uno, son muchos;
15 exigua dabit et multa improperabit,
et apertio oris illius quasi clamantis.
15 da poco y te echa en cara mucho, | abre la boca como un pregonero; | presta hoy y mañana reclama; | una persona así es detestable.
16 Hodie feneratur quis et cras expetit:
odibilis est homo huiusmodi.
16 Dice el necio: «No tengo ni un amigo | y nadie agradece mis favores. | Los que comen mi pan son malas lenguas».
17 Fatuus dicit: “ Non est mihi amicus,
et non est gratia bonis meis ”.
17 ¡Cuántos y cuántas veces se reirán de él! | Pues no acoge con recto entendimiento lo que tiene, | ni es indiferente ante lo que no tiene.
18 Qui enim edunt panem illius, falsae linguae sunt.
Quoties et quanti irridebunt eum!
18 Mejor es resbalar en el suelo que con la lengua, | así la caída de los malos llegará rápidamente.
19 Neque enim, quod habendum erat, directo sensu distribuit,
similiter et, quod non erat habendum, est indifferens ei.
19 Persona sin educación es como chiste inoportuno: | está siempre en boca de ignorantes.
20 Melius lapsus in pavimento quam lapsus linguae:
sic casus malorum festinanter veniet.
20 De la boca del necio no se acepta un proverbio, | pues nunca lo dice en el momento adecuado.
21 Homo acharis quasi fabula importuna;
in ore indisciplinatorum assidua erit.
21 A algunos la indigencia los aleja del pecado, | y cuando llega el descanso, no tienen remordimientos.
22 Ex ore fatui reprobabitur parabola,
non enim dicit illam in tempore suo.
22 Hay quien se pierde por vergüenza, | y quien se pierde por hacer caso de un insensato.
23 Est qui vetatur peccare prae inopia, et in requie sua non stimulabitur.
23 Hay quien por vergüenza hace promesas al amigo, | y lo convierte en enemigo innecesariamente.
24 Est qui perdit animam suam prae confusione,
et ab imprudenti persona perdet eam;
personae autem acceptione perdet se.
24 Grave defecto para una persona es la mentira | y está siempre en boca de ignorantes.
25 Est qui prae confusione promittit amico,
et lucratus est eum inimicum gratis.
25 Mejor ladrón que mentiroso empedernido, | pero ambos heredarán la perdición.
26 Opprobrium nequam in homine mendacium,
et in ore indisciplinatorum assidue erit.
26 El hábito del mentiroso es una deshonra, | la vergüenza lo acompaña siempre.
27 Potior fur quam assiduitas viri mendacis;
perditionem autem ambo hereditabunt.
27 El sabio se abre camino con las palabras, | y el prudente agrada a los grandes.
28 Mos hominis mendacis est sine honore,
et confusio illius cum ipso sine intermissione.
28 El que cultiva la tierra aumentará su cosecha, | y el que agrada a los grandes expía la injusticia.
29 Verbum parabolarum.
Sapiens in verbis producet seipsum,
et homo prudens placebit magnatis.
29 Presentes y regalos ciegan los ojos de los sabios, | y como bozal en boca ahoga el reproche.
30 Qui operatur terram suam, inaltabit acervum frugum,
et, qui operatur iustitiam, ipse exaltabitur;
qui vero placet magnatis, effugiet iniquitatem.
30 Sabiduría oculta y tesoro invisible, | ¿para qué sirven una y otro?
31 Xenia et dona excaecant oculos iudicum
et quasi camus in ore avertunt correptiones eorum.
31 Más vale el que oculta su necedad | que el que oculta su sabiduría.
32 Sapientia absconsa et thesaurus invisus,
quae utilitas in utrisque?
32 Más vale constancia inflexible en la búsqueda del Señor | que conducir sin control el carro de la propia vida.
33 Melior est, qui celat insipientiam suam,
quam homo, qui abscondit sapientiam suam.