Ecclesiasticus 20

¹Quam bonum est arguere, quam irasci,
et confitentem in oratione non prohibere !
²Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam :
³sic qui facit per vim judicium iniquum.
⁴Quam bonum est correptum manifestare p?nitentiam !
sic enim effugies voluntarium peccatum.
⁵Est tacens qui invenitur sapiens :
et est odibilis qui procax est ad loquendum.
⁶Est tacens non habens sensum loquelæ :
et est tacens sciens tempus aptum.
⁷Homo sapiens tacebit usque ad tempus :
lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
⁸Qui multis utitur verbis lædet animam suam :
et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.
⁹Est processio in malis viro indisciplinato,
et est inventio in detrimentum.
¹⁰Est datum quod non est utile,
et est datum cujus retributio duplex.
¹¹Est propter gloriam minoratio,
et est qui ab humilitate levabit caput.
¹²Est qui multa redimat modico pretio,
et restituens ea in septuplum.
¹³Sapiens in verbis seipsum amabilem facit :
gratiæ autem fatuorum effundentur.
¹⁴Datus insipientis non erit utilis tibi :
oculi enim illius septemplices sunt.
¹⁵Exigua dabit, et multa improperabit :
et apertio oris illius inflammatio est.
¹⁶Hodie f?neratur quis, et cras expetit :
odibilis est homo hujusmodi.
¹⁷Fatuo non erit amicus,
et non erit gratia bonis illius :
¹⁸qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt.
Quoties et quanti irridebunt eum !
¹⁹neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ;
similiter et quod non erat habendum.
²⁰Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens :
sic casus malorum festinanter veniet.
²¹Homo acharis quasi fabula vana,
in ore indisciplinatorum assidua erit.
²²Ex ore fatui reprobabitur parabola :
non enim dicit illam in tempore suo.
²³Est qui vetatur peccare præ inopia,
et in requie sua stimulabitur.
²⁴Est qui perdet animam suam præ confusione,
et ab imprudenti persona perdet eam :
personæ autem acceptione perdet se.
²⁵Est qui præ confusione promittit amico,
et lucratus est eum inimicum gratis.
²⁶Opprobrium nequam in homine mendacium :
et in ore indisciplinatorum assidue erit.
²⁷Potior fur quam assiduitas viri mendacis :
perditionem autem ambo hæreditabunt.
²⁸Mores hominum mendacium sine honore,
et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.
²⁹Sapiens in verbis producet seipsum,
et homo prudens placebit magnatis.
³⁰Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum,
et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur :
qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.
³¹Xenia et dona excæcant oculos judicum,
et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.
³²Sapientia absconsa, et thesaurus invisus,
quæ utilitas in utrisque ?
³³Melior est qui celat insipientiam suam,
quam homo qui abscondit sapientiam suam.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati