Ecclesiasticus 38

¹Honora medicum propter necessitatem;
etenim illum creavit Altissimus.
²A Deo est enim illi sapientia,
et a rege accipiet donationem.
³Disciplina medici exaltabit caput illius,
et in conspectu magnatorum collaudabitur.
⁴Altissimus creavit de terra medicamenta,
et vir prudens non abhorrebit illa.
⁵Nonne a ligno indulcata est aqua amara,
⁶ut agnoscerent homines virtutem illius?
Et dedit hominibus scientiam Altissimus,
ut honoraretur in mirabilibus suis.
⁷In his curans mitigabit dolorem,
et unguentarius faciet pigmenta suavitatis,
ut non consumantur opera eius:
⁸et salus super faciem terrae.
⁹Fili, in tua infirmitate ne despicias teipsum,
sed ora Dominum, et ipse curabit te.
¹⁰Averte a delicto et dirige manus
et ab omni peccato munda cor tuum;
¹¹da suavitatem et memoriam similaginis
et impingua oblationem pro opibus tuis.
Et da locum medico,¹²etenim illum Dominus creavit;
et non discedat a te, quia opera eius sunt necessaria.
¹³Est enim tempus, quando per manus illorum est solacium.
¹⁴Ipsi vero Dominum deprecabuntur,
ut dirigat ad rectam cognitionem
et prosperet curationem.
¹⁵Qui delinquit in conspectu eius, qui fecit eum,
incidet in manus medici.
¹⁶Fili, in mortuum produc lacrimas
et, quasi dira passus, incipe lamentationem
et secundum iudicium contege corpus illius
et non despicias sepulturam illius.
¹⁷Amare fer fletum et perfice lamentum
¹⁸et fac luctum secundum meritum eius,
uno die vel duobus propter detractionem,
et consolare propter tristitiam.
¹⁹A tristitia enim festinat mors,
et tristitia cordis flectit virtutem.
²⁰In abductione permanet tristitia,
et vita inopis maledictio cordis.
²¹Ne dederis in tristitia cor tuum,
sed repelle eam a te et memento novissimorum.
²²Ne ultra memineris: neque enim est conversio;
et huic nihil proderis et teipsum pessimabis.
²³Memor esto iudicii eius, sic enim erit et tuum:
mihi heri, et tibi hodie.
²⁴In requie mortui requiescere fac memoriam eius
et consolare in illo in exitu spiritus sui.
²⁵Sapientia scribae in opportunitate vacationis;
et, qui minoratur operatione, ipse sapientia replebitur.
Qua sapientia replebitur,²⁶qui tenet aratrum
et qui gloriatur in iaculo stimuli?
Boves agitat et conversatur in operibus eorum,
et enarratio eius in filiis taurorum.
²⁷Cor suum dabit ad versandos sulcos,
et vigilia eius in sagina vaccarum.
²⁸Sic omnis faber et architectus,
qui noctem tamquam diem transigit,
qui sculpit signacula sculptilia,
et assiduitas eius variare picturam;
cor suum dabit in similitudinem picturae,
et vigilia sua perficere opus.
²⁹Sic faber ferrarius sedens iuxta incudem
et considerans opus ferri;
vapor ignis uret carnes eius,
et in calore fornacis concertatur.
³⁰Vox mallei exsurdat aurem eius,
et contra similitudinem vasis oculus eius.
³¹Cor suum dabit in consummationem operum
et vigilia sua ornare in perfectionem.
³²Sic figulus sedens ad opus suum,
convertens pedibus suis rotam,
qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum,
et in numero est omnis operatio eius;
³³in brachio suo formabit lutum
et ante canos suos curvabit virtutem suam:
³⁴cor suum dabit, ut consummet linitionem,
et vigilia sua mundare fornacem.
³⁵Omnes hi in manibus suis speraverunt,
et unusquisque in arte sua sapiens est.
³⁶Sine his omnibus non aedificabitur civitas,
³⁷et non inhabitabunt nec inambulabunt.
Verumtamen in consilium populi non requirentur
et in ecclesiam non transilient;
³⁸super sellam iudicis non sedebunt
et decretum iudicii non intellegent
neque palam facient disciplinam et iudicium
et in parabolis non invenientur;
³⁹sed creaturam laboris confirmabunt,
et sollicitudo illorum in operatione artis.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati