Ecclesiasticus 5

¹Ne innitaris possessionibus tuis
et ne dixeris: “ Est mihi sufficiens vita ”.
²Ne sequaris fortitudinem tuam,
ut ambules in concupiscentiis cordis tui,
³et ne dixeris: “ Quis praevalebit in me? ”
aut “ Quis me subiciet propter facta mea? ”.
Deus enim vindicans vindicabit.
⁴Ne dixeris: “ Peccavi, et quid mihi accidit triste? ”.
Altissimus enim est patiens redditor.
⁵De propitiato peccato noli esse sine metu
neque adicias peccatum super peccatum
⁶et ne dicas: “ Miseratio Domini magna est,
multitudinis peccatorum meorum miserebitur ”;
⁷misericordia enim et ira ab illo cito proximant,
et super peccatores requiescit ira illius.
⁸Non tardes converti ad Dominum
et ne differas de die in diem.
⁹Subito enim veniet ira illius,
et in tempore vindictae abripieris.
¹⁰Ne innitaris divitiis iniustis,
nihil enim proderunt in die calamitatis.
¹¹Non ventiles in omnem ventum
et non eas in omnem viam;
sic enim omnis peccator probatur in duplici lingua.
¹²Esto firmus in sensu tuo
et in veritate sensus tui et scientia;
et prosequatur te verbum pacis et iustitiae.
¹³Esto velox ad audiendum verbum, ut intellegas
et cum tarditate proferas responsum.
¹⁴Si est tibi intellectus, responde proximo;
sin autem, sit manus tua super os tuum,
ne capiaris in verbo indisciplinato et confundaris.
¹⁵Honor et ignominia in sermone;
lingua vero homini subversio est ipsius.
¹⁶Non appelleris susurro,
et lingua tua ne calumnieris.
¹⁷Super furem enim est confusio,
et denotatio pessima super bilinguem,
susurratori autem odium et inimicitia et contumelia.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati