Ecclesiasticus 10

¹Iudex sapiens instituet populum suum,
et principatus sensati stabilis erit.
²Secundum iudicem populi sic et ministri eius,
et qualis rector est civitatis, tales et inhabitantes in ea.
³Rex insipiens perdet populum suum,
et civitates inhabitabuntur per sensum potentium.
⁴In manu Dei potestas terrae,
et utilem rectorem suscitabit in tempus super illam.
⁵In manu Dei prosperitas hominis,
et super faciem scribae imponet honorem suum.
⁶Pro omni iniuria proximi ne rependas
et nihil agas in operibus superbiae.
⁷Odibilis coram Deo est et hominibus superbia,
et utrisque execrabilis omnis vexatio.
⁸Regnum a gente in gentem transfertur
propter iniustitias et contumelias et divitias dolosas.
⁹Avaro autem nihil est scelestius,
hic enim et animam suam venalem habet.
¹⁰Quid superbit terra et cinis?
Quoniam in vita sua proiecit intima sua.
¹¹Languor prolixior gravat medicum,
brevis languor serenat medicum.
¹²Omnis potentatus brevis vita,
sic et rex hodie est et cras morietur.
¹³Cum enim morietur homo,
hereditabit serpentes et bestias et vermes.
¹⁴Initium superbiae hominis apostatare a Deo;
¹⁵et ab eo, qui fecit illum, recessit cor eius.
Quoniam initium omnis peccati est superbia,
qui tenuerit illam, ebulliet maledictum,
et subvertet eum in finem.
¹⁶Propterea mirabiles fecit Dominus plagas malorum
et destruxit eos usque in finem.
¹⁷Sedes ducum superborum destruxit Deus
et sedere fecit mites pro eis.
¹⁸Radices gentium superbarum eradicavit Deus
et plantavit humiles pro ipsis.
¹⁹Terras gentium evertit Dominus
et perdidit eas usque ad fundamentum.
²⁰Arefecit ex ipsis et disperdidit eos
et cessare fecit memoriam eorum a terra.
²¹Memoriam superborum perdidit Deus
et reliquit memoriam humilium sensu.
²²Non est creata hominibus superbia,
neque iracundia nato mulierum.
²³Semen hominum honoratum hoc,
quod timet Deum;
semen autem hoc exhonorabitur,
quod praeterit mandata Domini.
²⁴In medio fratrum rector illorum in honore;
et, qui timent Dominum, erunt in oculis illius.
²⁵Peregrinus, advena et pauper:
timor Dei est gloria eorum.
²⁶Noli despicere hominem iustum pauperem
et noli magnificare virum peccatorem divitem.
²⁷Magnus et iudex et potens est in honore,
sed non est maior illo, qui timet Deum.
²⁸Servo sensato liberi servient;
et vir prudens et disciplinatus non murmurabit correptus.
²⁹Noli extollere te in faciendo opere tuo
et noli gloriari in tempore angustiae tuae.
³⁰Melior est, qui operatur et abundat in omnibus,
quam qui gloriatur et eget pane.
³¹Fili, in mansuetudine honora animam tuam
et da illi victum cultumque secundum meritum suum.
³²Peccantem in animam suam quis iustificabit?
Et quis honorificabit exhonorantem animam suam?
³³Est pauper, qui honoratur propter disciplinam et timorem suum,
et est homo, qui honorificatur propter substantiam suam.
³⁴Qui autem honoratur in paupertate, quanto magis in substantia!
Et, qui exhonoratur in substantia, quanto magis in paupertate!

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati