Jó 39

¹Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,
vel parturientes cervas observasti ?
²Dinumerasti menses conceptus earum,
et scisti tempus partus earum ?
³Incurvantur ad fœtum, et pariunt,
et rugitus emittunt.
⁴Separantur filii earum, et pergunt ad pastum :
egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
⁵Quis dimisit onagrum liberum,
et vincula ejus quis solvit ?
⁶cui dedi in solitudine domum,
et tabernacula ejus in terra salsuginis.
⁷Contemnit multitudinem civitatis :
clamorem exactoris non audit.
⁸Circumspicit montes pascuæ suæ,
et virentia quæque perquirit.
⁹Numquid volet rhinoceros servire tibi,
aut morabitur ad præsepe tuum ?
¹⁰Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,
aut confringet glebas vallium post te ?
¹¹Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,
et derelinques ei labores tuos ?
¹²Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,
et aream tuam congreget ?
¹³Penna struthionis similis est
pennis herodii et accipitris.
¹⁴Quando derelinquit ova sua in terra,
tu forsitan in pulvere calefacies ea ?
¹⁵Obliviscitur quod pes conculcet ea,
aut bestia agri conterat.
¹⁶Duratur ad filios suos, quasi non sint sui :
frustra laboravit, nullo timore cogente.
¹⁷Privavit enim eam Deus sapientia,
nec dedit illi intelligentiam.
¹⁸Cum tempus fuerit, in altum alas erigit :
deridet equum et ascensorem ejus.
¹⁹Numquid præbebis equo fortitudinem,
aut circumdabis collo ejus hinnitum ?
²⁰Numquid suscitabis eum quasi locustas ?
gloria narium ejus terror.
²¹Terram ungula fodit ; exultat audacter :
in occursum pergit armatis.
²²Contemnit pavorem,
nec cedit gladio.
²³Super ipsum sonabit pharetra ;
vibrabit hasta et clypeus :
²⁴fervens et fremens sorbet terram,
nec reputat tubæ sonare clangorem.
²⁵Ubi audierit buccinam, dicit : Vah !
procul odoratur bellum :
exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
²⁶Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,
expandens alas suas ad austrum ?
²⁷Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,
et in arduis ponet nidum suum ?
²⁸In petris manet,
et in præruptis silicibus commoratur,
atque inaccessis rupibus.
²⁹Inde contemplatur escam,
et de longe oculi ejus prospiciunt.
³⁰Pulli ejus lambent sanguinem :
et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.³¹Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job :³²Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit ?
utique qui arguit Deum, debet respondere ei.³³Respondens autem Job Domino, dixit :³⁴Qui leviter locutus sum, respondere quid possum ?
manum meam ponam super os meum.
³⁵Unum locutus sum, quod utinam non dixissem :
et alterum, quibus ultra non addam.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati