Jó 26

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata Sacra Bibbia Garofalo
1 Respondens autem Iob dixit:
1 Rispose Giobbe e disse:
2 “ Quomodo adiuvisti imbecillem?
Et sustentas brachium eius, qui non est fortis?
2 «Che bell’aiuto hai portato a un debole, che bel sostegno a un braccio senza forza!
3 Quod dedisti illi consilium, qui non habet sapientiam?
Et prudentiam tuam ostendisti plurimam!
3 Che bei consigli hai dato a chi non ha sag gezza e quanta prudenza hai mostrato!
4 Quem docere voluisti?
Et cuius est spiritus, qui egreditur ex te?
4 Ma a chi hai tenuto tali discorsi e l’ispirazione da chi ti è venuta?
5 Ecce umbrae gemunt sub aquis,
et qui habitant cum eis.
5 I Refaim fremono sottoterra, i mari e ciò che li popola;
6 Nudus est infernus coram illo,
et nullum est operimentum Perditioni.
6 lo Sheol è nudo davanti a lui, l’Abaddon non ha veli.
7 Qui extendit aquilonem super vacuum
et appendit terram super nihilum.
7 Egli stende il settentrione sul nulla, tiene sospesa la terra sul vuoto.
8 Qui ligat aquas in nubibus suis,
ut non erumpant pariter deorsum.
8 Chiude l’acqua nelle sue nubi né le nubi si squarciano sotto quel peso.
9 Qui operit faciem solii sui
expandens super illud nebulam suam.
9 Egli nasconde la vista del plenilunio spiegandovi intorno le sue nubi.
10 Terminum circumdedit aquis,
usque dum finiantur lux et tenebrae.
10 Traccia un cerchio sopra la faccia delle acque fino al limite fra luce e tenebre.
11 Columnae caeli contremiscunt
et pavent ab increpatione eius.
11 Le colonne del cielo tremano, esterrefatte alla sua minaccia.
12 In fortitudine sua terruit mare
et prudentia sua percussit Rahab.
12 Con la sua forza egli agita il mare, con la sua sapienza egli doma Rahab.
13 Spiritus eius serenavit caelos,
et manus eius confodit colubrum fugientem.
13 Al suo soffio è limpido il cielo, la sua mano trafigge il serpente fuggiasco.
14 Ecce haec sunt termini viarum eius;
et, cum vix parvam stillam sermonis eius audierimus,
quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri? ”.
14 Ecco, questi non sono che gli orli delle sue vie e quanto poco bisbiglio ne sentiamo: allora, chi capisce il tuono della sua potenza?»