Psalmi 41

VULGATA	Peshitta
1 In finem. Intellectus filiis Core.
2 Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.	2 ܛܘܒܘܗܝ ܠܡܢ ܕܚܐܪ ܒܡܣܟܢܐ ܕܒܝܘܡܐ ܕܒܝܫܬܐ ܢܦܠܛܝܘܗܝ ܡܪܝܐ
3 Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum ; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei ?	3 ܡܪܝܐ ܢܢܛܪܝܘܗܝ ܘܢܐܚܝܘܗܝ ܘܢܛܐܒ ܠܗ ܒܐܪܥܐ ܘܠܐ ܢܫܠܡܝܘܗܝ ܠܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ
4 Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?	4 ܡܪܝܐ ܢܣܡܟܝܘܗܝ ܥܠ ܥܪܣܐ ܕܟܐ̈ܒܘܗܝ ܘܟܠܗ ܡܫܟܒܗ ܗܦܟ ܒܟܘܪܗܢܗ
5 Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.	5 ܐܢܐ ܐܡܪܬ ܕܐܢܬ ܗܘ ܡܪܝ ܪܚܡ ܥܠܝ ܘܐܣܗ̇ ܠܢܦܫܝ ܡܛܠ ܕܚܛܝܬ ܠܟ
6 Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,	6 ܒ̈ܥܠܕܒܒܝ ܐܡܪܘ ܥܠܝ ܒܝܫܬܐ ܐܡܬܝ ܕܝܢ ܡܝܬ ܘܐܒܕ ܫܡܗ
7 et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est : propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico.	7 ܐܡܬܝ ܕܐܬܝܢ ܗܘܘ ܠܡܚܙܝܢܝ ܕܓܠܘܬܐ ܡܡܠܠܝܢ ܗܘܘ ܘܒܠܒܗܘܢ ܚܫܠܝܢ ܗܘܘ ܒܝܫܬܐ ܢܦܩܝܢ ܗܘܘ ܠܫܘܩܐ ܘܡܡܠܠܝܢ
8 Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum ; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.	8 ܐܬܠܚܫܘ ܥܠܝ ܐܝܟ ܚܕܐ ܟܠܗܘܢ ܣ̈ܢܐܝ ܘܐܬܚܫܒܘ ܥܠܝ ܒܝܫܬܐ
9 In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus ; apud me oratio Deo vitæ meæ.	9 ܒܡܠܬܐ ܕܥܘܠܐ ܪܢܝܢ ܗܘܘ ܡܟܝܠ ܕܫܟܒ ܠܐ ܡܘܣܦ ܠܡܩܡ
10 Dicam Deo : Susceptor meus es ; quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ?	10 ܐܦ ܓܒܪܐ ܫܐܠ ܫܠܡܝ ܕܬܟܝܠ ܐܢܐ ܥܠܘܗܝ ܐܟܠ ܠܚܡܝ ܕܬܟܝܠ ܐܢܐ ܥܠܘܗܝ ܣܓܝ ܐܬܢܟܠ ܥܠܝ
11 Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ?	11 ܘܐܢܬ ܡܪܝܐ ܪܚܡ ܥܠܝ ܘܐܩܝܡܝܢܝ ܕܐܦܪܘܥ ܐܢܘܢ
12 Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.	12 ܒܗܕܐ ܝܕܥܬ ܕܨܒܐ ܐܢܬ ܒܝ ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܒܐܫ ܠܝ ܒܥܠܕܒܒܝ
	13 ܠܝ ܕܝܢ ܒܬܡܝܡܘܬܝ ܣܡܟܬܢܝ ܘܐܩܝܡܬܢܝ ܩܕܡܝܟ ܠܥܠܡ