Ecclesiasticus 3

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata Tysiąclecia
1 Filii sapientiae ecclesia iustorum,
et natio illorum oboedientia et dilectio.
1 Mnie, ojca, posłuchajcie, dzieci, i tak postępujcie, abyście były zbawione.
2 Indicium patris audite, filii,
et sic facite, ut salvi sitis.
2 Albowiem Pan uczcił ojca przez dzieci, a prawa matki nad synami utwierdził.
3 Deus enim honoravit patrem in filiis
et iudicium matris firmavit in filios.
3 Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów,
4 Qui honorat patrem, exorabit pro peccatis
et continebit se ab illis
et in oratione dierum exaudietur.
4 a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził.
5 Et, sicut qui thesaurizat,
ita et qui honorificat matrem suam.
5 Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy swej będzie wysłuchany.
6 Qui honorat patrem suum, iucundabitur in filiis
et in die orationis suae exaudietur;
6 Kto szanuje ojca, długo żyć będzie, a kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce:
7 qui honorat patrem suum, vita vivet longiore,
et, qui oboedit patri, refrigerabit matrem.
7 jak panom służy tym, co go zrodzili.
8 Qui timet Dominum, honorat parentes
et quasi dominis serviet his, qui se genuerunt.
8 Czynem i słowem czcij ojca swego, aby spoczęło na tobie jego błogosławieństwo.
9 In opere et sermone honora patrem tuum,
9 Albowiem błogosławieństwo ojca podpiera domy dzieci, a przekleństwo matki wywraca fundamenty.
10 ut superveniat tibi benedictio ab eo.
10 Nie przechwalaj się niesławą ojca, albowiem hańba ojca nie jest dla ciebie chwałą.
11 Benedictio patris firmat domos filiorum;
maledictio autem matris eradicat fundamenta.
11 Chwała dla każdego człowieka płynie ze czci ojca, a matka w niesławie jest ujmą dla dzieci.
12 Ne glorieris in contumelia patris tui,
non est enim tibi gloria eius confusio;
12 Synu, wspomagaj swego ojca w starości, nie zasmucaj go w jego życiu.
13 gloria enim hominis ex honore patris sui,
et dedecus filii mater sine honore.
13 A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił.
14 Fili, suscipe senectam patris tui
et non contristes eum in vita illius;
14 Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie, w miejsce grzechów zamieszka u ciebie.
15 et, si defecerit sensu, veniam da
et ne spernas eum omnibus diebus vitae eius.
Eleemosyna enim patris non erit in oblivione,
15 W dzień utrapienia wspomni się o tobie, jak szron w piękną pogodę, tak rozpłyną się twoje grzechy.
16 nam pro peccatis ipsa plantabitur
16 Kto porzuca ojca swego, jest jak bluźnierca, a przeklęty przez Pana, kto pobudza do gniewu swą matkę.
17 et in iustitia aedificabitur tibi;
et in die tribulationis commemorabitur tui,
et sicut in sereno glacies solventur tua peccata.
17 Synu, w sposób łagodny prowadź swe sprawy, a każdy, kto jest prawy, będzie cię miłował.
18 Quam malae famae est, qui derelinquit patrem;
et maledictus a Deo, qui exasperat matrem.
18 O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana.
19 Fili, in mansuetudine opera tua perfice
et super hominem datorem diligeris.
19 Wielu jest wyniosłych i pysznych, lecz On objawia swe tajemnice cichym.
20 Quanto magnus es, humilia te in omnibus
et coram Deo invenies gratiam.
Multi sunt excelsi et gloriosi,
sed mansuetis revelat mysteria sua.
20 Wielka jest bowiem potęga Pana i przez pokornych bywa chwalony.
21 Quoniam magna potentia Dei solius,
et ab humilibus honoratur.
21 Nie szukaj tego, co jest zbyt ciężkie, ani nie badaj tego, co jest zbyt trudne dla ciebie.
22 Altiora te ne quaesieris
et fortiora te ne scrutatus fueris;
sed, quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper
et in pluribus operibus eius ne fueris curiosus.
22 O tym rozmyślaj, co ci nakazane, bo rzeczy zakryte nie są ci potrzebne.
23 Non est enim tibi necessarium
ea, quae abscondita sunt, videre oculis tuis.
23 Nie trudź się niepotrzebnie nad tym, co siły twoje przechodzi - więcej, niż zniesie rozum ludzki, zostało ci objawione.
24 In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter;
24 Wielu bowiem domysły ich w błąd wprowadziły i o złe przypuszczenia potknęły się ich rozumy.
25 plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi.
25 Nie mając źrenic, będziesz pozbawiony światła, nie mając udziału w mądrości nie chwal się nią.
26 Multos quoque supplantavit suspicio illorum,
et species vana decepit sensus illorum.
Sine pupilla deerit lux,
sine scientia deerit sapientia.
26 Serce twarde na końcu dozna klęski, a miłujący niebezpieczeństwo w nim zginie.
27 Cor durum male habebit in novissimo;
et, qui amat periculum, in illo peribit.
27 Serce twarde obciąży się utrapieniami, a zuchwalec będzie dodawał grzech do grzechu.
28 Cor ingrediens duas vias non habebit successus,
et pravus corde in illis scandalizabitur.
28 Na chorobę pyszałka nie ma lekarstwa, albowiem nasienie zła w nim zapuściło korzenie.
29 Cor nequam gravabitur doloribus,
et peccator adiciet peccatum ad peccatum.
29 Serce rozumnego rozważa przypowieści, a ucho słuchacza jest pragnieniem mędrca.
30 Plagis superborum non erit sanitas,
frutex enim peccati radicabitur in illis et non intellegetur.
30 Woda gasi płonący ogień, a jałmużna gładzi grzechy.
31 Cor sapientis intelleget verba sapientium,
et auris audiens concupiscet sapientiam.
31 Kto dobrodziejstwami za dobrodziejstwa odpłaca, pamięta o przyszłości, a w chwili potknięcia się znajdzie podporę.
32 Sapiens cor et intellegibile abstinebit se a peccatis
et in operibus iustitiae successus habebit.
33 Ignem ardentem exstinguit aqua,
sic eleemosyna expiat peccata.
34 Deus prospector est eius, qui reddit gratiam;
meminit eius in posterum,
et in tempore casus sui inveniet firmamentum.