Proverbia 2

¹Fili mi, si susceperis sermones meos
et mandata mea absconderis penes te,
²intendens ad sapientiam aurem tuam,
inclinans cor tuum ad cognoscendam prudentiam;
³si enim sapientiam invocaveris
et dederis vocem tuam prudentiae,⁴si quaesieris eam quasi pecuniam
et sicut thesauros conquisieris illam,
⁵tunc intelleges timorem Domini
et scientiam Dei invenies.
⁶Quia Dominus dat sapientiam,
et ex ore eius scientia et prudentia.⁷Thesaurizabit rectis sollertiam
et clipeus erit gradientibus simpliciter
⁸servans semitas iustitiae
et vias sanctorum custodiens.
⁹Tunc intelleges iustitiam et iudicium
et aequitatem et omnem semitam bonam,
¹⁰quia intrabit sapientia cor tuum,
et scientia animae tuae placebit.
¹¹Consilium custodiet te,
et prudentia servabit te,
¹²ut eruaris a via mala
et ab homine, qui perversa loquitur;
¹³qui relinquunt iter rectum,
ut ambulent per vias tenebrosas;
¹⁴qui laetantur, cum malefecerint,
et exsultant in rebus pessimis:
¹⁵quorum viae perversae sunt,
et pravi gressus eorum.
¹⁶Ut eruaris a muliere aliena
et ab extranea, quae mollit sermones suos
¹⁷et relinquit ducem pubertatis suae
et pacti Dei sui oblita est.
¹⁸Inclinata est enim ad mortem domus eius,
et ad inferos semitae ipsius;
¹⁹omnes, qui ingrediuntur ad eam, non revertentur
nec apprehendent semitas vitae.
²⁰Ut ambules in via bonorum
et calles iustorum custodias:
²¹qui enim recti sunt, habitabunt in terra,
et simplices permanebunt in ea;
²²impii vero de terra perdentur,
et, qui inique agunt, auferentur ex ea.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati