Proverbia 2

¹Fili mi, si susceperis sermones meos,
et mandata mea absconderis penes te :
²ut audiat sapientiam auris tua,
inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam.
³Si enim sapientiam invocaveris,
et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;
⁴si quæsieris eam quasi pecuniam,
et sicut thesauros effoderis illam :
⁵tunc intelliges timorem Domini,
et scientiam Dei invenies,
⁶quia Dominus dat sapientiam,
et ex ore ejus prudentia et scientia.
⁷Custodiet rectorum salutem,
et proteget gradientes simpliciter,
⁸servans semitas justitiæ,
et vias sanctorum custodiens.
⁹Tunc intelliges justitiam, et judicium,
et æquitatem, et omnem semitam bonam.
¹⁰Si intraverit sapientia cor tuum,
et scientia animæ tuæ placuerit,
¹¹consilium custodiet te,
et prudentia servabit te :
¹²ut eruaris a via mala,
et ab homine qui perversa loquitur ;
¹³qui relinquunt iter rectum,
et ambulant per vias tenebrosas ;
¹⁴qui lætantur cum malefecerint,
et exsultant in rebus pessimis ;
¹⁵quorum viæ perversæ sunt,
et infames gressus eorum.
¹⁶Ut eruaris a muliere aliena,
et ab extranea quæ mollit sermones suos,
¹⁷et relinquit ducem pubertatis suæ,
¹⁸et pacti Dei sui oblita est.
Inclinata est enim ad mortem domus ejus,
et ad inferos semitæ ipsius.
¹⁹Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur,
nec apprehendent semitas vitæ.
²⁰Ut ambules in via bona,
et calles justorum custodias :
²¹qui enim recti sunt habitabunt in terra,
et simplices permanebunt in ea ;
²²impii vero de terra perdentur,
et qui inique agunt auferentur ex ea.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati