Proverbia 6

¹Fili mi, si spoponderis pro amico tuo,
defixisti apud extraneum manum tuam;
²illaqueatus es verbis oris tui
et captus propriis sermonibus.
³Fac ergo, quod dico, fili mi, et temetipsum libera,
quia incidisti in manum proximi tui;
discurre, prosternere, insta amico tuo.
⁴Ne dederis somnum oculis tuis
nec palpebris tuis dormitationem.
⁵Eruere quasi dammula de rete,
et quasi avis de manu aucupis.
⁶Vade ad formicam, o piger,
et considera vias eius et disce sapientiam.
⁷Quae, cum non habeat ducem
nec praeceptorem nec principem,
⁸parat in aestate cibum sibi
et congregat in messe, quod comedat.
⁹Usquequo, piger, dormies?
Quando consurges e somno tuo?
¹⁰Paululum dormis, paululum dormitas,
paululum conseres manus, ut dormias;
¹¹et veniet tibi quasi viator egestas,
et pauperies quasi vir armatus.
¹²Homo iniquus, vir inutilis,
graditur ore perverso;
¹³annuit oculis, terit pede,
digito loquitur.
¹⁴Prava in corde suo machinatur,
malum in omni tempore, iurgia seminat.
¹⁵Ideo extemplo veniet perditio sua,
et subito conteretur nec habebit medicinam.
¹⁶Sex sunt, quae odit Dominus,
et septem detestatur anima eius:
¹⁷oculos sublimes, linguam mendacem,
manus effundentes innoxium sanguinem,
¹⁸cor machinans cogitationes pravas,
pedes veloces ad currendum in malum,
¹⁹proferentem mendacia, testem fallacem
et eum, qui seminat inter fratres discordias.
²⁰Conserva, fili mi, praecepta patris tui
et ne reicias legem matris tuae;
²¹liga ea in corde tuo iugiter
et circumda gutturi tuo.
²²Cum ambulaveris, dirigent te,
cum dormieris, custodient te
et, cum evigilaveris, colloquentur tecum.
²³Quia mandatum lucerna est, et lex lux,
et via vitae increpatio disciplinae,
²⁴ut custodiant te a muliere mala
et a blanda lingua extraneae;
²⁵non concupiscat pulchritudinem eius cor tuum,
nec capiaris nutibus illius:
²⁶pretium enim scorti vix est torta panis,
mulier autem viri pretiosam animam capit.
²⁷Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo,
et vestimenta illius non ardebunt?
²⁸Aut ambulare super prunas,
et non comburentur plantae eius?
²⁹Sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui;
non erit mundus, quicumque tetigerit eam.
³⁰Non contemptui erit fur, cum furatus fuerit,
ut esurientem impleat animam.
³¹Deprehensus quoque reddet septuplum
et omnem substantiam domus suae tradet.
³²Qui autem adulter est cum muliere, vecors est;
perdet animam suam, qui hoc fecerit.
³³Plagam et ignominiam congregat sibi,
et opprobrium illius non delebitur.
³⁴Quia zelus est furor viri,
et non parcet in die vindictae
³⁵nec accipiet personam tuam in piaculum
nec suscipiet dona plurima.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati