Ecclesiasticus 43
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Біблія |
|---|---|
| 1 Gloria altitudinis firmamentum puritatis, species caeli in visione gloriae. | 1 Пишнота висот — чистая твердь, вигляд небозводу — видіння слави! 2. Висхідне сонце звіщає на сході; яка бо предивна Всевишнього споруда! |
| 2 Sol in apparitione annuntians in processu: vas admirabile, opus Excelsi. | 2 Стоячи опівдні, висушує землю, — і хто бо встоїться перед його жаром? |
| 3 In meridiano suo exurit terram; et in conspectu ardoris eius quis poterit sustinere? Fornacem ventilans in operibus ardoris tripliciter, | 3 Вогонь роздмухують, щоб жар здобути, та сонце палить гори утроє більше! Воно випаровує вогненну пару і блискучим промінням очі сліпить. |
| 4 sol exurens montes, vapores igneos exsufflans et refulgens radiis suis obcaecat oculos. | 4 Великий Господь, що його створив, теж на слово його воно мчить своїм шляхом. |
| 5 Magnus Dominus, qui fecit illum et sermonibus eius festinavit iter. | 5 Та й місяць завжди о своїй порі визначає часи — знак відвічний, |
| 6 Et luna stat in tempus suum, in ostensionem temporis et signum aevi. | 6 Місяць вказує пору святкувань — світило, що зменшується, аж поки не зникне. |
| 7 A luna signum diei festi; luminare, quod minuitur in consummatione. | 7 Від нього місяць має свою назву, він дивно зростає при своїх відмінах — знамено небесного війська, що світить на горній тверді. |
| 8 Mensis secundum nomen eius est, crescens mirabiliter in consummatione. | 8 Оздоба небес — яснії зорі, світляна прикраса в Господніх висотах: |
| 9 Vas castrorum in excelsis, in firmamento caeli resplendens gloriose. | 9 словом Святого стоять за його велінням і не змінюються на чатах своїх. |
| 10 Species caeli gloria stellarum, mundum illuminans in excelsis Domini. | 10 Поглянь на веселку й благослови її Творця: у своєму сяйві вона бо прекрасна! |
| 11 In verbis Sancti stabunt iuxta praeceptum et non deficient in vigiliis suis. | 11 Оперізує небо луком осяйним: її бо нап’яли руки Всевишнього. |
| 12 Vide arcum et benedic eum, qui fecit illum; valde speciosus est in splendore suo. | 12 Велінням своїм він сніг шле на землю, присудом своїм блискавки мече. |
| 13 Gyravit caelum in circuitu gloriae suae, manus Excelsi tetenderunt illum. | 13 Тож відчиняються комори його та й хмари вилітають, мов тії птахи. |
| 14 Imperio suo acceleravit nivem et properat coruscationes iudicii sui. | 14 Потугою своєю він згущує хмари, що розпорошуються градом, мов те каміння. |
| 15 Propterea aperti sunt thesauri, et evolaverunt nebulae sicut aves. | 15 На погляд його здригаються гори, з волі його дме південний вітер. |
| 16 In magnitudine sua firmavit nubes, et confracti sunt lapides grandinis. Vox tonitrui eius tremefacit terram, | 16 Грому його гуркіт землю картає, мов та хуртовина з півночі й вихор. |
| 17 in conspectu eius commovebuntur montes. In voluntate eius aspirabit notus, | 17 Мов птахів вниз злітаючих, він сніг розсипає, що спадає додолу й осідає сараною: око дивується на красу його блискучу, серце чудується, як він спадає. |
| 18 tempestas aquilonis et congregatio spiritus. | 18 Він іней сипле на землю, мов сіль, і той, замерзаючи, колючиться шпичками. |
| 19 Et, sicut aves deponentes ad sedendum, aspergit nivem, et, sicut locusta demergens, descensus eius: | 19 Вітер холодний з півночі подме, а вже на водах крига твердне, по всій воді простелюється й воду опанцерює. |
| 20 pulchritudinem candoris eius admirabitur oculus, et super imbrem eius expavescet cor. | 20 Він гори пожирає, пустиню випалює, зелень винищує, неначе той вогонь. |
| 21 Gelu sicut salem effundet super terram, et, dum gelaverit, fit tamquam cacumina tribuli. | 21 Гоїть усе те — хмара зненацька: роса, що спадає й оживлює по спеці. |
| 22 Frigidus ventus aquilo flabit, et gelabit crystallus super aquam; super omnem congregationem aquarum requiescet, et sicut lorica induet se aqua. | 22 За задумом власним він безодню втихомирив, а й насадив на ній острови. |
| 23 Devorabit montes et exuret desertum et exstinguet viridem sicut ignis. | 23 Ті, що морем плавають, повідають про небезпеки, а ми, теє слухаючи, дивом дивуємось. |
| 24 Medicina omnium in festinatione nebulae, et ros obvians ab ardore hilarescet. | 24 Там надзвичайні й предивні речі: різнородні тварини та морські потвори. |
| 25 Cogitatione sua placavit abyssum et plantavit in illa insulas. | 25 Завдяки йому все здійснилось добре, і все впорядковується Господнім словом. |
| 26 Qui navigant mare, enarrant pericula eius, et audientes auribus nostris admiramur. | 26 Чимало б ще сказати — та не дійшли б до краю! Тож слів завершення: Він — усе! |
| 27 Illic praeclara opera et mirabilia, varia bestiarum genera et omnium pecorum et creatura belluarum. | 27 Де спромогу знайти нам, щоб його прославляти? Він бо величніший від усіх своїх діл. |
| 28 Propter ipsum iter prosperat angelus eius, et in sermone eius composita sunt omnia. | 28 Страхітливий Господь, превеликий, і влада його — предивна! |
| 29 Multa dicemus et deficiemus verbis; consummatio autem sermonum: “ Ipse estomnia!”. | 29 Хваливши Господа, возносіте його мірою змоги — бо він ще вам понад силу; його звеличувавши, сили розгорніте, однак не втомлюйтесь, — бо до краю не дійдете! |
| 30 Glorificantes ad quid valebimus? Ipse enim Magnus super omnia opera sua. | 30 Хто бачив його й міг повісти б про те? Хто б звеличив його на всю його велич? |
| 31 Terribilis Dominus et magnus vehementer, et mirabilis potentia ipsius. | 31 Багато інших є тайн, ще більших, ніж оці: з діл його ми лише часточку бачимо. |
| 32 Glorificantes Dominum exaltate, quantumcumque potueritis: supervalebit enim adhuc, et admirabilis magnificentia eius. | 32 Усе бо створив Господь — і мудрість дав благочесним. |
| 33 | |
| 34 Exaltantes eum replemini virtute; ne laboretis, non enim pervenietis usquam. | |
| 35 Quis vidit eum et enarrabit? Et quis magnificabit eum sicut est? | |
| 36 Multa abscondita sunt maiora his; pauca enim vidimus operum eius. | |
| 37 Omnia autem Dominus fecit et pie agentibus dedit sapientiam. |