Proverbia 6

¹Fili mi, si spoponderis pro amico tuo,
defixisti apud extraneum manum tuam :
²illaqueatus es verbis oris tui,
et captus propriis sermonibus.
³Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera,
quia incidisti in manum proximi tui.
Discurre, festina, suscita amicum tuum.
⁴Ne dederis somnum oculis tuis,
nec dormitent palpebræ tuæ.
⁵Eruere quasi damula de manu,
et quasi avis de manu aucupis.
⁶Vade ad formicam, o piger,
et considera vias ejus, et disce sapientiam.
⁷Quæ cum non habeat ducem,
nec præceptorem, nec principem,
⁸parat in æstate cibum sibi,
et congregat in messe quod comedat.
⁹Usquequo, piger, dormies ?
quando consurges e somno tuo ?
¹⁰Paululum dormies, paululum dormitabis,
paululum conseres manus ut dormias ;
¹¹et veniet tibi quasi viator egestas,
et pauperies quasi vir armatus.
Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua,
et egestas longe fugiet a te.
¹²Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso ;
¹³annuit oculis, terit pede, digito loquitur,
¹⁴pravo corde machinatur malum,
et omni tempore jurgia seminat.
¹⁵Huic extemplo veniet perditio sua,
et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.
¹⁶Sex sunt quæ odit Dominus,
et septimum detestatur anima ejus :
¹⁷oculos sublimes, linguam mendacem,
manus effundentes innoxium sanguinem,
¹⁸cor machinans cogitationes pessimas,
pedes veloces ad currendum in malum,
¹⁹proferentem mendacia testem fallacem,
et eum qui seminat inter fratres discordias.
²⁰Conserva, fili mi, præcepta patris tui,
et ne dimittas legem matris tuæ.
²¹Liga ea in corde tuo jugiter,
et circumda gutturi tuo.
²²Cum ambulaveris, gradiantur tecum ;
cum dormieris, custodiant te :
et evigilans loquere cum eis.
²³Quia mandatum lucerna est, et lex lux,
et via vitæ increpatio disciplinæ :
²⁴ut custodiant te a muliere mala,
et a blanda lingua extraneæ.
²⁵Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum,
nec capiaris nutibus illius :
²⁶pretium enim scorti vix est unius panis,
mulier autem viri pretiosam animam capit.
²⁷Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo,
ut vestimenta illius non ardeant ?
²⁸aut ambulare super prunas,
ut non comburantur plantæ ejus ?
²⁹sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui,
non erit mundus cum tetigerit eam.
³⁰Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit :
furatur enim ut esurientem impleat animam ;
³¹deprehensus quoque reddet septuplum,
et omnem substantiam domus suæ tradet.
³²Qui autem adulter est,
propter cordis inopiam perdet animam suam ;
³³turpitudinem et ignominiam congregat sibi,
et opprobrium illius non delebitur :
³⁴quia zelus et furor viri
non parcet in die vindictæ,
³⁵nec acquiescet cujusquam precibus,
nec suscipiet pro redemptione dona plurima.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati