| 1 A chi teme Jahvè non capitano mali; se egli è provato, sarà di nuovo liberato. | 1 τω φοβουμενω κυριον ουκ απαντησει κακον αλλ' εν πειρασμω και παλιν εξελειται |
| 2 Chi odia la legge non diventa sapiente; viene scosso come nave nella tempesta. | 2 ανηρ σοφος ου μισησει νομον ο δε υποκρινομενος εν αυτω ως εν καταιγιδι πλοιον |
| 3 Un uomo prudente intende la legge di Dio e la legge per lui è come un oracolo manifesto. | 3 ανθρωπος συνετος εμπιστευσει νομω και ο νομος αυτω πιστος ως ερωτημα δηλων |
| 4 Prepara il discorso e così sarai ascoltato; raccogli norme disciplinari e allora rispondi. | 4 ετοιμασον λογον και ουτως ακουσθηση συνδησον παιδειαν και αποκριθητι |
| 5 L’intimo dello stolto è come la ruota di un carro; il pensiero di lui è come asse che gira. | 5 τροχος αμαξης σπλαγχνα μωρου και ως αξων στρεφομενος ο διαλογισμος αυτου |
| 6 Uno stallone: tale è l’affezione dello stolto; nitrisce sotto chiunque gli sale in groppa. | 6 ιππος εις οχειαν ως φιλος μωκος υποκατω παντος επικαθημενου χρεμετιζει |
| 7 Che cosa ha un giorno più di un altro se, per tutto l’anno, la luce del giorno proviene dal sole? | 7 δια τι ημερα ημερας υπερεχει και παν φως ημερας ενιαυτου αφ' ηλιου |
| 8 Jahvè nella sua sapienza li distingue variando il tempo e le feste, | 8 εν γνωσει κυριου διεχωρισθησαν και ηλλοιωσεν καιρους και εορτας |
| 9 esaltandone alcuni e santificandoli, ponendo altri nel computo di giorni comuni. | 9 απ' αυτων ανυψωσεν και ηγιασεν και εξ αυτων εθηκεν εις αριθμον ημερων |
| 10 Anche gli uomini: tutti vengono dal suolo e Adamo fu preso dalla terra; | 10 και ανθρωποι παντες απο εδαφους και εκ γης εκτισθη αδαμ |
| 11 ma Jahvè grandemente sapiente li differenziò e variò le loro vie. | 11 εν πληθει επιστημης κυριος διεχωρισεν αυτους και ηλλοιωσεν τας οδους αυτων |
| 12 Di essi alcuni benedisse ed esaltò, altri santificò e riservò per sé; altri, poi, maledisse e li umiliò ed espulse dalle loro sedi. | 12 εξ αυτων ευλογησεν και ανυψωσεν και εξ αυτων ηγιασεν και προς αυτον ηγγισεν απ' αυτων κατηρασατο και εταπεινωσεν και ανεστρεψεν αυτους απο στασεως αυτων |
| 13 Come creta in mano al vasaio, il quale la tratta come vuole; così l’uomo in mano al suo creatore, quando questi gli aggiudica una sorte. | 13 ως πηλος κεραμεως εν χειρι αυτου πασαι αι οδοι αυτου κατα την ευδοκιαν αυτου ουτως ανθρωποι εν χειρι του ποιησαντος αυτους αποδουναι αυτοις κατα την κρισιν αυτου |
| 14 Al male sta di fronte il bene e di fronte alla morte sta la vita; ugualmente, di fronte all’uomo pio c’è il peccatore. | 14 απεναντι του κακου το αγαθον και απεναντι του θανατου η ζωη ουτως απεναντι ευσεβους αμαρτωλος |
| 15 Così osserva tutte le opere dell’Altissimo: stanno a due a due, l’una in faccia all’altra. | 15 και ουτως εμβλεψον εις παντα τα εργα του υψιστου δυο δυο εν κατεναντι του ενος |
| 16 Quanto a me, io sono l’ultimo venuto come chi raccoglie spighe dietro chi miete; | 16 καγω εσχατος ηγρυπνησα ως καλαμωμενος οπισω τρυγητων |
| 17 sono venuto con la divina benedizione e, quale vendemmiatore, ho riempito il torchio. | 17 εν ευλογια κυριου εφθασα και ως τρυγων επληρωσα ληνον |
| 18 Ponete mente che non solo ho lavorato per me ma per tutti coloro che desiderano istruirsi. | 18 κατανοησατε οτι ουκ εμοι μονω εκοπιασα αλλα πασιν τοις ζητουσιν παιδειαν |
| 19 Ascoltatemi, capi del popolo; voi che guidate la comunità, state con l’orecchio teso. | 19 ακουσατε μου μεγιστανες λαου και οι ηγουμενοι εκκλησιας ενωτισασθε |
| 20 AI figlio o alla moglie, al fratello o all’amico non dare potestà su di te mentre vivi; non dare ad altri i tuoi averi, affinché, se cambi parere, tu non li richieda. | 20 υιω και γυναικι αδελφω και φιλω μη δως εξουσιαν επι σε εν ζωη σου και μη δως ετερω τα χρηματα σου ινα μη μεταμεληθεις δεη περι αυτων |
| 21 Finché vivi e respiri non abdicare per nessuno; | 21 εως ετι ζης και πνοη εν σοι μη αλλαξης σεαυτον εν παση σαρκι |
| 22 è, infatti, meglio che siano i figli a pregarti e non che tu attenda grazie dalle loro mani. | 22 κρεισσον γαρ εστιν τα τεκνα δεηθηναι σου η σε εμβλεπειν εις χειρας υιων σου |
| 23 In ogni tua cosa conserva i diritti e sii senza macchia sulla tua reputazione. | 23 εν πασι τοις εργοις σου γινου υπεραγων μη δως μωμον εν τη δοξη σου |
| 24 Sul finire dei tuoi giorni, al tempo della fine, allora distribuisci l’eredità. | 24 εν ημερα συντελειας ημερων ζωης σου και εν καιρω τελευτης διαδος κληρονομιαν |
| 25 Foraggio, bastone e soma all’asino; pane, castigo e occupazione allo schiavo. | 25 χορτασματα και ραβδος και φορτια ονω αρτος και παιδεια και εργον οικετη |
| 26 Da’ a questo lavoro e troverà riposo; lasciagli libere le mani e cercherà libertà. | 26 εργασαι εν παιδι και ευρησεις αναπαυσιν ανες χειρας αυτω και ζητησει ελευθεριαν |
| 27 Mandalo al lavoro, perché non rimanga in ozio; l’ozio insegna molta malizia. | 27 ζυγος και ιμας τραχηλον καμψουσιν και οικετη κακουργω στρεβλαι και βασανοι |
| 28 Giogo e redini fanno piegare la cervice; tormenti e sofferenze il cattivo domestico. | 28 εμβαλε αυτον εις εργασιαν ινα μη αργη πολλην γαρ κακιαν εδιδαξεν η αργια |
| 29 Disponilo nei lavori, come gli conviene, e, se non ubbidisce, aggravagli le catene; | 29 εις εργα καταστησον καθως πρεπει αυτω καν μη πειθαρχη βαρυνον τας πεδας αυτου |
| 30 ma non oltrepassare i limiti con nessuno e non fare nulla senza ponderazione. | 30 και μη περισσευσης επι παση σαρκι και ανευ κρισεως μη ποιησης μηδεν |
| 31 Hai un domestico? trattalo come te stesso, perché ti è necessario come la tua anima. | 31 ει εστιν σοι οικετης εστω ως συ οτι εν αιματι εκτησω αυτον |
| 32 Hai un domestico? trattalo da fratello, perché lo hai comprato con il sangue. | 32 ει εστιν σοι οικετης αγε αυτον ως αδελφον οτι ως η ψυχη σου επιδεησεις αυτω |
| 33 Se lo tratti male ed egli fugge allontanandosi, dove lo cercherai? | 33 εαν κακωσης αυτον και απαρας αποδρα εν ποια οδω ζητησεις αυτον |