| 1 Il Signore dalla terra creò l’uomo e di nuovo lo fa ritornare a essa. | 1 κυριος εκτισεν εκ γης ανθρωπον και παλιν απεστρεψεν αυτον εις αυτην |
| 2 Assegnò loro giorni contati e il tempo e diede loro potere su quanto è sopra di essa. | 2 ημερας αριθμου και καιρον εδωκεν αυτοις και εδωκεν αυτοις εξουσιαν των επ' αυτης |
| 3 Li rivestì di un vigore simile al suo e li fece a sua immagine. | 3 καθ' εαυτον ενεδυσεν αυτους ισχυν και κατ' εικονα αυτου εποιησεν αυτους |
| 4 Pose timore di essi su ogni vivente, perché dominassero bestie e uccelli. | 4 εθηκεν τον φοβον αυτου επι πασης σαρκος και κατακυριευειν θηριων και πετεινων |
| 5 Diede lingua, occhio e orecchi, facoltà di deliberare e cuore per comprendere. | 5 - |
| 6 Li riempì di scienza e di intelletto e mostrò loro il bene e il male. | 6 διαβουλιον και γλωσσαν και οφθαλμους ωτα και καρδιαν εδωκεν διανοεισθαι αυτοις |
| 7 Pose gli occhi sopra il loro cuore per dimostrare loro la grandezza delle sue opere; | 7 επιστημην συνεσεως ενεπλησεν αυτους και αγαθα και κακα υπεδειξεν αυτοις |
| 8 perché ne venisse dispiegata loro la magnificenza ed essi lodassero il suo santo nome. | 8 εθηκεν τον οφθαλμον αυτου επι τας καρδιας αυτων δειξαι αυτοις το μεγαλειον των εργων αυτου |
| 9 Aggiunse loro la scienza e li rese eredi della legge della vita. | 9 - |
| 10 Costituì con loro un’alleanza eterna e propose loro i suoi decreti, | 10 και ονομα αγιασμου αινεσουσιν ινα διηγωνται τα μεγαλεια των εργων αυτου |
| 11 I loro occhi videro la grandezza della sua gloria e i loro orecchi ne ascoltarono la voce potente; | 11 προσεθηκεν αυτοις επιστημην και νομον ζωης εκληροδοτησεν αυτοις |
| 12 egli disse loro: «Guardatevi da ogni ingiustizia», e dettò a ognuno i doveri verso il prossimo. | 12 διαθηκην αιωνος εστησεν μετ' αυτων και τα κριματα αυτου υπεδειξεν αυτοις |
| 13 Le loro vie sono sempre dinanzi a lui, non possono venire celate ai suoi occhi. | 13 μεγαλειον δοξης ειδον οι οφθαλμοι αυτων και δοξαν φωνης αυτου ηκουσεν το ους αυτων |
| 14 Per ciascuna nazione egli ha costituito una guida; ma Israele è porzione del Signore, | 14 και ειπεν αυτοις προσεχετε απο παντος αδικου και ενετειλατο αυτοις εκαστω περι του πλησιον |
| 15 Tutte le loro azioni gli sono davanti come il sole; i suoi occhi sono di continuo sulle loro vie. | 15 αι οδοι αυτων εναντιον αυτου δια παντος ου κρυβησονται απο των οφθαλμων αυτου |
| 16 Le loro iniquità non sono a lui nascoste; tutti i loro peccati sono al cospetto del Signore. | 16 - |
| 17 La beneficenza dell’uomo è considerata da lui come un sigillo; conserva come la pupilla il beneficio fatto. | 17 εκαστω εθνει κατεστησεν ηγουμενον και μερις κυριου ισραηλ εστιν |
| 18 Si leverà poi e li ricompenserà: farà ricadere la loro ricompensa sulla loro testa. | 18 - |
| 19 Ma offre il ritorno a chi si pente e conforta la pazienza di chi vien meno. | 19 απαντα τα εργα αυτων ως ο ηλιος εναντιον αυτου και οι οφθαλμοι αυτου ενδελεχεις επι τας οδους αυτων |
| 20 Volgiti al Signore e abbandona il peccato; prostrati supplice, diminuisci gli ostacoli; | 20 ουκ εκρυβησαν αι αδικιαι αυτων απ' αυτου και πασαι αι αμαρτιαι αυτων εναντι κυριου |
| 21 torna all’Altissimo e togliti dall’ingiustizia; odia fortemente ciò che va abominato. | 21 - |
| 22 Chi loda l’Altissimo nell’Ade, al posto di chi vive e gli rende la confessione? | 22 ελεημοσυνη ανδρος ως σφραγις μετ' αυτου και χαριν ανθρωπου ως κορην συντηρησει |
| 23 Dal morto, quasi non esista, viene meno la lode, chi è vivo e sano loda il Signore. | 23 μετα ταυτα εξαναστησεται και ανταποδωσει αυτοις και το ανταποδομα αυτων εις κεφαλην αυτων αποδωσει |
| 24 Quanto è grande la misericordia del Signore e il perdono per chi ritorna a lui! | 24 πλην μετανοουσιν εδωκεν επανοδον και παρεκαλεσεν εκλειποντας υπομονην |
| 25 Perché gli uomini non possono, tutto e il figlio dell’uomo non è immortale. | 25 επιστρεφε επι κυριον και απολειπε αμαρτιας δεηθητι κατα προσωπον και σμικρυνον προσκομμα |
| 26 Che cosa è più splendido del sole? Eppure si eclissa. Anche la carne e il sangue trama il male. | 26 επαναγε επι υψιστον και αποστρεφε απο αδικιας και σφοδρα μισησον βδελυγμα |
| 27 Ma il sole veglia sulle potenze del cielo dei cieli; tutti gli uomini sono terra e cenere! | 27 υψιστω τις αινεσει εν αδου αντι ζωντων και διδοντων ανθομολογησιν |
| 28 απο νεκρου ως μηδε οντος απολλυται εξομολογησις ζων και υγιης αινεσει τον κυριον |
| 29 ως μεγαλη η ελεημοσυνη του κυριου και εξιλασμος τοις επιστρεφουσιν επ' αυτον |
| 30 ου γαρ δυναται παντα ειναι εν ανθρωποις οτι ουκ αθανατος υιος ανθρωπου |
| 31 τι φωτεινοτερον ηλιου και τουτο εκλειπει και πονηρον ενθυμηθησεται σαρξ και αιμα |
| 32 δυναμιν υψους ουρανου αυτος επισκεπτεται και ανθρωποι παντες γη και σποδος |