Proverbia 11
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Miqra 'al pi ha-Mesorah |
|---|---|
| 1 Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus aequum voluntas eius. | 1 מֹאזְנֵי מִרְמָה תּוֹעֲבַת יְהֹוָהוְאֶבֶן שְׁלֵמָה רְצוֹנֽוֹ׃ |
| 2 Venit superbia, veniet et contumelia; apud humiles autem sapientia. | 2 בָּֽא־זָדוֹן וַיָּבֹא קָלוֹןוְֽאֶת־צְנוּעִים חׇכְמָֽה׃ |
| 3 Simplicitas iustorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos. | 3 תֻּמַּת יְשָׁרִים תַּנְחֵםוְסֶלֶף בֹּגְדִים ושדם יְשָׁדֵּֽם׃ |
| 4 Non proderunt divitiae in die ultionis, iustitia autem liberabit a morte. | 4 לֹא־יוֹעִיל הוֹן בְּיוֹם עֶבְרָהוּצְדָקָה תַּצִּיל מִמָּֽוֶת׃ |
| 5 Iustitia simplicis diriget viam eius, et in impietate sua corruet impius. | 5 צִדְקַת תָּמִים תְּיַשֵּׁר דַּרְכּוֹוּבְרִשְׁעָתוֹ יִפֹּל רָשָֽׁע׃ |
| 6 Iustitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui. | 6 צִדְקַת יְשָׁרִים תַּצִּילֵםוּבְהַוַּת בֹּגְדִים יִלָּכֵֽדוּ׃ |
| 7 Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes; et exspectatio divitiarum peribit. | 7 בְּמוֹת אָדָם רָשָׁע תֹּאבַד תִּקְוָהוְתוֹחֶלֶת אוֹנִים אָבָֽדָה׃ |
| 8 Iustus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo. | 8 צַדִּיק מִצָּרָה נֶחֱלָץוַיָּבֹא רָשָׁע תַּחְתָּֽיו׃ |
| 9 Simulator ore decipit amicum suum, iusti autem liberabuntur scientia. | 9 בְּפֶה חָנֵף יַשְׁחִת רֵעֵהוּוּבְדַעַת צַדִּיקִים יֵחָלֵֽצוּ׃ |
| 10 In bonis iustorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio. | 10 בְּטוּב צַדִּיקִים תַּעֲלֹץ קִרְיָהוּבַאֲבֹד רְשָׁעִים רִנָּֽה׃ |
| 11 Benedictione iustorum exaltabitur civitas et ore impiorum subvertetur. | 11 בְּבִרְכַּת יְשָׁרִים תָּרוּם קָרֶתוּבְפִי רְשָׁעִים תֵּהָרֵֽס׃ |
| 12 Qui despicit amicum suum, indigens corde est, vir autem prudens tacebit. | 12 בׇּז־לְרֵעֵהוּ חֲסַר־לֵבוְאִישׁ תְּבוּנוֹת יַחֲרִֽישׁ׃ |
| 13 Qui ambulat susurrans, revelat arcana; qui autem fidelis est animi, celat commissum. | 13 הוֹלֵךְ רָכִיל מְגַלֶּה־סּוֹדוְנֶאֱמַן־רוּחַ מְכַסֶּה דָבָֽר׃ |
| 14 Ubi non adsunt dispositiones, populus corruet; salus autem, ubi multa consilia. | 14 בְּאֵין תַּחְבֻּלוֹת יִפׇּל־עָםוּתְשׁוּעָה בְּרֹב יוֹעֵֽץ׃ |
| 15 Affligetur malo, qui fidem facit pro extraneo; qui autem odit sponsores, securus erit. | 15 רַע־יֵרוֹעַ כִּי־עָרַב זָרוְשֹׂנֵא תֹקְעִים בּוֹטֵֽחַ׃ |
| 16 Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias. | 16 אֵֽשֶׁת־חֵן תִּתְמֹךְ כָּבוֹדוְעָרִיצִים יִתְמְכוּ־עֹֽשֶׁר׃ |
| 17 Benefacit animae suae vir misericors; qui autem crudelis est, carnem suam affligit. | 17 גֹּמֵל נַפְשׁוֹ אִישׁ חָסֶדוְעֹכֵר שְׁאֵרוֹ אַכְזָרִֽי׃ |
| 18 Impius facit opus fallax, seminanti autem iustitiam merces fidelis. | 18 רָשָׁע עֹשֶׂה פְעֻלַּת־שָׁקֶרוְזֹרֵעַ צְדָקָה שֶׂכֶר אֱמֶֽת׃ |
| 19 Firmus in iustitia praeparat vitam, et sectator malorum mortem. | 19 כֵּן־צְדָקָה לְחַיִּיםוּמְרַדֵּף רָעָה לְמוֹתֽוֹ׃ |
| 20 Abominabile Domino cor pravum, et voluntas eius in iis, qui simpliciter ambulant. | 20 תּוֹעֲבַת יְהֹוָה עִקְּשֵׁי־לֵבוּרְצוֹנוֹ תְּמִימֵי דָֽרֶךְ׃ |
| 21 Manus in manu, non erit impunitus malus, semen autem iustorum salvabitur. | 21 יָד לְיָד לֹא־יִנָּקֶה רָּעוְזֶרַע צַדִּיקִים נִמְלָֽט׃ |
| 22 Circulus aureus in naribus suis mulier pulchra et fatua. | 22 נֶזֶם זָהָב בְּאַף חֲזִיראִשָּׁה יָפָה וְסָרַת טָֽעַם׃ |
| 23 Desiderium iustorum omne bonum est, praestolatio impiorum furor. | 23 תַּאֲוַת צַדִּיקִים אַךְ־טוֹבתִּקְוַת רְשָׁעִים עֶבְרָֽה׃ |
| 24 Alii dividunt propria et ditiores fiunt, alii parciores iusto semper in egestate sunt. | 24 יֵשׁ מְפַזֵּר וְנוֹסָף עוֹדוְחֹשֵׂךְ מִיֹּשֶׁר אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃ |
| 25 Anima, quae benedicit, impinguabitur; et, qui inebriat, ipse quoque inebriatur. | 25 נֶֽפֶשׁ־בְּרָכָה תְדֻשָּׁןוּמַרְוֶה גַּם־הוּא יוֹרֶֽא׃ |
| 26 Qui abscondit frumenta, maledicetur in populis, benedictio autem super caput vendentium. | 26 מֹנֵֽעַ בָּר יִקְּבֻהוּ לְאוֹםוּבְרָכָה לְרֹאשׁ מַשְׁבִּֽיר׃ |
| 27 Qui instanter quaerit bonum, quaerit beneplacitum; qui autem investigator malorum est, haec advenient ei. | 27 שֹׁחֵֽר טוֹב יְבַקֵּשׁ רָצוֹןוְדֹרֵשׁ רָעָה תְבוֹאֶֽנּוּ׃ |
| 28 Qui confidit in divitiis suis, corruet, iusti autem quasi virens folium germinabunt. | 28 בּוֹטֵחַ בְּעׇשְׁרוֹ הוּא יִפּוֹלוְכֶעָלֶה צַדִּיקִים יִפְרָֽחוּ׃ |
| 29 Qui conturbat domum suam, possidebit ventos; et, qui stultus est, serviet sapienti. | 29 עֹכֵר בֵּיתוֹ יִנְחַל־רוּחַוְעֶבֶד אֱוִיל לַֽחֲכַם־לֵֽב׃ |
| 30 Fructus iusti lignum vitae; et suscipit animas, qui sapiens est. | 30 פְּֽרִי־צַדִּיק עֵץ חַיִּיםוְלֹקֵחַ נְפָשׁוֹת חָכָֽם׃ |
| 31 Si iustus in terra rependitur, quanto magis impius et peccator. | 31 הֵן צַדִּיק בָּאָרֶץ יְשֻׁלָּםאַף כִּֽי־רָשָׁע וְחוֹטֵֽא׃ |